KIRSAL ALANIN DÖNÜŞÜMÜ: KIRKLARELİ – LÜLEBURGAZ -PINARHİSAR ÖRNEĞİ

Öz

Kırsal alanlar ve bunun bir parçası olan köyler, ekonomi, politika ve sosyolojinin inceleme konusunu oluşturmaktadır. Kırsal alanlar genel olarak iki ana başlık altında ele alınmaktadır. Birinci başlıkta kırsal kalkınma ve geri kalmışlık, kırsal alanda tarımsal faaliyetlerin düzenlenmesi, desteklenmesi ve geliştirilmesi yer almaktadır. İkinci başlık ise, kırsal alanın yaşam kalitesinin yükseltilmesi, kır ve kentin ayrılan yönleri, kırdan kente yönelen göçün analizi gibi konulardan oluşmaktadır. Her iki ana başlık zamana, mekana ve ölçeğe göre çok boyutlu olarak incelenebilmektedir. Bu çalışmada, ilk olarak Türkiye’deki tarım politikası ve araçlarının 1980 sonrası dönemdeki değişimlerine değinilmektedir. Ardından tarım ekonomisi, ölçek ekonomisi kavramı ve mülkiyet ilişkisi bağlamında ele alınmaktadır. Böylece ölçek ekonomisinin kırsal alandaki tarımsal ve hayvansal üretim süreçlerine etkisi incelenmektedir. Bu bağlamda ölçek ekonomisinin getirdiği bir zorunluluk olarak tarım alanlarında ve kullanılan üretim araçlarında, aynı zamanda hayvancılık tesislerinde kullanılan üretim araçlarında meydana gelen değişim ve dönüşümler Kırklareli Bölgesi-Pınarhisar İlçesi özelinde incelenmektedir. Bu amaçla çalışma, tarımda verimlilik artışını destekleyen ölçek ekonomisinin zorlaması ve 2000 sonrası tarım politikalarının değişmesi ile birlikte Kırklareli ili Pınarhisar ilçesindeki kırsal alanlarda yer alan hayvancılık tesislerindeki değişimlere odaklanmaktadır. Bu tesislere bağlı olarak belirtilen bölgede kümelenmelerin olduğu ve buna bağlı olarak kullanılan tarım aletlerindeki niteliksel ve niceliksel değişimlerin gerçekleştiği ileri sürülmektedir. Sonuç olarak, bölgede yaşayan köylü ve çiftçinin sermaye yetersizliği nedeniyle topraklarını kaybettiği, tarımsal faaliyetlerin dışında kaldığı vurgulanmaktadır. Yeni dönemde kırsal alanın dışında hizmet ve sanayi sektöründe sermayesini kazanan kişiler tarafından tarımsal ve hayvancılık üretiminin yapıldığı gözlemlenmektedir. Bu değişime bağlı olarak tarımsal iş gücünde dönüşüm yaşandığı iddia edilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Tarım politikası
• Ölçek Ekonomisi
• Kırsal emeğin dönüşümü
• Yeni Çiftlikler

TRANSFORMATION OF RURAL AREA: CASE OF KIRKLARELİ- LÜEBURGAZ- PINARHİSAR

Abstract

The study of rural areas and villages is composed of investigation of economy, politics, and sociology. Rural areas are considered under two main subjects. Firstly, development and underdevelopment are viewed under the first heading, organizing, supporting, and revealing agricultural activities in the region. On the other hand, the second heading consists of topics such as the separation aspects of the countryside and the city, and the analysis of the rural to the city to be surrounded. Both main titles can be examined multi-dimensionally according to time, place, and scale. The study argues that the changes in agricultural policies and tools for the post-1980 period in Turkey. It is also addressed in the context of the economy, scale economy, and ownership. The impact of this scale economy is on agricultural and animal production processes in its economy is examined. In this context, changes and transformations in agriculture and used production tools as a necessity brought by the economy of scale and the production tools used in livestock facilities are examined in the Kırklareli Region-Pınarhisar District. It is included in the changes in livestock facilities in the Pınarhisar district of Kırklareli province. It is asserted that there are clusters specified in connection with these facilities and that there are qualitative and quantitative changes in the agricultural equipment used accordingly. As a result, it is emphasized that peasants and farmers have lost their lands due to lack of capital and continuing agricultural activities. Agricultural and livestock production is carried out by people who have gained new supervision service and industrial capital. It is claimed that there has been a transformation in the agricultural workforce due to this change.

