PERCEPTIONS AND VIEWS OF LANGUAGE INSTRUCTORS OVER TEACHERS’ AUTONOMY: FACTS AND OPINIONS

Öz

Derived from Greek words “autos” and “self-rule”, autonomy in the literature possesses different definitions and has been classified into various forms as “individual autonomy”, “learner autonomy”, “professional autonomy”, and organizational autonomy. Autonomy, in this paper, is referred to as language instructors’ control over their own teaching, that is, language instructors’ independence in making professional decisions within the classroom” and “their making personal judgment to guide instruction. The purpose of this paper is mainly to discuss the rationale of instructor autonomy and present language instructors’ own views and experiences concerning their autonomy in educational settings in terms of some variables. This paper adopts a qualitative method design. In this context, Teachers’ Autonomy Scale, developed by Pearson and Hall is applied to 80 language instructors working at tertiary education. In the light of the collected data from the scale, the findings of this paper will be discussed.

Anahtar Kelimeler

• Language Teaching, Autonomy, Teachers’ Autonomy, Curriculum

İNGİLİZCE OKUTMANLARININ ÖĞRETMEN ÖZERKLİĞİNE İLİŞKİN GÖRÜŞ VE ALGILARI: GERÇEKLER VE GÖRÜŞLER

Öz

Konuya ilişkin ilgili lteratür tarandığı zaman yapılan çalışmaların büyük kısmının öğrenci özerkliği üzerine olduğu öğretmen özerlikliğine ilişkin araştırmaların tarihcesinin yakın geçmişe dayandığı görülmektedir. Bu bağlamda, bu çalışmanın amacı İngilizce okutmanlarının öğretmen özerlikliğine dair görüş ve tutumlarını belirlemektir. Bu çalışma nicel araştırma yöntemi kullanılmıştır. 1993 yılında Pearson ve Hall tarafından geliştirilen Öğretmen Özerlik Ölçeği kullanılmıştır. Ölçeğin güvenirliğine ilişkin yapılan istatistiksel analiz sonucunda kullanılan ölçeğin güvenirlik katsayısı .83 bulunmuştur. Araştırmacılar tarafından ölçek “öğrenme öğretme süreci”, “içerik”, “ölçme değerlendirme”, “kazanımlar” ve “öğretim programının oluşturulmasına ilişkin özerlik” boyutunda betimsel analizler yapılmıştır. Ayrıca araştırmanın örneklem grubunu oluşturan İngilizce Okutmanlarının genel özerlik düzeyleri incelenmiştr. Araştırma verilerinden elde edilen bulgular ışığında okutmanların öğretim sürecinde her ne kadar sınıf içi öğretimde öğretim teknik ve stratejilerini kullanmada kendilerini özgür hissetmediklerini ifade etseler de bir çoğunun alternatif yöntem kullandıkları görülmektedir. Sınıf ortamının düzenlenmesi ve zaman kullanımı boyutunda okutmanların özerkliğinin düşük düzeyde olduğu anlaşılmaktadır. Öğretim programına dayalı öğrenme ve öğretme içeriğinin oluşturulmasında ve seçiminde okutmanların yeterli düzeyde özerkliğe sahip olmadıklarını araştırma bulguları ortaya koymaktadır. Ölçme ve değerlendirme boyutu açısından okutman özerkliğine bakıldığında okutmanların ölçme ve değerlendirme ile ilgili etkinliklerin hazırlanması, seçimi ve değerlerilmesi konusunda arzu edilen düzeyde özerk olmadıkları görülmektedir. Her ne kadar okutmanlar öğretim sürecinde kazanımların ve hedeflerin kendileri tarafından belirlendiğini iddia etmektedirler. Bu durum yabancı dil öğretiminde kullanılan ders materyallerindeki kazanımların ve hedeflerin başkaları tarafından hazırlanması ve okutmanların bu hedef ve kazanımlara dayalı olarak öğretim etkinliklerini yürütmeleri beklentisi ile çelişmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Dil Öğretimi, Özerklik, Öğretmen Özerkliği, Öğretim Programı

