Lise Öğrencilerinin Spor Değişkenine Göre Sosyal Beceri ve Atılganlık Düzeylerinin Karşılaştırılması

Öz

Araştırma kapsamında, lise öğrencilerinin spor yapıp yapmama değişkenine göre sosyal beceri ve atılganlık düzeylerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Tarama şeklinde gerçekleştirilen bu çalışmada veri toplama araçları olarak Rathus Atılganlık Envanteri, Sosyal Beceri Envanteri ve araştırma grubunun kişisel bilgilerini almak için demografik bilgi formu kullanılmıştır. Farklı liselerde okuyan 91 erkek ve 69 kız toplam 160 öğrenci (Xyaş=16.42±1.25) araştırma grubunu oluşturmaktadır. Araştırma bulgularına göre, öğrencilerin %88’i aktif olarak spor aktivitelerine katıldıklarını %12’si ise herhangi bir spor aktivitesine katılmadıklarını belirtmişlerdir. Ayrıca, erkek ve kız öğrenciler arasında atılganlık ve sosyal becerileri düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunamamıştır. Öğrencilerin, atılganlık ve sosyal beceri düzeyleri arasında negatif yönde ve orta düzeyde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Araştırma grubunu oluşturan öğrencilerin sosyal beceri düzeyleri puan ortalamaları yükselirken, atılganlık düzeyi puan ortalamalarında azalma görülmektedir. Katılımcıların spor yapma değişkeni ile ilgili olarak sosyal beceri ve atılganlık düzeyleri arasında istatistiksel olarak herhangi bir ilişki bulunamamıştır.

Anahtar Kelimeler

• Sosyal Beceri, Atılganlık, Spor

Comparison of Social Skill Levels and Assertiveness of High School Students According to the Sport Variable

Öz

This study aimed to compare students social skills and assertiveness level according to variable of sport. Realized in the form of scanning in this study, as Rathus Assertiveness Inventory and Social Skills Inventory data collection tools, the demographic questionnaire was used to collect the personal information of the research groups. 91 boys and 69 girls studying at different high schools a total of 160 students (Xyaş=16.42±1.25) constitute the research group. According to the findings, while 88% said they actively participated in sports activities 12% of the students reported that they participate in any sports activities. In addition, male and female students in a statistically significant difference was not found between the level of assertiveness and social skills. Students between assertiveness and social skills, a significant correlation was found in the negative and moderate. The students in the study group, the mean score increased social skills, shows a decrease in the level of assertiveness scores. According to the variable to sports participants, we found no significant correlation between the level of social skills and assertiveness.

Anahtar Kelimeler

• Social Skill, Assertiveness, Sport

Kaynakça

1. Alberti R, Emmons M (2002). Atılganlık “Kendinize Yatırım Yapın” .Hyb Yayıncılık, Ankara, s.6-32-55-57- 63. (Çev. Serap Katlan).
2. Akande A. De W. Van Wyk C, Osagie Je.(2000) Importance of exercise and nutrition in the prevention of ilness. Enchancement of Health Journal, v:120.
3. Akıncı T (1999). Yurt Dışı Yaşantısı Geçiren ve Geçirmeyen Gençlerin Atılganlık Düzeylerinin Araştırılması. Marmara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, s.2-23.
4. Arı R (1989). Üniversite Öğrencilerinin Baskın Ben Durumları İle Bazı Özlük Niteliklerinin, Ben Durumlarına, Atılganlık ve Uyum Düzeylerine Etkisi. Doktora Tezi. Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
5. Bal E (2006). İlköğretim Öğrencilerinin Benlik Algıları İle Atılganlık Düzeyleri Arasındaki İlişkilerin İncelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
6. Büyükyazı G, Saraçoğlu S, Karadeniz G, Çamlıyer H (2003). Sedanterler ile Veteran Atletlerin Çeşitli Değişkenlere Göre Atılganlık Düzeylerinin Karşılaştırılması. Gazi Beden Eğitimi Spor Bilimleri Dergisi, 8(2), 13-24.
7. Danışma Merkezi Koruyucu/ Önleyici Çalışmalar. Erişim: (http://www.bilkent.edu.tr)Erişim 03.01.2009
8. Efe M (2007). 14-16 Yaş Gurubu Bireylerde Spor Çalışmalarının Sosyal Yetkinlik Beklentisi ve Atılganlık Üzerine Etkisi. Yayımlanmış Doktora Tezi. Uludağ Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Bursa

