DENEYİMLENEMEYEN MEKANLARIN TEMSİLİ
Öz
Mekan geçmişte yaşanan olayları aktarmak için kullanılan alanlardan biridir. Mekanda bulunan nesneler, izler sayesinde geçmiş deneyimlenir. Nesne, iz veya fotoğraf yardımıyla mekan, temsil edilir. Geçmişte yaşanan felaketlerin temsil krizleri, temsil edilemeyeceği ya da temsil edilemeyenin temsili gibi tartışmalar yaratmıştır. Bu bağlamda geçmişte yaşanan olayların temsili için mekana bakmak önemli hale gelecektir. Peki deneyimlenemeyen mekanların temsili nasıl mümkün kılınır? sorusuna Jean François Lyotard’ın temsil sorununun sanatta nasıl ele alındığına bakılır. Bu çalışma deneyimlenemeyen mekanların temsiliyle sanat arasında kurulan ilişki James Casebere ve Thomas Demand’ın fotoğraf pratikleri üzerinden incelemeyi amaçlar.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Benjamin, W. (2012). Son Bakışta Aşk,(Çev. Nurdan Gürbilek). Metis, İstanbul.
- Brett, D. W. (2015). Photography and Place: Seeing and Not Seeing Germany After 1945. Routledge.
- Didi-Huberman, G. (2018). Kabuklar, (Çev. Elif Karakaya). Lemis Yayın
- Jay, M. (2012). Deneyim şarkıları: evrensel bir tema üzerine modern çeşitlemeler. Metis.
- Lefebvre, H. (2014). Mekânın üretimi. Sel Yayıncılık.
- Lyotard, J. F. (1991). The inhuman: Reflections on time. Stanford University Press.
- Marcoci, R. (2005). Thomas Demand. Museum of modern art.
- Merleau-Ponty, M. (2005). Algının Önceliği ve Onun Felsefi Sonuçları. Yusuf Yıldırım (Çev.). İstanbul: Kabalcı.
- Merleau-Ponty, M. (2006). Göz ve Tin. (A. Soysal, Çev.). İstanbul: Metis Yayınları.
- Nora, P., & Özcan, M. E. (2006). Hafıza mekânları. Dost kitabevi yayınları.