Eşe Yönelik Şiddet Mağdurlarının Adli Süreçlerde Değerlendirilmesi

Öz

Son yıllarda eşe yönelik şiddet olayları sadece psikolojinin değil hukukun çalışmalarını da yakından ilgilendirmektedir. Şiddet olayları adli mercilere yansıdığında, mağdurda fiziksel yara izleri mevcut ise bu somut bulgular adli mercideki kişilere olayı anlamlandırmada ve karar vermede kolaylık sağlamaktadır. Ancak şiddetin psikolojik/ duygusal olduğu ve/veya şiddeti ispat edecek somut bulguların olmadığı hallerde, olayın kovuşturma süreci daha zorlu hale gelmektedir. Duygusal istismarın ispatı için şiddet gördüğünü ifade eden mağdurun sözel anlatımı çok önemli olsa da, adalet sistemi çalışanları çoğu zaman mağdurun eksik ya da içerik olarak yetersiz beyanları ile karşılaşmaktadır. Adalet çalışanları uzun süre şiddete maruz kaldığını ifade eden mağdurlarla karşılaştıklarında, mağdurun daha öncesinde niçin şikayetçi olmadığını ya da neden boşanmadığını anlamakta güçlük çekmektedir. Bu noktada, eşi tarafından şiddet gören mağdurları şikayetçi olmaktan ve boşanmaktan alıkoyan sebepleri araştırmak ve duygusal istismara uğradığını ifade eden mağdurun ifadelerinin geçerliliğini değerlendirmek yerinde olacaktır. Kriter bazlı ifade analizi tekniği; ifadelerin güvenilirliğini incelemekte olup, hakim ve savcılara da mağdurların adli süreçte değerlendirilmesi konusunda farklı bir bakış açısı sunacaktır. Bu çalışma aynı zamanda eşe yönelik şiddetin doğasını ve mağdur psikolojisini aydınlatıcı bir rehber olarak literatüre katkı sağlayacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Eş şiddeti,psikolojik şiddet,mağdurlar,kriter bazlı ifade analizi,sözel beyan

Kaynakça

1. Abugideiri, S. (2010). The peaceful families project: Addressing domestic violence in Muslim communities. Partner Abuse, 1(3), 363-76.
2. Alan Dikmen, H., Özaydin, T., Dereli Yilmaz, S. (2018). Üniversitedeki kadın öğrencilerde yaşanan flört şiddeti ile anksiyete ve umutsuzluk düzeyleri arasındaki ilişki. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, (9)2, 170-76.
3. Al-Krenawi, A., Graham,J. (2005). Marital therapy for Arab Muslim Palestinian couples in the context of reacculturation. The Family Journal: Counseling and Therapy for Couples and Families, 13(3), 300-10. DOI: 10.1177/1066480704273640
4. Amado, B.G, Arce, R., Farina & Vilarano, M. (2016) Criteria-Based Content Analysis (CBCA) reality criteria in adults: A meta-analytic review. International Journal of Clinical and Health Psychology, 16 (2), 201-210. DOI: 10.1016/j.ijchp.2016.01.002
5. Ammar, N., Couture-Carron, A., Alvi, S., San Antonio, J. (2014). Experiences of Muslim and non-Muslim battered immigrant women with the police in the United States: A Closer understanding of commonalities and differences. Violence Against Women, 19 (12), 1449–71.
6. Ayyub, R. (2000). Domestic violence in the South Asian Muslim immigrant population in the United States. Journal of Social Distress and the Homeless, 9 (3), 237-48.
7. Başkale, H., Sözer, A. (2015). Eşinden/partnerinden şiddet gören kadınların algısı ve mağduriyet nedenleri, TAF Preventive Medicine Bulletin, 6 (14), 468-73.
8. Boszormenyi-Nagy, I., & Krasner, B. R. (1986). Between give and take: A clinical guide to contextual therapy. New York: Brunner/Mazel.

