HAYIRSEVERLİĞİN DEĞİŞEN YÜZÜ VE ZENGİNLİK: GELENEKSEL HAYIRSEVERLİKTEN STRATEJİK/KURUMSAL HAYIRSEVERLİĞE
Öz
Bu makale, hayırseverliğin geleneksel tarzından sıyırılışı ve günümüz açısından trend haline gelen stratejik ve kurumsal hayırseverliğe ve zenginlerin bunlarla olan ilgisine değinmek amacıyla hazırlanmıştır. Günümüzde hayırsever uygulamaları, dünyanın demografik büyümesine ek olarak, artan ve çeşitlenen sorunlara daha kalıcı çözümler sunması bakımından belirli bir plan ve projeye dayalı ve kurumsal olarak yürütülmektedir. Stratejik ve kurumsal hayırseverlik, bağışların, daha çok miktarda, daha kısa sürede ve daha geniş alanda değerlendirilmesine imkân tanımaktadır. Kurumsal olarak yürütülen hayırsever faaliyetlerin çoğu ise zengin ailelerin özel vakıflarınca desteklenmektedir. Bu ise, zenginlerin hayırseverliğe olan ilgilerinin bir göstergesidir. Zenginlerin bağış ve yardımlar konusundaki en büyük katkıları ise ekonomiktir. Bu da büyük bir bağış ekonomisinin oluşmasına neden olmaktadır. Bu, büyük bağış ekonomisi, sosyal, ekonomik ve çevresel sorunların çözümüne önemli katkılar sağlamaktadır. Ancak, olumlu katkılarına rağmen yoksulluğun artan bir şekilde devam ediyor oluşu ve diğer sosyal problemlerin varlığı, bağışların nerede, nasıl ve ne şekilde değerlendirildiğine dair eleştirisel yaklaşımları da beraberinde getirmiştir.
Anahtar Kelimeler
Geleneksel Hayırseverlik, Stratejik Hayırseverlik, Kurumsal Hayırseverlik, Zenginler
Kaynakça
- Balıkçıoğlu, B. ve Karacaoğlu, K. (2007), “Sosyal Bir Ürün Olarak Topluma Pazarlanan Hayırseverlik: Stratejik Hayırseverlik”, Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 9 / 2, ss. 121-141.
- Bourdieu, P. (2015), Pratik Nedenler: Eylem Kuramı Üzerine, (Çev. Hülya Uğur Tanrıöver), 2. Baskı, İstanbul: Hil Yayıncılık.
- Bozan, M. (2016), “Bir Yumuşak Güç: Hayırseverlik”, Bartın Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, C.7, S.14, ss. 407-425., http://iibfdergi.bartin.edu.tr, Erişim: 11.11.2019.
- Çizakça, M. (2006), “Osmanlı Döneminde Vakıfların Ekonomik Boyutları”, (Der., R. Zincir ve F. Bikmen), Türkiye’de Hayırseverlik: Vatandaşlar, Vakıflar ve Sosyal Adalet: İstanbul: TÜSEV Yayınları.
- Frumkin, P. (2008), Strategic Giving: The Art and Science of Philanthropy, 2nd Edition, Chicago, US: University of Chicago Press.
- Gökşen, F. (2006), “Türkiye’deki Vakıfların Niteliksel Değerlendirmesi”, ( Der., R. Zincir, ve F. Bikmen), Türkiye’de Hayırseverlik: Vatandaşlar, Vakıflar ve Sosyal Adalet, İstanbul: TÜSEV Yayınları.
- Kılıçalp, S. (2013), “Bireysel Bağışçılar için Rehber ve İlham Veren Bağışçı Öyküleri”, TÜSEV-Değişim İçin Bağış Projesi, İstanbul: TÜSEV Yayınları.
- Kotler, P. and Lee N. (2006), Kurumsal Sosyal Sorumluluk, (Çev. S. Kaçamak), İstanbul: Mediacat Yayınları.
- Marx, J.D. (1999), “Corporate Philanthropy: What is the Strategy?”, Nonprofit and Voluntary Sector Quarterly, Vol. 28, No.2, p. 185-198., https://journals.sagepub.com/doi/abs/10.1177/0899764099282004, Erişim: 15.11.2019.
- Mauss, M. (1990), The Gift: The Form and Reason for Exchange in Archaic Societies, (Çev. W. D. Halls, Londra: Routledge.