Araştırma Makalesi

BAĞLAMADA ENSTRÜMANTAL REPERTUVARIN ÇEŞİTLİ DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ

Cilt: 9 Sayı: 2 31 Aralık 2020
PDF İndir
TR EN

BAĞLAMADA ENSTRÜMANTAL REPERTUVARIN ÇEŞİTLİ DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ

Öz

TRT Türk halk müziği repertuvarı, Türk halk çalgıları icracılığında ortak repertuvar olarak kullanılmaktadır. Bu Türk halk çalgıları arasında bağlama ise, Türk halk müziğinde öne çıkan başlıca çalgılardan biridir. Bağlama icrasında, büyük ölçüde THM repertuvarı kullanılmasının yanı sıra farklı müzik türlerine ait eserlerin ya da bağlama için bestelenen yeni eserlerin kullanıldığı da bilinmektedir. Bu durumun, bağlamanın farklı müzik türlerine ve icra çeşitlerine kolaylıkla uyum sağlayabilme ve günümüzde bağlama icracılarının ulaştığı geniş icra kapasitesine sahip olma özelliğinden kaynaklandığını söylemek mümkündür. Dolayısıyla zengin bir icra alt yapısına sahip olan bağlamanın günümüzde ulaştığı icra seviyesi göz önünde bulundurulduğunda, çalgı performansına dayalı enstrümantal repertuvara yönelik bir ihtiyaç ortaya çıkmaktadır. Araştırmada, bağlama icrasında kullanılan mevcut enstrümantal repertuvar çeşitli açılardan değerlendirilmiştir. Araştırmada, bağlamanın çok zengin bir icra alt yapısına sahip olduğu, mevcut THM repertuvarının yanında alternatif veya yeni/yenilikçi repertuvar çalışmalarının olduğu, bağlama icracılarının enstrümantal repertuvar ihtiyacından dolayı hâlihazırda farklı müzik türlerinin repertuvar alanlarına girdiği ulaşılan başlıca sonuçlardır.

Anahtar Kelimeler

Bağlama , Repertuvar , Enstrümantal Bağlama Repertuvarı

Kaynakça

  1. Algı, S. (2013). Müzik Öğretmeni Yetiştiren Kurumlarda Geleneksel Türk Sanat Müziği Destekli Bağlama Öğretiminin Öğrencilerin Bağlama Çalma Becerisi Ve Tutumlarına Etkisinin İncelenmesi, Necmettin Erbakan Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Güzel Sanatlar Eğitimi Ana Bilim Dalı Müzik Eğitimi Bilim Dalı, Konya.
  2. Gerçek, İ.H. Haşhaş, S. (2009). Türk Müziğinde Basit Makamlar ve Bu Makamların Bağlama Sazında İcrası. İstanbul: Bakanlar Medya.
  3. Kınık, M. (2013). Bağlama Eğitiminde Popüler Müzik Eserlerinden Yararlanma: Orhan Gencebay Örneği. Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi, 4 (7), 128-136.
  4. Özdek, A. (2012). Ulusal Müzik Eğitiminde Halk Müziğinin Yeri: Türkiye-Azerbaycan Örneği, Necmettin Erbakan Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Güzel Sanatlar Eğitimi Ana Bilim Dalı Müzik Eğitimi Bilim Dalı, Konya.
  5. Sayan, E. (2003). Müziğimize Dair. Ankara: ODTÜ Geliştirme Vakfı Yayıncılık.
  6. Stokes, M. (1998). Türkiye’de Arabesk Olayı. (Çev. Hale Eryılmaz) İstanbul: İletişim Yayınları.
  7. Tanrıkorur, C. (2000). “Türk Halk Mûsıkîsi ve Klasik Türk Mûsıkîsi”, (Ed. Salih Turhan), Türk Halk Müziğinde Çeşitli Görüşler. Ankara: T.C. Kültür Bakanlığı.
  8. Tanrıkorur, C. (2003). Müzik Kültür Dil. İstanbul: Dergâh Yayınları.
  9. Yahya Kaçar, G. (2012). Türk Mûsıkîsi Üzerine Görüşler, (2.Baskı), Ankara: Maya Akademi.

Kaynak Göster

APA
Kurubaş, B., & Göktaş, U. (2020). BAĞLAMADA ENSTRÜMANTAL REPERTUVARIN ÇEŞİTLİ DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ. İnönü Üniversitesi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 9(2), 546-554. https://izlik.org/JA92ET53WZ