Keywords

• Rural policy
• Scale ekonomi
• Transformation of Rural Labour
• New Firms

Kaynakça

1. Ata Holding. (2015, 07 01). Ata Holding. Ata Holding Web Sitesi: http://www.ataholding.com.tr/ adresinden alınmıştır AtaSancakÇiftliği. (2015, 28 06). AtaSancak Acıpayam Tarım İşletmesi. Atasancak Websitesi: http://www.atasancak.com.tr/hakkimizda.html adresinden alınmıştır
2. Babacan , A. (2015, 30 06). Kalkınma Bakanlığı. www. kalkınma. gov.tr: http://www.kalkinma.gov.tr/Lists/Yaynlar/Attachments/375/gelirode.pdf adresinden alınmıştır
3. Dernek, Z. (2006). Tarım Ekonomisi ve İşletmeciliği. Isparta: Sülayman Demirel Üniversitesi Basımevi.
4. Dinler, Z. (1996). Tarım Ekonomisi. Bursa: Ekin Kitabevi.
5. Doğan, M. (2005). Türkiye Ziraatinde Makineleşme: Traktör ve Biçerdöverin Etkileri. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Coğrafya Dergisi, 66-75.
6. Doğan, Z., Arslan, S., & Berkman, A. (2015). Türkiye'de Tarım Sektörünün İktisadi Gelişimi ve Sorunları: Tarihsel Bir Bakış. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 29-41.
7. DPT. (2015, 30 06). Kalkınma Bakanlığı Dokuzuncu Kalkınma Planı (2007-2013). Kalkınma Bakanlığı: http://www.kalkinma.gov.tr/Lists/Kalknma%20Planlar/Attachments/1/plan9.pdf adresinden alınmıştır
8. Eğri, T. (2011). 2000 yılı sonrası Türk Tarım Politikalarının Değişimi ve Bir Alan Çalışması: Kırkareli İli Örneği. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

9. Ekici, K., & Sayılı, M. (2010). Tarım Arazilerinin Parçalanmasını Önlemeye Yönelik Mevzuat Üzerine Bir İnceleme. GOÜ, Ziraat Fakültesi Dergisi, 121-129.
10. Ekonomi Politika Dünya. (2015, 05 26). Dünya: http://www.dunya.com/ekonomi/hayvancilik-destekleme-stratejisinde-hedef-olcek-ekonomisi-47113h.htm adresinden alınmıştır
11. Gaytancıoğlu, O. (2009). Türkiye'de ve Dünyada Tarımsal Destekleme Politikası. İstanbul: İstanbul Ticaret Odası Yayınları.
12. Hayvancılık Akademisi. (2015, 25 12). Hayvancılık Akademisi. Hayvancılık Akademisi Web Sitesi: http://hayvancilikakademisi.com/ekonomi/tarim-arazilerinin-parcalanmasi-maliyeti-artiriyor/ adresinden alınmıştır
13. Kepenek, Y. ve Yentürk, N. (2010). Türkiye ekonomisi (23. bs.). İstanbul: Remzi Kitabevi.
14. Karakuş, M. (2015, 07 01). Görünüm Gazetesi. Görünüm Gazetesi Web Sitesi: http://www.gorunumgazetesi.com.tr/haber/20010/trakyada-tarim-ve-hayvancilik-devrimi.html adresinden alınmıştır
15. Kazgan, G. (2003). Tarım ve Gelişme. İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları.
16. Ortaç, R. (2006). Türkiye'de Uygulanan Tarımsal Fiyatlama Politikaları. Ankara: Gazi Kitabevi.
17. Sorman, N. (2002). Doğrudan Gelir Desteği ve Türkiye Uygulaması. Çiftçi ve Köy Dünyası, 5-15.
18. TarımGözlem. (2015, 07 01). Tarım ve Gözlem Bitkisel Üretim ve Hayvancılık Dergisi. TarımGözlem Web Sitesi: http://www.tarimgozlem.com/index.php/yonca-hayvancilik-turkiyenin-duve-ihtiyacini-karsilayacak/ adresinden alınmıştır
19. Teoman, Ö. (2001). Türkiye Tarımında Kapitalist Dönüşüm Tartışmalarına Bir Katkı. Gazi Üniversitesi İ.İ.B.F Dergisi, 41-61.
20. TKDK. (2015, 06 27). Tarım ve Kırsal Kalkınma Destekleme Kurumu. TKDK: https://www.tkdk.gov.tr/files/KurulusKanunu.pdf adresinden alınmıştır
21. TKDK. (2015, 26 06). Tarım ve Kırsal Kalkınmayı Destekleme Kurumu. TKDK Web Sitesi: https://www.tkdk.gov.tr/BasvuruFiles/BasvuruPaketiHazirlamaDokumanlari/BasvuruCagriRehberi/Version3.4/302-2.pdf adresinden alınmıştır
22. TÜİK. (2014). Kırklareli İli 2014 Nüfusu. Kırklareli: TUİK.
23. Ulukan, U. (2009). Türkiye Tarımında Yapısal Dönüşüm ve Sözleşmeli Çiftçilik: Bursa Örneği. İstanbul: Sosyal Araştırmalar Vakfı .
24. Yılmaz, H., Demircan, V., & Dernek , Z. (2008). Türkiye Tarımında Doğrudan Gelir Desteği Uygulamaları. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 248-265.
25. Yonca Hayvancılık. (2015, 07 01). Yonca Hayvancılık Lüleburgaz. Yonca Hayvancılık Web Sitesi: http://www.yoncahayvancilik.com.tr/ adresinden alınmıştır