9. Boszormenyi-Nagy, I., & Spark, G. M. (1973). Invisible loyalties: Reciprocity in intergenerational family therapy. Hagerstown, Md: Medical Dept., Harper & Row.
10. Bridge, E. N., & Duman, N. (2019). Partner violence in Muslim marriages: Tips for therapists in the US. Spiritual Psychology and Counseling 4, 57–66. http://dx.doi.org/10.12738/spc.2019.4.1.0055
11. Cunradi, CB., Caetano, R., Schafer, J. (2002). Religious affiliation, denominational homogamy, and intimate partner violence among US couples. Journal for the Scientific Study of Religion. 41(1), 139-51.
12. Daneshpour, M. (1998). Muslim families and family therapy. Journal of Marital and Family Therapy, 24(3), 355-67.
13. Daneshpour, M. (2016). Family therapy with Muslims. New York: Routledge.
14. Duman, N. (2018). Duygusal İstismarı Anlamak. Gece Akademi: Ankara.
15. Duman, N. (2018). Yetişkin psikolojik istismarını tanımak. International Journal of Social Sciences and Education Research, 5(1), 33-43.
16. Faizi, N. (2001). Domestic violence in the Muslim community. Texas Journal of Women and the Law, 10(2), 209-30.
17. Fincham, F. D., Cui, M., Braithwaite, S., & Pasley, K. (2008). Attitudes toward intimate partner violence in dating relationships. Psychological Assessment, 20(3), 260-9. http://dx.doi.org/10.1037/1040-3590.20.3.260
18. Finkel, E.J.& Slotter, E. B. (2007) An attachment theory perspective on the perpetuation of intimate partner violence. DePaul Law Review, 56(3), 895- 907.
19. Fulu, E., Miedema, S. (2016). Globalization and changing family relations: Family violence and women’s resistance in Asian Muslim societies. Sex Roles, 74, 480-94.
20. Haesevoets, Y.H. (2000). L'enfant en questions: De la parole à l'épreuve du doute dans les allégations d'abus sexuels. Bruxelles : Éditions De Boeck Université.
21. Hajjar, L. (2004). Religion, state power, and domestic violence in Muslim societies: A framework for comparative analysis. Law & Social Inquiry, 29(1), 1-38.
22. Herman, J. (1992). Trauma and Recovery. New York, NY: Basic Books
23. Ibrahim, N. & Abdalla, M. (2010). A critical examination of Qur’an 4:34 and its relevance to intimate partner violence in Muslim families. Journal of Muslim Mental Health, 5, 327–49.
24. Intimate partner violence: definitions. (2018, 23 October). Retrived from https://www.cdc.gov/violenceprevention/intimatepartnerviolence/definitions.html
25. Isgandarova, N. (2017). The role of Islam in preventing domestic violence towards Muslim women in Azerbaijan. Spiritual Psychology and Counseling, 2, 183–202. http://dx.doi.org/10.12738/spc.2017.2.0019
26. Isgandarova, N. (2018). Muslim women, domestic violence, and psychotherapy theological and clinical issues. New York: Routledge.
27. Khan, F. (2006). A Muslim response to domestic violence. Journal of Religion & Abuse, 8(1), 79-82.
28. Leisring, P. A. (2013). Physcial and emotional abuse in romantic relationships: motivation for perpetration among college women. Journal of interpersonal violence, 28(7), 1367-84.
29. McPhail, B. A., Busch, N. B., Kulkarni, S., & Rice, G. (2007). An integrative feminist model: The evolving feminist perspective on intimate partner violence. Violence Against Women, 13(8), 817-41.
30. Öngün, E. & Ünsal, G. (2018). Üniversite yaşamında yakın ilişkiler ve istismar. Journal of Academic Research in Nursing (JAREN) Dergisi, (4)1, 52-8.
31. Straus, M. A. (2004). Prevalence of violence against dating partners by male and female university students worldwide. Sage journals, 10(7), 705-8.
32. Toplu, E. & Hatipoğlu-Sümer, Z. (2011). Flört ilişkisinde şiddetin yaygınlığı ve türleri. Paper presented at the meeting of the XI. Ulusal Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi, Selçuk, İzmir.
33. Türk, B. & Tekin, A. (2018). Üniversite öğrencilerinde çocukluk çağı travmaları ile flört şiddeti arasındaki ilişkinin incelenmesi. Turaz Akademi – Adli bilimler 2018 (1. bs.). İstanbul: Akademisyen Kitabevi.
34. Vrij, A. (2005). Criteria-Based Content Analysıs: A Qualitative Review of the First 37 Studies. Psychology, Public Policy, and Law, 11(1), 3–41
35. Yuille, J. C (1992). L’entrevue de l’enfant dans un contexte d’investigation et l’évaluation systématique de sa déclaration. H. Van Gijseghem (sous la dir.). L'enfant mis à nu. L’allégation d’abus sexuel: la recherche de la vérité. (p. 67-102). Québec, Canada : Méridien.