Loving Vincent Within The Context of Intermediality

Öz

As a result of rapid technological development, the use of products that emerged with the interaction of media, literature, and art in the last three decades, with new methods and approaches that are far from traditional, have brought new dimensions to today’s intermediality. These rapid changes have paved the way for the spread of the intermedia approach and the emergence of new studies. This study sheds light on the movie, Loving Vincent 2017, an adaptation from oil paintings created in Vincent Van Gogh’s style with the rotoscope and chroma key method, in terms of intermediality along with evaluations and interpretations on the research findings on how intermediality affects the art of cinema. Considering the discussions on the concepts of cinema and intermediality, the reflection of the rotoscope and animation method on the cinema technique was addressed. In addition, the relationship and joint approach of painting and cinema as different art genres and media as part of the strategy to adapt animation into the cinema by rendering oil paintings. The theoretical framework regarding the processes of cinema and intermediality includes definitions and explanations of researchers such as Irina O. Rajewsky, Jürgen E. Muller, Wolf, Gabriele Rippl, and Ersel Kayaoğlu. As a result of the analysis, it was found that the media combination, transformation, and hybridization of Vincent Van Gogh, which tells the last period of his life story based on works of art (oil paintings and letters) created by Vincent Van Gogh’s own brush, with cinema-specific techniques was ensured, in other words, it was transferred to the screen as an image.

Anahtar Kelimeler

• Intermediality
• Media
• Animation
• Rotoscoping
• Cinema

Medyalararasılık Bağlamında Vincent’ten Sevgilerle

Öz

Baş döndürücü teknolojik gelişimin bir sonucu olarak son otuz yılda medyaların, edebiyat ve sanat alanında etkileşimi ile ortaya çıkan ürünlerin, geleneksellikten uzak yeni yöntem ve yaklaşımlarla kullanılması günümüz medyalararasılık ilişkilerine yeni boyutlar kazandırmıştır. Bu hızlı değişimler medyalararasılık yaklaşımının yaygınlaşmasına ve yeni çalışmaların doğmasına zemin hazırlamıştır. Bu çalışmada, rotoskop ve renk anahtarı yöntemiyle Vincent Van Gogh tarzıyla yağlı boya ile yapılmış tablolardan perdeye aktarılmış Vincent’ten Sevgilerle 2017 adlı sinema filminin medyalararasılık ilişkileri açısından incelenip, nasıl ve ne şekilde sinema boyutunu etkilediğine dönük araştırma bulguları yorumlanarak değerlendirilmektedir. Sinema ve medyalararasılık kavramlarına dönük yapılan tartışmalar göz önünde bulundurularak rotoskop ve animasyon metodunun sinema tekniğine yansıması ele alınmaktadır. Ayrıca çalışmada, yağlıboya tablolarının yeniden resmedilerek, animasyonun perdeye aktarılma stratejisinde farklı sanat türleri ve medyalar olarak resim ve sinemanın birbiriyle kurduğu ilişki ve yaklaşım irdelenmektedir. Sinema ve medyalararasılık süreçlerine ilişkin kuramsal referans çerçevesi Irina O. Rajewsky, Jürgen E. Muller, Wolf, Gabriele Rippl ve Ersel Kayaoğlu gibi araştırmacıların tanım ve açıklamalarını kapsamaktadır. Yapılan irdelemeler sonucunda çalışmada, Vincent Van Gogh’un bizzat kendi fırçasından yaratılmış sanat eserlerine (tabloları ve mektuplarına) dayalı yaşam öyküsünün son dönemini anlatan Vincent’ten Sevgilerle’nin sinemaya özgü tekniklerle medyasal birleşiminin, transformasyonunun ve hibritleşmesinin yani sinemaya görüntü olarak aktarımının gerçekleştirildiği bulgusuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Medyalararasılık
• Medya
• Animasyon
• Rotoskop
• Sinema

Kaynakça

1. Aktulum, K. (2021). Bir Çözümleme Yöntemi Olarak Sanatta Göstergelerarasılık. Folklor Edebiyat, 661-686.
2. Aytaç, G. (2005). Edebiyat ve Medya. Ankara: Hece.
3. BreakThruFilms. (2020, 12 20). http://lovingvincent.com/.
4. Bruhn, J. (2010). Heteromediality. L. Elleström içinde, Media Borders, Multimodality and Intermediality First Edition (s. 225-236). London: Palgrave Macmillan.
5. Canatak, A., & Bulduk, N. (2019). Dijital Çağ Türk Edebiyatı ve Medyalararasılık Tartışmaları. İstanbul: Hiperyayın.
6. Eciher, T. (1994). Was heißt (hier) Intermedialität? T. Eciher, & U. Bleckmann içinde, Intermedialität : vom Bild zum Text (s. 11-28). Bielefeld: Aisthesis.
7. Faquin, C. B. (2020). Visual hybridizations in two audiovisual productions. Novos Olhares Vol.9 N.1DOI: 10.11606/issn.2238-7714.no.2020.171999, 142-154.
8. Flew, T., & Smith, R. (2018). New Media An Introduction. Ontario Canada: Oxdford University Press.

