JAMES JOYCE’S DUBLINERS: “ALL MAY NOT BE AS IT SEEMS” IN “CLAY” AND “EVELINE”

James Joyce’s Dubliners (1914) presents a comprehensive picture of the city and its inhabitants from a multi-dimensional perspective and throws light on the aspirations, fears and anxieties of the characters. For the aim of this paper, the short stories “Clay” and “Eveline” are chosen since they complement each other in terms of following a chronological scheme – while “Clay” is one of Joyce’s stories of maturity, “Eveline” is placed among those of adolescence. Maria in “Clay” is an elderly woman who longs for an ideal family that she has long missed, on the other hand Eveline is a young woman who longs for an escape from the oppressive atmosphere of her home – yet they both fail. Accordingly, by juxtaposing Maria and Eveline against each other, it is attempted to illustrate the way in which Joyce delves into the inner world of these two women figures and shows how they both suffer from not being able to choose life. Moreover, it is also intended to analyse the link between what Joyce constructs on a simple basis, and what he insinuates through various ambivalences, gaps and ironies in both stories.

James Joyce’un öykü kitabı Dublinliler (1914), Dublin’in ve şehir sakinlerinin kapsamlı bir temsilini çok-boyutlu bir bakış üzerinden sunmakla kalmaz, aynı zamanda karakterlerin istek, korku ve kaygılarına ışık tutar. Bu makalede, birbirlerini kronolojik düzlemde tamamlıyor olmalarından hareketle “Kil” ve “Eveline”öyküleri seçilmiştir – “Kil” Joyce’un olgunluk temasını işlediği öyküsüyken, “Eveline” gençlik temasını işlediği öyküleri arasında yer almaktadır. “Kil” öyküsünde, kurmakta geç kaldığı ideal aile ortamının özlemini çeken yaşlı Maria betimlenirken, “Eveline” öyküsünde evinin baskıcı ortamından kurtulmanın hayalini kuran genç Eveline karakteri ile karşılaşırız – ancak her ikisi de başarısız olur. Dolayısıyla, bu makalede, Maria ve Eveline’in karşılaştırmalı analizini yaparak, Joyce’un farklı yaşlardaki bu iki kadın karakterin iç dünyalarına inişi ile birlikte her ikisinin de hayatı seçememelerinden kaynaklanan üzüntülerini yazarın nasıl ele aldığını göstermek amaçlanmıştır. Buna ek olarak, Joyce’un görünür metin üzerinden ifade ettiği ile; çelişkiler, boşluklar ve ironiler aracılığı ile metnin alt katmanlarında kastettiği arasındaki bağlantı da her iki öykü üzerinden analiz edilecektir.