The Construction of Public Identity of AI Influencers through Personal Public Relations: The Case of Serenay

Öz

This study examines AI influencer practices on Instagram from the perspective of personal public relations. It aims to reveal how these practices produce mechanisms for constructing public identity. The sample consists of permanent posts shared over a year by ai.serenay (@ai.serenay), selected through purposive sampling. Data were analyzed descriptively with MAXQDA using a thematic framework based on Judy Motion’s approach. The findings show that the account’s public identity is built around six strategies: historical narrative, positioning, commodification, mediatization, aestheticization, and normative positioning. The artificial persona gains legitimacy through local belonging, using collective memory and national symbols. It is positioned as an innovator through discourses such as “first,” “pioneering,” and “the future.” The persona aligns with the platform’s logic of visibility and produces ethical legitimacy through collaborations, trends, visual performances, and emphasis on transparency. In conclusion, the study shows that AI influencers are not just digital figures producing visibility. They also act as new communication actors who acquire meaning through personal public relations strategies

Anahtar Kelimeler

• Artificial Intelligence
• AI Influencer
• Social Media
• Personal Public Relations
• Identity Construction

Kişisel Halkla İlişkilerle Yapay Zekâ Influencerlarının Kamusal Kimlik İnşası: Serenay Örneği

Öz

Bu çalışma, Instagram’daki yapay zekâ influencer pratiklerini kişisel halkla ilişkiler perspektifiyle inceleyerek bu pratiklerin kamusal kimlik inşasında nasıl bir stratejik işleyiş ürettiğini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Araştırmanın örneklemini, amaçlı örnekleme yöntemiyle seçilen ai.serenay (@ai.serenay) hesabının bir yıllık dönemde paylaştığı kalıcı gönderiler oluşturmaktadır. Veriler, Judy Motion’ın kişisel halkla ilişkiler yaklaşımından hareketle oluşturulan temalar çerçevesinde MAXQDA programı kullanılarak betimsel analiz ile çözümlenmiştir. Bulgular, incelenen hesapta kamusal kimliğin tarihsel anlatı, konumlandırma, metalaştırma, medyatikleştirme, estetikleştirme ve normatif konumlandırma olmak üzere altı strateji etrafında kurgulandığını göstermektedir. Buna göre yapay personanın kolektif hafıza ve ulusal semboller aracılığıyla yerel aidiyet temelinde meşrulaştırıldığı; “ilk”, “öncü” ve “gelecek” gibi söylemlerle yenilikçi bir özne olarak konumlandırıldığı; iş birlikleri, trendler, görsel performanslar ve şeffaflık vurguları yoluyla hem platformun görünürlük mantığına uyum sağladığı hem de etik meşruiyet ürettiği görülmektedir. Sonuç olarak çalışma, AI influencerların yalnızca estetik ve ticari görünürlük üreten dijital figürler değil, kişisel halkla ilişkiler stratejileri aracılığıyla kamusal anlam kazanan yeni iletişim aktörleri olarak değerlendirilebileceğini ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Yapay Zeka
• Yapay Zeka İnfluencer
• Sosyal Medya
• Kişisel Halkla İlişkiler
• Kimlik İnşası

Teşekkür

Derginin yayım sürecinde emeği geçen herkese teşekkürlerimi borç bilirim.

Kaynakça

1. Arıcı, A., & Kılınç, Ö. (2023). Kişisel Halkla İlişkiler Bağlamında Benlik Sunumu: Ünlülerin Instagram Paylaşımları Üzerine Bir Analiz. Öneri Dergisi, 18(60), 396–425. https://doi.org/10.14783/maruoneri.1164967
2. Bridgen, L. (2011). Emotional labour and the pursuit of the personal brand: Public relations practitioners’ use of social media. Journal of Media Practice, 12(1), 61–76. https://doi.org/10.1386/jmpr.12.1.61_1
3. Cicco, R. De, Iacobucci, S., Cannito, L., Onesti, G., Ceccato, I., & Palumbo, R. (2024). Virtual vs. human influencer: Effects on users’ perceptions and brand outcomes. Technology in Society, 77. https://doi.org/10.1016/j.techsoc.2024.102488
4. Čulo, I., Sviličić, N., & Pašalić, A. (2024). Personal Public Relations and the Influencer Phenomenon: A Case Study of the Artist Salvador Dalí. Collegium Antropologicum, 48(1), 41–50. https://doi.org/10.5671/ca.48.1.6
5. Davlembayeva, D., Chari, S., & Papagiannidis, S. (2025). Virtual Influencers in Consumer Behaviour: A Social Influence Theory Perspective. British Journal of Management, 36(1), 202–222. https://doi.org/10.1111/1467-8551.12839
6. dos Santos Balbino, T. J., de Pinho Neto, J. A. S., & Pontes de Aquino, A. P. (2015). Estilo Pessoal: Ferramenta Estratégica de Relações Públicas / Personal Style: A strategic tool for Public Relations. REVISTA INTERNACIONAL DE RELACIONES PÚBLICAS, 5(9), 207–229. https://doi.org/10.5783/RIRP-9-2015-11-207-228
7. Emecen, M., & Aydın, D. P. (2024). Dijital pazarlamada insan sonrası: Sanal etkileyiciler üzerine bir inceleme. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 12(3), 1118–1149. https://doi.org/10.19145/e-gifder.1410359
8. Erdinç, E. D., & Soydaş, A. U. (2024). Tekinsiz Vadi Teorisi bağlamında yapay zeka etkileyicileri. Selçuk İletişim, 17(1), 1–38. https://doi.org/10.18094/JOSC

