Modifiye Edilmiş Oyunlarla Tasarlanan Tenis Liginin Tenisçilerin Gelişimine Etkisi

Öz

Bu çalışma, modifiye edilmiş oyunlarla tasarlanan tenis liginin farklı demografik özellikteki ve düzeydeki tenisçilerin gelişimine etkilerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Çalışma, Trabzon ilinde yapılmış olup, farklı demografik özellikteki ve düzeydeki katılımcılar çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışma, tüm katılımcıların bireysel beceri seviyelerine göre tasarlanmış, modifiye edilmiş bir lig tarzı üzerinde dizayn edilmiş müsabakalardan oluşmuştur. Çalışmada literatür araştırmasının ardından modifiye edilmiş oyunlarla tasarlanan akademi tenis liginin oyun formatının ve ligin sürecinin katılımcılara olan etkilerini anlamak amacı ile yarı yapılandırılmış görüşme formu oluşturulmuştur. Tenis oyuncularının bakış açısıyla modifiye edilmiş oyunlarla tasarlanan tenis ligi oyun formatının ve ligin kendilerine olan katkılarını anlamaya dönük 2 soru hazırlanmış ve 10 tenis oyuncusunun katılımıyla pilot uygulama gerçekleştirilmiştir. Katılımcılarla mümkün olduğu ölçüde yüz yüze, olmadığı noktada telefon ve elektronik sistem üzerinden bağlantıya geçilmiş olup hazırlanan sorular ve demografik bilgiler içeren görüşme formu katılımcılara ulaştırılmıştır. Görüşlerin tamamı elektronik olarak kayıt altına alınmıştır. Çalışma sonucunda toplanan veriler içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Bu süreçte ilk olarak veriler kodlanmış ve sonra birbiriyle ilişkili kodlar bir araya getirilerek temalar oluşturulduktan sonra oluşturulan bu temalar açıklanmaya çalışılmıştır.Sonuç olarak lig katılımcıları, modifiye edilmiş oyunlarla tasarlanan tenis liginin teknik-taktik, fiziksel, sosyal, duygusal- mental ve yaygınlık anlamda kendilerine katkı sağladığını bildirmişlerdir.

Anahtar Kelimeler

• oyun,tenis,eğitim,spor

Kaynakça

1. Aksoy, A. (2009). Spor Yapıları: Olimpiyat Stadyumları. 4. Kayseri.
2. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, K. E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
3. Bourdİeu Pierre (1984). Distinction-A SocialCritique of theJudgement of Taste. Translate: Richard Nice, Cambridge, Massachusetts: Harvard UniversityPress
4. Costikyan, G. (2002). I Have No Words& I Must Design: Toward a Critical Vocabularyfor Games. In F. Mäyrä (Ed.), Computer Games and DigitalCultures Conference (pp. 9–33). Tampere: Tampere UniversityPress.
5. Ekinci, N. E., Özdilek, Ç., Deryahanoğlu, G., & Üstün, Ü. D. (2014). Spor yapan lise öğrencilerinin öz güven düzeylerinin incelenmesi. Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 1(1), 36-42.
6. Ergül M.A. (2014). Orta öğretim öğrencilerinin tenis sporuna yönelik farkındalık düzeylerine etki eden faktörlerin incelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Bahçeşehir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
7. Erol Z. (2014). Otizmde tenis uygulamalarının sosyal yeterlilik üzerindeki etkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
8. Göksu, Ö. C., Yüksek, S., & Ölmez, C. (2018). TheInvestigation of the Motor Skills of" U" Kategories Soccer PlayersWhoHaveRecreativeInvolvement in Other Sports. Journal of Education and Training Studies, 6(2), 10-17.

