Amatör Futbolcuların Görev ve Ego Yönelimlerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi

Öz

Bu araştırma ile amatör futbolcuların görev ve ego yönelimlerinin çeşitli değişkenler açısından değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya Osmaniye ilindeki 1.ve 2. amatör futbol ligi büyükler kategorisinden 124, U-19 kategorisinden 33, U-17 kategorisinden 51, U-16 kategorisinden 88, U-15 kategorisinden 40, U-14 kategorisinden 57, U-13 kategorisinden 33 olmak üzere toplamda 426 amatör erkek futbolcu gönüllü olarak katılmışlardır. Araştırma için bilgilerin elde edilmesinde sporda Görev ve Ego Yönelimi ölçeği kullanılmıştır. Verilerin homojenliği ve varyansları test edilmiş, farklılığın belirlenmesinde One Vay Anowa, farklılığın kaynağının tespit edilmesinde ise Tukey testi kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre amatör futbolcuların görev ve ego yönelimlerinde; eğitimi durumu, spor yapma yılı değişkenlerine bağlı olarak futbolcular arasında istatistiksel açıdan anlamlı farklılıklar bulunmazken (p>0,05), yaş ve oynadıkları lig kategorilerine göre istatistiksel açıdan anlamlı farklılıklar bulunduğu (p<0,05) ve amatör futbolcuların görev yönelim değerlerinin daha ön planda olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Görev yönelimi,Ego yönelimi

Kaynakça

1. Altıntaş, A., Koruç B.P, & Akalan, C. (2012). Sporcuların hedef yönelimleri, algılanan güdüsel iklimleri ve algılanan fiziksel yeterliklerinin cinsiyete ve deneyim düzeyine göre karşılaştırılması. Ankara: Türkiye Klinikleri J Sports Sci, 4(1), s.1-15
2. Austin, M.W. (2010). Ethics for every one sport and moral development posted. Jun 25. www.psychologytoday.com/blog/ethics-everyone/201006/sports-and-moral-development
3. Balkis F, 2019. Elit seviyedeki tenisçilerin görev ve ego yönelimi hedeflerinin başarı motivasyonlarına etkisinin araştırılması. Yüksek Lisans Tezi, Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitisü, Ağrı.
4. Barut Aİ, 2018. Farklı hedef yönelimlerine sahip unilig erkek basketbolcularının algılanan liderlik davranışı ve antrenör davranışlarını değerlendirmelerinin karşılaştırılması. Doktora Tezi, Mersin Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Mersin.
5. Baro M, Singh OJ, Thapa SK, Changmai S. (2016). The task and ego orientation between inter-varsity badminton and football players. Emerging Trends İn Fitness And Sports Sciences,1,674-677.
6. Bortoli L, Robazzo C, (2005). Italian version of the task and ego orientation in sport questionnaire. Perceptual and Motor Skills,100,43-50.
7. Carpenter, P.J. & Yates, B. (1997). Relationship between achievement goals and the perceived purposes of soccer for semi-professional and amateur players. J Sport Ex. Psychology 19, 302-311.
8. Duda, J.L. (1989) . Goal perspectives, participation and persistence in sport. International Journal of Sport Psychology. 20, 42-56.

9. Duda, JL,& White, SA (1992). Goal orientations and beliefs about the cause of sport success among elite skiers. The SportPsychologist. 6(4),334-343.
10. Erdemli, A. (2016).Temel Sorunlarıyla Spor Felsefesi (3. Basım). İstanbul: E yayınları, s.19/75.
11. Gürbüz, S. & Şahin, F. (2017). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık, 105.
12. Gano-Overway LA, Guivernau M, Magyar TM, Waldron JJ, Ewing ME (2005). Achievement goal perspectives, perceptions of the motivational climate, and sportspersonship: individual and team effects. Psychology of Sport and Exercise, 6, 215–232.
13. Maurren, RW. (1990). Moral Development in Sport. Exercise & Sport Sciences Reviews. 18(1),331-378. Meira Jr CM, Fairbrother JT, (2018). Ego-Oriented Learners Show Advantage in Retention and Transfer of Balancing Skill. Journal of Motor Learning and Development, 6, 209- 219
14. Moran, A.P (2004).Sport and Exercise Psychology. A Critical Introduction. Routledge Taylor Francis Gruop, London and NewYork: p.35/65. Toros, T. (2001). Elit ve elit olmayan basketbolcularda hedef yönelimi, güdüsel iklim ve hedeflerin özgünlük güçlük derecesi özelliklerinin yaşam doyumuna etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Mersin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Mersin.
15. Toros, T. (2002). Elit ve elit olmayan basketbolcularda hedef yönelimi güdüsel (motivasyonel) iklim ve yaşam doyumu. Spor Bilimleri Dergisi, Hacettepe J. Of Sport Sciences.13(3), s.24-36.
16. Toros T. (2004).Sporda görev ve ego yönelim ölçeği -SGEYÖ-nin Türk sporcuları için güvenirlik ve geçerlik çalışması. Spor Bilimleri Dergisi, Hacettepe J. Of Sport Sciences. 15 (3), s.155-166.
17. Toros T., Akyüz U.,& Bayansalduz, M., Soyer, F. (2010). Görev ve ego yönelimli hedeflerin yaşam doyumu ile ilişkisinin incelenmesi (dağcılık sporu yapanlarla ilgili bir çalışma).Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi,7, s.1039-1050.
18. Toy AB, 2015. Serbest ve grekoromen stil güreşçilerin hedef yönelimi ve yaşam doyumu ilişkisi. Yüksek Lisans Tezi, Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çorum. Üngür G. (2009). Amatör ve profesyonel futbolcularda hedef yönelimi ve algılanan motivasyonel iklim arasındaki ilişki. Yüksek Lisans Tezi, Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
19. White, S.A., & Zillner, S.R. (1996). The relationship between goal orientation beliefs about the cause of sport successand trait anxiety among high school intercollegiate, and recreational sport participants. The Sport Psychologist.10, p.58-72.