Kaynakça

1. Albedaiwi, S.A. (2011). EFL Materials in public school classrooms in Saudi Arabia. An investigation of the extent to which teachers engage in materials/textbooks development in order to design learning experiences to meet the needs of their students as an indicator of teacher autonomy, University of Glasgow.
2. Barfield, A., Aswell, T., Carrol, M., Collins, K., Cowie, N., Critchley, M., Head, E., Nix, M., Obermeier, A. & Robertson, M.C. 2002. Exploring and defining teacher autonomy: A collaborative discussion. In: A.S. Mackenzie & E. McCafferty (Eds.). Developing Autonomy. Proceedings of the JALT CUE Conference 2001 (pp. 217-222). Tokyo: The Japan Association for Language Teaching College and University Educators Special Interest Group.
3. Benson, P. 2000. Autonomy as a learners’ and teachers’ right. In: B. Sinclair, I. McGrath & T. Lamb (Eds.). Learner Autonomy, Teacher Autonomy: Future Directions (pp. 111-117). London: Longman.
4. Berka, W. (2000). The legal and philosophical meaning of autonomy in education. In W. Berka, J. De Groof & H. Penneman (Eds.), Autonomy in education. Yearbook of the European Association for Educational Law and Policy (Vol. 3, pp. 3-10). The Hague: Kluwer Law International.
5. Cameron, A. W. (2008). How perceptions of autonomy affect Suburban Elementary School teachers’ perceptions of efficacy regarding state-mandated testing, Educational Administration, School of Education, Boston College.
6. Douglas, A.A., Andrew, C.P. (1994). Curriculum Control and Teachers' Perceptions of Autonomy and Satisfaction. Educational Evaluation and Policy Analysis, Vol. 16, No. 1.
7. Dworkin, G. (1988). The theory and practice of autonomy. Cambridge: University Press.
8. European Commission (2008). Levels of Autonomy and Responsibilities of Teachers in Europe.

9. Garvin, M.N. (2007). Teacher autonomy: distinguishing perceptions by school cultural characteristics, Educational and Organizational Leadership, University of Pennsylvania.
10. Gwaltney, K. D. (2012). Teacher autonomy in the United States: establishing a standard definition, validation o f a nationally representative construct and an investigation of policy affected teacher groups (Doctoral dissertation). University of Missouri, Columbia.
11. HUANG, J. (2007). Teacher autonomy in second language education. CELEA Journal, 1, 30-42.
12. Jiang Y. & Ma T. (2012). A Review of the Research on Language Teacher Autonomy (Vol. 9, No. 4, pp. 1045-1055).
13. LAMB, T.E. (2000). Finding a voice: Learner autonomy and teacher education in an urban context. In: B. Sinclair, I. McGrath & T. Lamb (Eds.). Learner Autonomy, Teacher Autonomy: Future Directions (pp. 118-127). Harlow, England: Pearson Education.
14. Larrivee, B. (2000). Transforming teaching practice: Becoming the critically reflective teacher. Reflective Practice, 1, 293-307.
15. Littlewood, W. (1999). Defining and developing autonomy in East Asia contexts. Applied Linguistics, 20(1), 71-94.
16. Mackenzie, A. 2002. Changing contexts: Connecting teacher autonomy and institutional development. In: A.S. Mackenzie & E. McCafferty (Eds.). Developing Autonomy (pp.223-232). Proceedings of the JALT CUE Conference 2001. Tokyo: The Japan Association for Language Teaching College and University Educators Special Interest Group (JALT CUE-SIG).
17. McCutcheon, G. 1997. Curriculum and the work of teachers. In The curriculum studies reader, ed. D. Flinders and S. Thornton, 188–97. New York: Routledge.
18. McGrath, I. (2000). Teacher autonomy. In B. Sinclair, I. McGrath, & T. Lamb (Eds.), Learner autonomy, teacher autonomy: Future direction (pp.100-110). Harlow: Longman.
19. Shaw, J. (2008). Teachers working together: What do we talk about when we talk about autonomy? In T. Lamb & H. Reinders (Eds.), Learner and Teacher Autonomy: Concepts, realities, and response (Vol. l,pp. 187-203). Amsterdam: John Benjamins Publishing.
20. Smith, R., & Ushioda, E. (2009). Autonomy: under whose control. In R. Pemberton, S. Toogood & A. Barfield (Eds.), Maintaining control: Autonomy and language learning (Vol. 1, pp. 241-253). Hong Kong: University Press.
21. Stenhouse, L. 1975. An Introduction to Curriculum Research and Development, London, Heinemann.