9. Groppel, J., &DiNubile, N. (2009). Tennis: Forthehealth of it! ThePhysicianandsportsmedicine, 37(2), 40-50.
10. Gül M. (2008). Tenis müsabakalarındaki sayıya götüren taktik oyun stratejilerinin incelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Kocaeli Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Kocaeli.
11. Gündoğdu S. (2017). Türkiye'de performans tenisi yapan sporcuların tenise başlama nedenleri ve beklentileri (Diyarbakır örneği). Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
12. Jarvie Grant (2007). Sport, CultureandSociety: An Introduction. Londonand New York: Routledge.
13. Kaman, M. B., Gündüz, N., &Gevat, C. (2017). Tenis Sporcularının Spora Katılım Motivasyonlarının İncelenmesi. Spormetre, 15(2), 65-72.
14. Kıldan, A. O. (2001). Oyunun Çocukların Gelişim Özelliklerine Etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
15. Koca C. (2006). Beden Eğitimi ve Spor Alanında Toplumsal Cinsiyet İlişkileri. Hacettepe Spor Bilimleri Dergisi, 17(2), 81-99.
16. Küçük V. ve Acet, M. (2002). Bir Kişilik Özelliği Olarak Suçluluk ve Sporla İlişkisi. DPÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 7, 369-375.
17. Küçük, V., & Koç, H. (2015). Psiko-sosyal gelişim süreci içerisinde insan ve spor ilişkisi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (10).
18. Ölmez, C., Ayan, V., Yüksek, S., Öztaş, M., &Civil, T. (2018). 11-13 yaş erkek taekwondo sporcularının somatotip yapıları ve performans özellikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Ulusal Spor Bilimleri Dergisi, 3(1), 1-13.
19. Ölmez, C., Yüksek, S., Üçüncü, M., & Ayan, V. (2017). 8-12 yaş çocuklarda bazı antropometrik özellikler ile 50 metre serbest stil yüzme performansı arasındaki ilişkinin incelenmesi. Türkiye Klinikleri Journal of Sports Sciences, 9(3), 95-100.
20. Özdemir A., Gürbüz B. ve Karaküçük M. (2008, Ekim). Üniversite Öğrencilerinin Rekreasyonel İhtiyaçlarının ve Tercihlerinin Belirlenmesi. 10. Uluslararası Spor Bilimleri Kongresinde sunulan bildiri, Bolu.
21. Salahoğlu, H. (2010). Spor Turizminde Hizmet Kalitesinin Değerlendirilmesi: Antalya’daki Futbol Kampları Üzerine Bir Araştırma. 13. Ankara.
22. Salar, B., Hekim, M., & Tokgöz, M. (2012). 15-18 Yaş grubu takım ve ferdi spor yapan bireylerin duygusal durumlarının karşılaştırılması. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (6), 123-135.
23. Schiller. (1990). İnsanın Estetik Eğitimi Üzerine Bir Dizi Mektup”, Çeviren: Melahat Özgü.İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları.
24. Slutzky, C. B., &Simpkins, S. D. (2009). The link betweenchildren'ssportparticipationand self-esteem: Exploringthemediating role of sportself-concept. Psychology ofSportandExercise, 10(3), 381-389.
25. Stern, H. P., Bradley, R. H., Prince, M. T., &Stroh, S. E. (1990). Youngchildren in recreationalsports: participationmotivation. ClinicalPediatrics, 29(2), 89-94.
26. Şahin, H. (2005). Beden Eğitimi ve Spor Sözlüğü. İstanbul: Morpa Kültür Yayınları.
27. Şirin EF (2008). Futbolcu kızların (12-15 yaş) spora katılım motivasyonlarının belirlenmesi. Spormetre, Beden Eğitimi Spor Bilimleri Dergisi, 6(1), 1-7.
28. Tuğrul, B. (2010). Oyun temelli öğrenme. R. Zembat (Ed.), Okul öncesinde özel öğretim yöntemleriçinde (s. 35-76). Ankara: Anı Yayıncılık.
29. Tuzcuoğlu S. (2006). Taktik oyun yaklaşımının tenis öğretimi üzerine etkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Beden Eğitimi Öğretimi Anabilim Dalı, Bolu.
30. URL-1, http://www.teniscilinik.com.tr/trt_2_5.asp. 15.06.2018.
31. Yanar, Ş., Kırandı, Ö., & Yusuf, C. A. N. (2017). Tenis ve Badminton Sporcularının Sporcu Kimlik Algısı ve Başarı Motivasyon Düzeyleri Arasındaki Farklılıkların İncelenmesi. Spor Eğitim Dergisi, 1(1), 51-58.
32. Yarımkaya, E., Akandere, M., & Baştuğ, G. (2014). Effect of self-confidencelevels of 12-14 yearsoldstudents on theirservingability in volleyball. Journal of PhysicalEducation& Sports Science/Beden Egitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 8(2), 242-250.
33. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (Cilt 10). Ankara: Seçkin Yayınevi.
34. Yıldırım, Y., Sunay, H., Demirkan, E., Koz, M., Arslan, C., Ersöz, G., ... & Özdemir, G. (2009). Türkiye’de performans tenisi yapan sporcuların tenise başlama nedenleri ve beklentileri. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 7(3) 103-109.
35. Yüksek, S., Akpınar, E. G., Ayan, V., & Ölmez, C. (2017). 14-16 yaş yüzücülerde antropometrik özellikler ile 50 metre sırtüstü stil yüzme performansları arasındaki ilişkinin incelenmesi. İstanbul Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 7(2), 13-26.
36. Yüksel M. (2015). Eğitim düzeyi farklılıklarının spora yansıması. TheJournal of AcademicSocialScienceStudies, 31, 149-165.