9. Gerny, R. (2021, 01 3). Retrieved from www.dailycal.org/2017/09/28/loving-vincent-dorota-kobiela/
10. Kayaoğlu, E. (2009). Medyalararasılık. İstanbul: Selenge.
11. Keleş, A. (2016). Franz Kafka’nın Dava Ve Şato Romanlarının Film Uyarlamaları Örneğinde Edebiyat İle Film Arasında Medyalararasılık İlişkileri Doktora Tezi. Sakarya: Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
12. Kerlow, I. V. (2004). The Art of 3D: Computer Animation and Effects. New Jersey and Canada: John Wiley&Sons Inc. Kobiela, D., & Welchman, H. (Directors). (2017). Vincent'ten Sevgilerle [Motion Picture].
13. Lievrouw, L. A., & Livingstone, S. (2008). Introduction to the Updated Student Edition Handbook of New Media: Social Shaping and Consequences of ICTs. In L. A. Lievrouw, & S. Livingstone, Handbook of New Media:Social Shaping and Social Consequences. Fully revised student edition. (pp. 1-14). London: Sage.
14. Mackiewicz, L., & Melendez, F. (2016). Loving Vincent: Guiding Painters through 64.000 frames. ACM SIGGRAPH 2016 Talks, (pp. 1-2).
15. McLuhan, M. (2003). Understanding Media: The Extensions of Man: Critical Edition . California: Ginko Press.
16. Michael, S. S., & Hockenjos, V. (2005). Historisierung und Funktionalisierung zur Intermedialität, auch in den skandinavischenLiteraturen um 1900 http://dx.doi.org/10.18452/1834. Humboldt-Universität zu Berlin, Philosophische Fakultät II, Nordeuropa-Institut, 7-35.
17. Museum, V. G. (2021, 01 3). Retrieved from http://vangoghletters.org/vg/
18. Müller, J. E. (2010). Intermediality and Media Historiography in the Digital Era. Acta Univ. Sapientiae, Film And Media Studies, 2, 15–38.
19. Pethő, Á. (2018). Approaches to Studying Intermediality in Contemporary Cinema. Acta Univ. Sapientiae, Film and Media Studies, 15, 165-187.
20. Pethő, Á. (2020). Cinema and Intermediality (Second, Enlarged Edition): The Passion for the In-Between. Newcastle upon Tyne: Cambridge Scholars Publishing.
21. Poppe, S. (2007). Visualität in Literatur und Film: eine medienkomparatistische Untersuchung moderner Erzähltexte und ihrer Verfilmungen. Göttingen: Vandenhoeck&Ruprecht.
22. Rajewsky, I. O. (2005). Intermediality, Intertextuality, and Remediation: A Literary Perspective on Intermediality https://doi.org/10.7202/1005505. Intermédialités / Intermediality, (6), 43-64.
23. Rippl, G. (2015). Handbook of Intermediality. Boston: Degruyter.
24. Schneider, I. (1997). Von der Vielsprachigkeit zur "Kunst der Hybridation" Diskurse des Hybriden. I. Schneider, & C. W. Thomsen içinde, Hybridkultur: Medien, Netze, Künste (s. 13-66). Köln: Vienand Verlag.
25. Semali, L., & Watts Pailliotet, A. (1999). Intermediality The teachers handbook of Critical Media Literacy Ed. Oxford: Westview Press.
26. Simonson, M. (2013). Bosy Knowledge Performance, Intermediality, and American Entertainment at the Turn of the Twentieth Century. New York: Oxford.
27. Wolf, W. (1999). The Musicalization of Fiction: A Study in the Theory and History of Intermediality. Amsterdam, Atlanta: Rodopi.
28. Wolf, W. (2006). Introduction: Frames and Framing and Framing Borders in Literature and Other Media Studies in Intermediality I. In W. Wolf, & W. Bernhart, Framing Borders and Literature in Media (pp. 1-42). New York: Rodopi.
29. Wolf, W., & Bernhart, W. (2007). Description in Literature and Other Media Studies in Intermediality II. Amsterdam, Newyork: Rodopi.
30. Wright, S. (2008). Compositing Visual Effects: Essentials for the Aspiring Artist. Oxford: Focal Press.