9. Hove, T., & Paek, H. J. (2017). The personal dimensions of public relations ethical dilemmas. Journal of Media Ethics: Exploring Questions of Media Morality, 32(2), 86–98. https://doi.org/10.1080/23736992.2017.1294018
10. Huang, L. (2023). Real but fictional: A research agenda of virtual influencers for brand communications in social media marketing. Journal of Applied Marketing Theory, 10(2), 73–94. https://doi.org/10.20429/jamt.2023.100207
11. Huang, Y.-H. (2000). The Personal Influence Model and Gao Guanxi in Taiwan Chinese Public Relations. Public Relations Review, 2(26), 219–236.
12. Ju, N., Kim, T., & Im, H. (2024). Fake human but real influencer: the interplay of authenticity and humanlikeness in Virtual Influencer communication? Fashion and Textiles, 11(1), 16. https://doi.org/10.1186/s40691-024-00380-0
13. Konat, Ç. (2025). Yapay Zekâ Destekli PR Mesajlarının Duygusal Etkisi ve Algı Yönetimi: Ekonomi Politik Bir Değerlendirme. Sosyal Bilimlerde Akademik Çalışmalar Dergisi/Journal of Academic Studies in Social Sciences, 1(2), 153–167.
14. Maiorescu, R. D. (2017). Personal public relations and celebrity scandals: A cross-cultural analysis of Twitter communication in the aftermath of Johnny Depp’s accusations of domestic violence. Journal of Communication Management, 21(3), 254–266. https://doi.org/10.1108/JCOM-02-2017-0006
15. Ma, Y., & Li, J. (2024). How humanlike is enough?: Uncover the underlying mechanism of virtual influencer endorsement. Computers in Human Behavior: Artificial Humans, 2(1), 100037. https://doi.org/10.1016/j.chbah.2023.100037
16. Men, L. R., Zhou, A., Jin, J., & Thelen, P. (2023). Shaping corporate character via chatbot social conversation: Impact on organization-public relational outcomes. Public Relations Review, 49(5). https://doi.org/10.1016/j.pubrev.2023.102385
17. Men, L. R., Zhou, A., & Tsai, W. H. S. (2022). Harnessing the power of chatbot social conversation for organizational listening: The impact on perceived transparency and organization-public relationships. Journal of Public Relations Research, 34(1–2), 20–44. https://doi.org/10.1080/1062726X.2022.2068553
18. Motion, J. (1999). Personal public relations: Identity as a public relations commodity. Public Relations Review, 4(25), 465–479. https://doi.org/10.1016/S0363-8111(99)00032-6
19. Motion, J. (2000). Personal public relations: The interdisciplinary pitfalls and innovative possibilities of identity work. Journal of Communication Management, 1(5), 31–40. https://doi.org/10.1108/13632540110806640
20. Nessmann, K. (2010). Personal Branding and the Role of Public Relations. Advances in Advertising Research, 1, 377–395. https://doi.org/10.1007/978-3-8349-6006-1_25
21. Oh, J., & Ki, E. J. (2024). Can we build a relationship through artificial intelligence (AI)? Understanding the impact of AI on organization-public relationships. Public Relations Review, 50(4). https://doi.org/10.1016/j.pubrev.2024.102469
22. Olbermann, Z., & Nagl, M. (2025). Reputation through artificial intelligence? On the effectiveness of virtual influencers as spokespersons in corporate crisis communication. Frontiers in Communication, 10, 1509682. https://doi.org/10.3389/fcomm.2025.1509682
23. Soldan, T. (2025). İlk Uygulamalardan Yapay Zekâ Devrimine Halkla İlişkilerde Paradigma Değişimi. The Journal of International Scientific Researches, 10(3), 384–399. https://doi.org/10.23834/isrjournal.1670976
24. Ünlü, S. (2018). Kişisel Halkla İlişkiler. Eğitim Yayınevi.
25. Yildirim, A., & Simsek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel arastirma yontemleri. Ankara: Seckin Yayinlari.
26. Yılmaz Tiryaki, E., & Özgen, E. (2024). HALKLA İLİŞKİLER ALANINDA KULLANILABİLECEK YAPAY ZEKA DESTEKLİ ARAÇLAR ÜZERİNE BİR İNCELEME. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 12(1), 88–122. https://doi.org/10.19145/e-gifder.1406398
27. Zivnuska, S., Kacmar, K. M., Witt, L. A., Carlson, D. S., & Bratton, V. K. (2004). Interactive effects of impression management and organizational politics on job performance. Journal of Organizational Behavior, 25(5), 627–640. https://doi.org/10.1002/job.262