9. Görüş Y (1999). Bir grup Lise Öğrencisinin Atılganlık Düzeyi İle Stresle Başa Çıkma Yolları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
10. Güneş Z (1998). Spor ve Beslenme Antrenör ve Sporcu El Kitabı. Bağırgan Yayınevi, Ankara. House RJ, Hanges PJ, Javidan M, Dorfman PW, Gupta V ( Ed.). (2004). Culture, Leadership, and Organizations (Kültür, Liderlik ve Organizasyonlar). London: Sage Publications
11. İmamoğlu AF (1992). Fonksiyonel Açıdan Spor Yönetiminin Anlam ve Önemi. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi. Cilt 8. Sayı 1. Sayfa 21-34.
12. İnceoğlu D, Aytar G (1987). Bir Grup Ergende Atılgan Davranış Düzeyinin Araştırması. Psikoloji Dergisi, s. 6-21-23-24.
13. Jakubowski P, Spector M (1973). Ofacilitating The Growth of Women Assertiveness Training. The Counselling Psychologist, 4(1).
14. Jakubowski P, Lange A ( 1978). Responsible assertive Bahaviour. U.S.A: Resarch Press.
15. Kamaraj I (2004). Sosyal Beceri Değerlendirme Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması ve Beş Yaş Çocuklarının Atılganlık Sosyal Becerisini Kazanmalarında Eğitimci Drama Programının Etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
16. Ker-Dinçer M (2005). Kişilerarası İletişimde Sorun Çözücü Bir İletişim Becerisi Olarak Atılganlık. Ed.: Gürüz D, Temel A. İletişime Yeni Yaklaşımlar. Nobel Basımevi, 1. Baskı, İzmir, s.25-56.
17. Lindenfield G (1997). Kendine Güvenen Çocuk Yetiştirme. Hyb Yayıncılık, Ankara. (Çev. : Gülden Tümer).
18. Örgün SK (2000). Anne Baba Tutumları ile 8. Sınıf Öğrencilerinin Benlik Saygıları ve Atılganlıkları Arasındaki İlişki, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eğitimde Psikolojik Hizmetler Bilimler Bilim Dalı, İstanbul.
19. Özcan A (2006). Hemşire-Hasta İlişkisi ve İletişim. 2. Baskı, Ankara, s. 229-256.
20. Phelps S, Austin N (1997). Atılgan Kadın. Hyb Yayıncılık, Ankara. (Çev. Serap Katlan).
21. Rugancı N (2009) Atılganlık. Bilkent Üniversitesi Öğrenci Dekanlığı Öğrenci Gelişim ve Danışma Merkezi Koruyucu/ Önleyici Çalışmalar.
22. Suveren S (1995). Cimnastik Sporunun Yarışmacı Jimnastikçilerin Benlik Saygısı Üzerindeki Etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara
23. Şahin HM (2005). Beden Eğitimi ve Spor Sözlüğü. Morpa Kültür Yayınları, İstanbul, s.130.
24. Tamer K, Pulur A (2001). Beden Eğitimi ve Sporda Öğretim Yöntemleri. Ada Matbaacılık, Ankara, s.14-53-54.
25. Tan S (2006). Ergenlerin Stresle Başa Çıkma Tarzlarının Atılganlık Düzeyi ve Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
26. Tataker T (2003). Ergenlerin Atılganlık Düzeyi İle Ruhsal Sorunları Arasındaki İlişkinin Araştırılması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
27. Terakya G (1998). Hasta-Hemşire İlişkileri. Zirve Ofset, 5. Baskı, Ankara, s.134-141.
28. Tiryaki Ş, Erdil G, Acar M, Emlek Y (1991). Sporcu ve Sporcu Olmayan Gençlerin Kişilik Özellikleri. SHD. 26, s.19-23.
29. Toruncu B (1994). Eğitim Sürecinde Grupla Danışmanlık Uygulamalarının Gençlerin Girişimcilik Gelişimine Etkisi. (Yenişehir Sağlık Meslek Lisesinde Deneysel Bir Uygulama). Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir
30. Uğur G (1996). Üniversite Öğrencilerinde Atılganlık ile Beden Algısı İlişkisi. Yüksek Lisans Tezi, Ege Üniversitesi, İzmir
31. Voltan N (1980). Rathus Atılganlık Envanteri Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Psikoloji Dergisi, s.10,23.
32. Yetim AA (2005). Sosyoloji ve Spor. Morpa Kültür ve Yayınları, İstanbul, s.130.
33. Yüksel G (1998). Sosyal Beceri Envanterinin Türkçeye Uyarlanması. Psikolojik Danışman ve Rehberlik Dergisi, II, 9: s39-48.