Different Approaches to Cultural Diversity Management: Cultural Pluralism, Cosmopolitanism and Radical Cosmopolitanism

Öz

The purpose of this study examining several methods used to manage cultural diversity is to provide an integrated explanation of these methods in light of theoretical discussions made historically about their differences and similarities. The solutions that national governments and the international community have developed the peaceful coexistence of many social structures forced to leave their homes due to wars, natural disasters, starvation, poverty, and climate change, as well as improvements in health, education, and the labor force, among other factors, testify to their strategy. These ideologies include assimilationism and cultural pluralism that arose in liberal democracies; multiculturalism, created as a legal and political goal on the basis of cultural pluralism and lastly cosmopolitanism, and radical cosmopolitanism. In the study, these approaches are examined with their projections in the historical process, theoretical/conceptual discussions and political assumptions. Assimilationist approach, cultural pluralism/multiculturalism, cosmopolitanism and radical cosmopolitanism are examined comparatively. The study examines assimilation, cultural pluralism/multiculturalism, traditional cosmopolitanism and radical cosmopolitanism through their similarities, differences and deficiencies in cultural diversity management; It reveals their differences and commonalities through a comparative analysis.

Anahtar Kelimeler

• Cultural pluralism
• cosmopolitanism
• radical cosmopolitanism
• multiculturalism
• assimilation
• integration.

Kültürel Çeşitlilik Yönetiminde Farklı Yaklaşımlar: Kültürel Çoğulculuk, Kozmopolitanizm ve Radikal Kozmopolitanizm

Öz

Bu çalışmada amaç, kültürel çeşitlilik yönetiminde geliştirilen farklı yaklaşımların farklılıkları ve benzerlikleri üzerinden teorik tartışmalar ışığında bütünleşik bir analizini yapmaktır. Ulus-devletlerin ve uluslararası sistemin savaşlar, ekolojik felaketler, kıtlık, yoksulluk, iklim krizi, sağlık, eğitim ve iş gücü gibi nedenlerle ana vatanlarını terk etmek zorunda kalanlar için çoğul toplumsal yapıların demokratik bir kültürel zeminde barışçıl ve huzurlu yaşamaları için bulmuş olduğu çözümler kültürel çeşitliliği yönetmenin farklı yaklaşımlarını işaret etmektedir. Bu yaklaşımlar liberal demokrasilerde ortaya çıkan asimilasyoncu yaklaşım, kültürel çoğulculuk ve kültürel çoğulculuk temelinde hukuki ve siyasi bir proje olarak geliştirilen çok kültürlülük ile son olarak kozmopolitanizm ve radikal kozmopolitan görüşlerdir. Çalışmada bu yaklaşımlar tarihsel süreçteki izdüşümleri, yapılan kuramsal/kavramsal tartışmalar ve politik varsayımlarıyla irdelenmektedir. Asimilasyoncu yaklaşım, kültürel çoğulculuk/çokkültürlülük, kozmopolitanizm ve radikal kozmopolitanizm karşılaştırmalı şekilde irdelenmektedir. Çalışma, asimilasyonu, kültürel çoğulculuğu/çok kültürlülüğü, geleneksel kozmopolitanizmi ve radikal kozmopolitanizmi kültürel çeşitlilik yönetiminde benzerlikleri, farklılıkları ve eksiklikleri üzerinden ele alarak; karşılaştırmalı bir analizle birbirlerinden ayrıldıkları hususları ve ortaklıklarını ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Kültürel çoğulculuk
• kozmopolitanizm
• radikal kozmopolitanizm
• çok kültürlülük
• asimilasyon
• entegrasyon.

Kaynakça

1. Allievi, S. (2010). Immigration and cultural pluralism in Italy: Multiculturalism as a missing model. Italian culture, 28(2), 85-103.
2. Appiah, K. A. (2006). Introduction. Making Conversation. KA Appiah, Cosmopolitanism. Ethics in a World of Strangers, New York, WW Norton & Company.
3. Atatorun, M. and Sinan Veziroğlu. (2024). “Liberal Kozmopolitanizm ve Avrupa Birliği: Ukrayna ve Moldova’nın Adaylık Statüsü Üzerine Bir Eleştiri”. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi (23)1https://doi.org/10.32450/aacd.1368657.
4. Baban, F., & Rygiel, K. (2014). Snapshots from the margins: Transgressive cosmopolitanisms in Europe. European Journal of Social Theory, 17(4), 461–478. https://doi.org/10.1177/1368431013520386.
5. Baban, F., & Rygiel, K. (2017). Living with others: fostering radical cosmopolitanism through citizenship politics in Berlin. Ethics & Global Politics, 10(1), 98-116. https://doi.org/10.1080/16544951.2017.1391650.
6. Baban, F., & Rygiel, K. (2018). Birlikte Yaşamak: Kültürel Çoğulculuğu Sanat Yoluyla Geliştirmek İKSV Raporu, İstanbul.
7. Başkır, Ü. D. (2021). ’Kozmopolitanizmin İçkin Gerilimi’: Politikanın Çağdaş Krizini Kavram Tarihi Işığında Düşünmek. Mülkiye Dergisi, 45(1), 33-60.
8. Bernstein, R. J. (2015). Cultural pluralism. Philosophy & Social Criticism, 41(4-5), 347-356.

