Araştırma Makalesi

KUR’ÂN MEALLERİNDE ÖZNE-YÜKLEM UYUMSUZLUĞUNDAN KAYNAKLANAN BAZI ANLATIM KUSURLARI

Cilt: 6 Sayı: 1 1 Haziran 2017
Abdulcelil Bilgin
PDF İndir
TR

KUR’ÂN MEALLERİNDE ÖZNE-YÜKLEM UYUMSUZLUĞUNDAN KAYNAKLANAN BAZI ANLATIM KUSURLARI

Öz

Çeviri faaliyeti zor süreçlerden sonra gerçekleşir. Zira bu faaliyeti gerçekleştirebilmek için en az iki dili bilmek çoğu zaman yeterli olmaz. İyi bir çeviri, iki dilin yanı sıra iki dünyayı, iki kültürü, iki geleneği de bilmeyi gerektirir. Nitekim çeviri faaliyeti, sadece dillerin gramatik işlevlerine bağlı kalınarak gerçekleştirildiğinde, çoğu zaman sert, kuru ve literal metinlerin ortaya çıkmasıyla sonuçlanmaktadır. Bu nedenlerle çeviride, kelime ve gramer kurallarının yanı sıra bunların yüklendiği dünyanın, anlamın ve duyguların da peşinde olmak gerekir. Böyle yapılmadığında hatalı çevirilerle karşılaşmak kaçınılmaz olacaktır.

Türkçe Kur’an meallerinin, çeviride kaynak dilin egemen olduğu; ama hedef dilin genellikle göz ardı edildiği metinler olduğu söylenebilir. Oysa unutulmaması gereken en önemli hususlardan biri, çeviri faaliyetinin dillerin özgün karakterlerinin korunarak gerçekleştirilmesi gerektiğidir. Bu nedenle çeviri metninde baskın özelliklerin, kaynak dile değil; hedef dile ait olması gerekecektir. Meallerde bulunan kusurların bir kısmının özne-yüklem uyumsuzluğundan kaynaklandığı görülmektedir. Bu uyumsuzluklar yaygın olduğu gibi önemli anlam kayıplarına ve çeşitli karmaşalara da neden olmaktadır. Dolayısıyla bu konunun bilimsel yöntemlerle ele alınması faydalı olacaktır. Bu nedenle makalede, örneklerden hareketle meallerdeki özne-yüklem uyumsuzlukları ele alınacak ve bunların nasıl düzeltilebileceklerine dair önerilerde bulunulacaktır.

Anahtar Kelimeler

Kur’an,meal,özne,yüklem,çeviri

Kaynakça

  1. Akalın, H. Ş. (2009). Türkçe Sözlük. Ankara: Türk Dil Kurumu.
  2. Akdemir, S. (1989). Cumhuriyet Dönemi Kur'an Tercümeleri Eleştirel Bir Yaklaşım. Ankara: Akid.
  3. Akdemir, S. (2015). Son Çağrı: Kur’an. Ankara: Ankara Okulu.
  4. Altuntaş, H. & Şahin, M. (2007). Kur’an-ı Kerim Meâli. Ankara: DİB.
  5. Ateş, S. (ty). Kur’an-ı Kerim ve Yüce Meali. Ankara: Kılıç Aydar, H. (1996). Kur’ân-ı Kerîm’in Tercümesi Meselesi. İstanbul: Kur’an Okulu.
  6. Ayverdi, İ. (2008). Misalli Büyük Türkçe Sözlük. İstanbul: Kubbealtı.
  7. Bilgin, A. (2012). Kur’an Meallerindeki Anlatım Bozuklukları. Ankara: Ankara Okulu.
  8. Bilmen, Ö. N. (1996). Kur’an-ı Kerim ve Türkçe Meâli Âli’si. Ankara: Akçağ.
  9. Buğda, S. (2016). Akkirmanî’nin Muhtasaru Müğni’l-Lebîb an Kütübi’l-Earîb, eserinin tahkikli neşri. Diyarbakır: Mektebetu Diyarbekir.
  10. Bulaç, A. (2009). Kur’an-ı Kerim ve Türkçe Anlamı. İstanbul: Çıra.

Kaynak Göster

APA
Bilgin, A. (2017). KUR’ÂN MEALLERİNDE ÖZNE-YÜKLEM UYUMSUZLUĞUNDAN KAYNAKLANAN BAZI ANLATIM KUSURLARI. İnönü Üniversitesi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 6(1), 149-160. https://izlik.org/JA94WK84FS