İslam Hukukunda Karşı Cinse Benzeme Yasağının Kılık Kıyafetle İlgili Sınırları

Öz

İslam, hukuki değerlerini beş temel esasın korunması etrafında şekillendirmiştir. Bunlardan biri neslin korunmasıdır. Neslin korunması, ırz, namus, nikâh, aile, mahremiyet gibi değerlerin korunmasını, buna karşılık zinanın, zinaya vesile olabilecek her türlü evlilik dışı cinsel yakınlaşmanın ve cinsel sapkınlıkların engellenmesini gerektirmektedir. Neslin korunması aynı zamanda erkek ve kadın her iki cinsiyetin cinsel kimliklerini korumalarına ve bu kimliğin gereğini yerine getirmeye gayret etmelerine bağlıdır. Fakat günümüzde özgürlük, moda, trend gibi sihirli sözcüklerin ardına gizlenerek yaygınlaştırılan cinsiyetsizleştirme, üniseks kıyafetler, mahremiyeti önemsizleştirme, nikah ve aileyi değersizleştirme, cinsiyet rollerinin dejenere etme, cinsel sapkınlıkları tabii bir insan hakkı gibi gösterme hep nesli bozacak yaklaşımlardır. Kıyafet konusunda karşı cinse özenme ve onun kıyafetlerini giyme de bir cinsel sapmadır. Niyet ve toplumsal algıyla açığa çıkan cinsel sapmalar İslam hukukunda hoş görülmez. Doğuştan gelen veya sonradan oluşan bir bozukluk sebebiyle cinsel kimlik konusunda fiziki veya ruhsal rahatsızlığı bulunanlar tedavi edilerek en uygun cinsel kimliğe kavuşması sağlanır

Anahtar Kelimeler

• Benzeme, teşebbüh, cinsel sapma, kılık kıyafet

The Limits of Cross Dressing in Islamic Law

Öz

Islam has formulated its legal rules around the preservation of five fundamental pillars. One of these is the preservation of progeny. The preservation of progeny requires safeguarding values such as chastity, marriage, family, privacy and, at the same time, prevention of fornication, forms of extra-marital sexual intimacy that may lead to fornication, or any other sexual deviations. Protection of progeny also requires men and women to preserve their sexual identity and try to live a life in accordance with this identity. However, nowadays there are efforts to eliminate the difference between genders and to change gender roles in ways that are inconsistent with natural disposition. Making the youth genderless using concepts such as freedom, fashion or trend, directing them towards unisex clothing, eliminating feelings of shame and privacy and presenting sexual deviancies as an issue of natural human rights are among these efforts. People who experience mental or physical problems because of anomalies that are innate or occur later on in life should not be abused and regarded as a third gender; instead, they should be treated and re-gained into the society. Clothing like the opposite sex or imitating those cloths is also a form of sexual deviancy. However, this is best manifested when the exact clothes of the opposite sex are worn. Being similar in its name or form is not enough. The fact that this is a sexual deviancy is understood through the intention of the person doing the act and through the customs and perception of the society. Islamic law prohibits such acts and foresees for these punishment both in this life and in the hereafter

Anahtar Kelimeler

• transvestism, cross dressing, sexual deviancy, clothing

Kaynakça

1. El-Askalanî, İbn Hacer (1379h). Fethu’l-bârî, şerhu sahihi’l-buharî, (I-XIII), Beyrut.
2. El-Aynî, Bedruddin (ty). Umdetü’l-kârî şerhu sahihi’l-buhari, (I-XXV), Beyrut: Daru İhyai Turasi’l-Arabî. Çalışkan, İ. (2011). İslam Hukukunda Çift Cinsiyetliler (Hünsâ), Süleyman Demirel
3. Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Temel İslam Bilimleri Anabilim Dalı, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Isparta. Çeker, O. (1998). “Hünsâ”, DİA, XVIII, 491.
4. Duman H (2002). İslam Hukukunda Hünsa (Çift Cinsiyetliler), Cumhuriyet Üniversitesi
5. İlahiyat Fakültesi Dergisi, cilt: VI, sayı: 1, s. 295–318. Karaman, H. ve dğr.(2006). Kur’an Yolu: Türkçe Meal ve Tefsir, Ankara.
6. Korkmaz, A. (2011). “Din Değişim Etkileşimi Bağlamında İslami Eşcinsellik Algısında
7. Çağdaş Kırılmalar”, Uluslararası Bilim, Ahlak ve Sanat Bağlamında Çağdaş İslam Algıları Sempozyumu, Samsun, s. 437-461. Korkmaz, TH. (2015). “Renk ve Fıkhî Hükümlere Tesiri”, IV. Türkiye Lisansüstü Çalışmalar
8. Kongresi Bildiriler Kitabı -IV (İlahiyat), 14-17 Mayıs 2015, Kütahya, s. 301-314.

9. Nevevî, M. (1392h). El-Minhâc şerhu sahihi’l-müslim, (I-XVIII), Beyrut, 2.bs.
10. Öğüt, S. (2009). Sihâk, DİA, XXXVII, 169.
11. Rowson, EK. (2015). İlk Dönem Medine’de Efemineler (Çev. Turabi A H & Özden E), RAST
12. Musicology Journal/Rast Muzikoloji Dergisi, 3(1): 1-31. Şahin N Z (2015). İslam Hukuku ve İslam Hukuku Bağlamında Eşcinsellik Sorunu, Ekev Akademi Dergisi, 62(19): 507-530.
13. Yaşaroğlu, K. (2003). Livâta, DİA, XXVII, 198.