9. Bilici, M. (1999). Çokkültürcülük, Kültür ve İletişim, 2(2) (4), 151-153, Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/kulturveiletisim/issue/68860/1139408
10. Brown, G.W. (2018). “Kant and cosmopolitan legacies” içinde Delanty, G. (Ed.). (2018). Routledge international handbook of cosmopolitanism studies. (pp.11-21) New Routledge,
11. Browning, G., Halcli, A., & Webster, F. (2000). Understanding contemporary society: theories of the present. Sage Publications
12. Carpenter, S., Zárate, M. A., & Garza, A. A. (2007). Cultural pluralism and prejudice reduction. Cultural Diversity and Ethnic Minority Psychology, 13(2), 83–93. https://doi.org/10.1037/1099-9809.13.2.83.
13. Chernilo, D. (2018) “There is no cosmopolitanism without universalism” içinde Delanty, G. (Ed.). (2018). Routledge international handbook of cosmopolitanism studies. (pp.30-42) Routledge,
14. Coşkun, V. (2021). Kant: Barış İçin Ebedi Bir Referans. Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 26(45), 207-223. Delanty, G. (2018) (Ed.). Routledge international handbook of cosmopolitanism studies. Routledge.
15. Duva, Ö. (2022). Modernliğin Krizine Bir Çözüm Denemesi Olarak Kozmopolitanizm: Foedus Amphictyonum ve Dünya Yurttaşlığı. Bilgi Sosyal Bilimler Dergisi, 24(1), 268-293. https://doi.org/10.54838/bilgisosyal.1112088. Fine, R. (2017). Cosmopolitanism. Routledge.
16. Fine, R. (2009). Cosmopolitanism and human rights: radicalism in a global age. Metaphilosophy, 40(1), 8-23. http://www.jstor.org/stable/24439857.
17. Görüroğlu, S., & Güneş, M. (2023). Mülteci krizini yeniden düşünmek: Kozmopolitanizm ve farklılığın meşruiyeti. Journal of Politics Economy and Management, 6(2), 83-94.
18. Harvey, D. (2009) Cosmopolitanism and the Geographies of Freedom. Columbia University Press.
19. Helly D. (2002). Cultural pluralism: An overview of the debate since the 60s, Global Review of Ethnopolitics: Formerly Global Review of Ethnopolitics, 2:1,75-96, https://doi.org/10.1080/14718800208405126.
20. Hiebert D. & Ley D. (2003). Assimilation, Cultural Pluralism, and Social Exclusion among Ethnocultural Groups in Vancouver, Urban Geography, 24:1,16-44, https://doi.org/10.2747/0272-3638.24.1.16.
21. Inglis, D. (2018). “Alt-histories of cosmopolitanism: rewriting the past in the service of the future” içinde Delanty, G. (Ed.). (2018). Routledge international handbook of cosmopolitanism studies. (pp.42-56). Routledge.
22. Ingram, J. D. (2018). “Radical cosmopolitanism and the tradition of insurgent universality” içinde Delanty, G. (Ed.). (2018). Routledge international handbook of cosmopolitanism studies. (pp. 21-30) Routledge.
23. Kaya, A. (2005). Avrupa Birliği bütünleşme sürecinde yurttaşlık, çokkültürcülük ve azınlık tartışmaları: Birarada yaşamanın siyaseti. Türkiye’de çoğunluk ve azınlık politikaları: AB sürecinde yurttaşlık tartışmaları, (der.). A. Kaya ve T. Tarhanlı, (35-63). İstanbul: Tesev Yayınları.
24. Kaya, A. (2014). Giriş: Ötekini anlamak mümkün mü? Farklılıkların birlikteliği: Türkiye ve Avrupa’da bir arada yaşama tartışmaları, (der). A. Kaya, (11-37). İstanbul: Hiperlink Yayınları.
25. Kendall, G., Woodward, I., & Skrbis, Z. (2009). The sociology of cosmopolitanism: Globalization, identity, culture and government. Palgrave Macmillan.
26. Kymlicka, W. (2015). Çokkültürlü Yurttaşlık: Azınlık Haklarının Liberal Teorisi. (Çev.) Abdullah Yılmaz. Ayrıntı Yayınları.
27. Leung, G. (2009). A critical history of cosmopolitanism. Law, culture and the humanities, 5(3), 370-390.
28. Maja K. Schachner (2017). From equality and inclusion to cultural pluralism – Evolution and effects of cultural diversity perspectives in schools, European Journal of Developmental Psychology, 16(1), 1-17. https://doi.org/10.1080/17405629.2017.1326378
29. Melucci, A., & Avritzer, L. (2000). Complexity, cultural pluralism and democracy: collective action in the public space. Social Science Information, 39(4), 507-527. https://doi.org/10.1177/053901800039004001.
30. Ngcoya, M. (2015). Ubuntu: Toward an emancipatory cosmopolitanism?. International Political Sociology, 9(3), 248-262. https://doi.org/10.1111/ips.12095
31. Nussbaum, M. C. (2019). The cosmopolitan tradition: A noble but flawed ideal. Harvard University Press,
32. Özensel E. (2021). “Çokkültürlülük”. (Ed.) Saraç Y. M.A. Sosyal Bilimler Ansiklopedisi 2. Tübitak Yayınları, 239-240. Parekh, B. (1995). Cultural pluralism and the limits of diversity. Alternatives, 20(4), 431-457. https://doi.org/10.1177/030437549502000402.
33. Strath, B. (2018) “World history and cosmopolitanism” içinde Delanty, G. (Ed.). (2018). Routledge international handbook of cosmopolitanism studies. pp. (56-69). Routledge,
34. White, N. R. (1978). Ethnicity, culture and cultural pluralism. Ethnic and Racial Studies, 1(2), 139-153.
35. Yeşilçayır, C. (2019). Kant’ın Ebedi Barış Teorisinin Özgünlüğü. Mavi Atlas, 7(2), 108-120. https://doi.org/10.18795/gumusmaviatlas.599785