Türkiye’nin Avrasya Stratejisinin Medya Üzerinden İnşası
Öz
Haber kaynaklarının ötesinde medya, uluslararası algı ve imaj çalışmalarının da merkezini oluşturan ve hatta yöneten konuma gelmiştir. Devletler başta coğrafi konumlarını dikkate alarak bölgesel faaliyetlerde bulunurken, insani yardım faaliyetleri ve kültürel bağları güçlendirmek amacıyla medya gücünden de faydalanmaktadırlar. Bu güç, devlet politikalarının belirlenmesinde önemli bir unsur olurken, ülkelerin yumuşak güç seviyelerinin de etkinliğini ortaya çıkarmaktadır. Türkiye de insani yardım ve kalkınma projelerini yalnızca bölgesel kalkınmayı desteklemek için değil, aynı zamanda uluslararası kamuoyunda kültürel etki ve yumuşak güç aracı olarak kullanmaktadır. Bu açıdan medya kuruluşları, Türkiye’nin Avrasya bölgesinde yürüttüğü stratejik iletişim faaliyetlerinde önemli roller üstlenmektedir. TRT Avaz, Anadolu Ajansı ve diğer medya aktörleri, Türkiye’nin bölgedeki kalkınma faaliyetlerini ulusal ve uluslararası kamuoyuna sunarak, Türkiye'nin imaj inşasına katkı sağlamaktadır. Medya, birçok ülkenin algı yönetimini, imaj çalışmalarını yönettiği ve yürüttüğü etkin bir araç olarak kabul edilmektedir. Türkiye de tarihi bağlarının güçlü olduğu Avrasya’da algı ve imaj çalışmalarını medya aracılığıyla yürütmektedir. Bu çalışmada, Türkiye’nin Avrasya bölgesindeki kalkınma politikalarının medya aracılığıyla nasıl temsil edildiği, haber çerçeveleme teorisi ve algı yönetimi bağlamında ele alınmıştır. Türkiye’nin medya temelli bölgesel stratejisi, insani değerler ve uluslararası dayanışma perspektifinde şekillenmekte; dijital diplomasi araçları ile desteklenerek daha geniş kitlelere ulaşılması hedeflenmektedir. Bununla birlikte yine çalışmada, kalkınma anlatılarının medya üzerinden nasıl kurgulandığını analiz edilerek, Türkiye’nin Avrasya stratejisine kültürel ve iletişimsel bir perspektif sunulması amaçlamaktadır.
Anahtar Kelimeler
Building Türkiye’s Eurasian Strategy Through The Media
Öz
In the evolving landscape of international relations, states increasingly turn to alternative diplomatic tools beyond traditional negotiations. Soft power mechanisms, particularly development aid and cultural diplomacy, have become integral to how states assert influence on the global stage. Among these mechanisms, media emerges as a critical tool—not only for disseminating information but for constructing narratives that shape perceptions and legitimize foreign policy goals. This study explores how Türkiye constructs and communicates its Eurasian development cooperation strategy through media, positioning humanitarian diplomacy as a key instrument of soft power.
Since the early 2000s, Türkiye has adopted a multidimensional and humanitarian-oriented foreign policy, particularly targeting regions with historical and cultural ties. Eurasia, with its shared Ottoman heritage and strategic significance, has been prioritized as a region for development initiatives. Through institutions such as the Turkish Cooperation and Coordination Agency (TİKA) and the Yunus Emre Institute, Türkiye engages in numerous projects spanning education, health, infrastructure, and cultural restoration. These initiatives aim not only to address immediate needs but also to foster long-term regional partnerships based on mutual values and historical continuity.
Media plays a central role in amplifying these initiatives, both domestically and internationally. Publicly funded media outlets such as TRT Avaz and Anadolu Agency craft narratives around Türkiye’s development activities that emphasize themes of solidarity, cultural affinity, and humanitarian responsibility. Drawing on the framing theory (Goffman, 1974), the study argues that these media representations do more than report events—they construct meaning by selecting specific angles, emphasizing emotional appeals, and shaping public perception. This allows Türkiye to project itself as a benevolent actor in the region while simultaneously countering negative portrayals in Western media that frame its foreign policy as neo-Ottomanist or self-serving.
The analysis further investigates how digital platforms—such as X (formerly Twitter), Facebook, YouTube, and Instagram—complement traditional media in Türkiye’s public diplomacy. These tools allow state institutions like the Directorate of Communications and the Ministry of Foreign Affairs to directly engage international audiences, bypassing editorial filters. Social media platforms are not merely channels of dissemination but interactive spaces where narratives are co-created with users. In this context, the concept of the “empathetic actor” emerges, highlighting how individuals contribute to the humanitarian narrative by sharing, commenting on, or creating content that aligns with state narratives.
The findings suggest that Türkiye’s approach to development diplomacy, mediated through traditional and digital communication channels, offers a compelling model for states seeking to enhance their soft power. However, the sustainability of this strategy hinges on three key factors: professional content production, cross-platform communication coherence, and sensitivity to international media ecosystems. Future research should further investigate audience reception of these narratives, especially in recipient countries, to evaluate the actual impact of Türkiye’s media-driven soft power efforts.
Anahtar Kelimeler
