Muay-Thai Antrenörlerinin Liderlik Stillerinin Farklı Değişkenlere Göre İncelenmesi

Öz

Çalışmanın amacı Muay Thai antrenörlerinin liderlik stillerinin farklı değişkenlere göre incelemektir. Bu amaç doğrultusunda uygun örnekleme yöntemiyle seçilmiş olan 22 (%18.5) “Kadın” ve 97 (%81.5) “Erkek” toplam 119 farklı kategorilerdeki Muay Thai antrenörü çalışmaya gönüllü olarak katılmıştır.

Araştırmada, Muay Thai antrenörlerinin liderlik stillerini ölçmek amacıyla; orijinal formu Chelladurai ve Saleh (1980) tarafından geliştirilen SLÖ versiyonu beş alt boyut (eğitim-öğretim, demokratik davranış, otoriter davranış, sosyal destek, ödüllendirici davranış) altında toplanmış 40 maddeden oluşmaktadır. Ölçeği oluşturan alt boyutların madde dağılımı ise; eğitim ve öğretim alt boyutunda onüç madde (1,5,8,11,14,17,20,23,26,29,32,35,38), demokratik davranış alt boyutunda dokuz madde (2,9,15,18,21,24,30,33,39), otoriter davranış alt boyutunda beş madde (6,12,27,34,40), sosyal destek alt boyutunda sekiz madde (3,7,13,19,22,25,31,36) ve ödüllendirici davranış alt boyutunda beş madde (4,10,16,28,37) ’dir. Ölçeği oluşturan her bir değişken 5’li Likert (1-Hiçbir zaman, 2-Nadiren, 3-Ara sıra, 4-Sık sık ve 5-Her zaman) derecelendirmesi ile ölçülmektedir.

Katılımcıların kişisel bilgilerinin dağılımlarının belirlenmesi için yüzde (%) ve frekans (f) yöntemleri; verilerin normal bir dağılıma sahip olup olmadığının belirlenmesi için Shapiro Wilks normallik testi uygulanmış ve bunun neticesinde verilerin non parametrik test koşullarına uygun olduğunun anlaşılmasından sonra anlamlı farklılıkların belirlenmesi için Mann-Whitney U ve Kruskall Wallis testleri uygulanmıştır.

Sonuç olarak; katılımcıların liderlik stillerinin Muay-Thai branşında sporculuk yapma, milli olma ve antrenörlük kademelerine göre bazı alt boyutlarda anlamlı bir farklılık ortaya çıkmış, katılımcıların cinsiyet, yaş ve refah düzeylerine göre ise .05 düzeyinde anlamlı bir farklılık olmadığı belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Muay-Thai,Antrenörlük,Liderlik

Kaynakça

1. Anshel, M. H., (200a3). Sport Psychology: From Theory To Practice (4th Edition), San Francisco.
2. Chelladurai P., Saleh, S.D. (1980). Dimensins of Leader Behavior in Sports: Development of A Leadership Scale. Journal of Sport Psychology, p.34-45
3. Demirel, M., Karahan, G., B., Ünlü, H. (2007) Farklı Üniversitelerdeki Spor Taraftarlarının Takımları ile Özdeşleşme Düzeyleri. Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi Cilt1, Sayı2, 2007.
4. Doğan O. Spor Psikolojisi, 2. Basım, Adana, Nobel Kitabevi, (2005).
5. Donuk B. (2006). Türkiye Profesyonel Futbol Ligleri Antrenörlerinin Liderlik Tarzlarının İncelenmesi ve Bir Model Yaklaşım. Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi
6. Ekinci, E., N., Demirel, M., Demirel, H., D., Işık, U. (2015) Lise Öğrencilerinin Yalnızlık Algılarının Rekreasyonel Etkinliklere Katılımları ve Bireysel Değişkenlere Göre İncelenmesi. Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 2 (2), 71-78, 2015
7. Eskiyecek, G., C., Bayazıt, B., Sarı, İ. (2015). Sporcularda Tercih Edilen Antrenör Liderlik Davranışlarının Yaş, Cinsiyet ve Spor Dalı Açısından İncelenmesi (Diyarbakır Örneği). Uluslararası Hakemli Akademik Spor Sağlık Ve Tıp Bilimleri Dergisi Nisan / Mayıs / Haziran – İlkbahar Yaz Dönemi Cilt: 5 Sayı: 15.
8. Gacar, A., Nacar, E., Ayaş, E., B. (2017). Plaj Hentbolu Antrenörlerin Liderlik Tarzlarının İncelenmesi. Sosyal Bilimler Dergisi, Yıl: 4, Sayı: 15, Ekim 2017, s. 53-65.

9. İkizler, C.: Sporda Sosyal Bilimler, Alfa Yayınevi, İstanbul, 2000, s.50,76.
10. Karademir, Y., Karademir, M., B. (2018) Antrenör Liderlik Davranışlarının Başarı Motivasyonu Üzerindeki Etkisi: Halk Oyuncular Üzerinde Bir Uygulama. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, Yıl: 6, Sayı: 65, Şubat 2018, s. 188-202
11. Körük, E., Biçer, T., Donuk, B. (2003) Amatör Futbol Antrenörlerinin Liderlik Davranış Tipleri Kullandıkları Motivasyon Tekniklerinin Belirlenmesi. İ.Ü. Spor Bilimleri Dergisi, 11;3, s. 53-57
12. Kuchler. W.J.,(2008). “Perceived Leadership Behavior and Subordinates’ Job Satisfaction in Midwestern NCAA Division III Athletic Departments”, The Sport Journal, v.11,n.2.
13. Onağ Toklu, O. (2010). Tenis Antrenörlerinde Liderlik Özellikleri ve Öz Yeterlilik Arasındaki İlişkinin Belirlenmesi. Selçuk Üniversitesi, Sağlık Billimleri Enstitüsü, Spor Yöneticiliği A.B.D., Yüksek Lisans Tezi.
14. Güngörmüş, A., H., Gürbüz, B., Yenel, F. (2008). Spor İçin Liderlik Ölçegi'nin Sporcuların Antrenörün Davranışlarını Algılaması Versiyonunun Psikometrik Özelliklerinin Değerlendirilmesi, Cilt:10, Sayı:2.
15. Unutmaz, V., Gençer, T., R. (2012). Spor İçin Liderlik Ölçeği - Sporcunun Antrenör Davranışını Algılaması Versiyonu’nun Psikometrik Özelliklerinin İncelenmesi, CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi 2012: 7(1) Özelliklerinin Değerlendirilmesi, Cilt:10, Sayı:2.
16. Yetim A. Öğretmenlik Mesleği ve Beden Eğitimi Öğretmeninin Sosyal Görevleri, Atatürk Üniversitesi 1. Spor Kongresi Bildirileri, Erzurum. (1998)Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul