Harakânî’den Yesevî’ye Gönül Birliği

Öz

Tarihte büyük medeniyet kuran milletler, sahip oldukları medeniyetlerini tesis eden değerlerle anılırlar. Çünkü tarihi yapanlar, bu değerlerin bizzat kendileridir. Bu nedenle böyle değerlerin ortaya çıkardığı eser ve düşünceleri yeni nesillere aktarmak son derece önemlidir. Şüphesiz Harakânî (ö. 425/1033) ve Yesevî bu değerlerdendirler. Bu zâtlar, vefatlarının üzerinden yüzyıllar geçmesine rağmen halen eser ve düşünceleri ile insanlığın yoluna ışık tutmaya devam etmektedirler.Bu duygu ve düşünceler ile “Harakanî’den Yesevî’ye Gönül Birliği” başlıklı tebliğimizde, Yesevî ve kendisinden yaklaşık bir buçuk asır önce yaşamış olan Harakanî’nin hayat ve eserlerinden hareketle gönül birliğine yapılan vurguyu ele almaya çalışacağız. Diğergâm ve insanların dertleriyle ilgilenmeyi kendilerine vazife kabul eden Harakanî ve Yesevî’nin insan tasavvurlarını, insan-insan ve insan-Allah ilişkisine dair görüşlerini incelemek ve bunları sunmak tebliğimizin amacı olacaktır

Anahtar Kelimeler

• Harakânî, Yesevî, gönül, sevgi

The Union of Hearts from Harakani to Yesevi

Öz

Titled "The union of hearts from Haranki to Yesevi" we take into account the lives and works of Yesevi and Harakani - who lived around a century and half apart from each other and try to evaluate the emphasis given to the union of hearts. Having accepted their altruistic duty being to deal with the problems and suffering of people, the purpose of this essay is to understand and portray Harakani's and Yesevi's views on Human purpose, human-human and humanAllah relationship

Anahtar Kelimeler

• Harakani, Yesevi, the union of hearts, dearness

Kaynakça

1. Altıntaş R, (2007), Mevlânâ’da Gönül Kelamı, Vefa Yay., İstanbul.
2. Attâr F, (2002), Tezkiretü’l-evliyâ, Çev.: Süleyman Uludağ, İstanbul
3. Akın M, (2006), Kars’ta Bir Mürşid-i Kâmil (Ebu’l-Hasan Harakânî Hayatı ve Tasavvufi Düşüncesi), Sivas.
4. Camî A, (1995), Nefahatü’l-üns, (Evliya menkıbeleri), ter. Lamiî Çelebi, haz. Süleyman
5. Uludağ, Mustafa Kara), İstanbul. Çiftçi H, (2006), Şeyh Ebü'l-Hasan Harakânî I ( Hayatı, Eserleri ), Şehit Ebü'l Hasan
6. Harakânî Derneği, Ankara; Sadık Yalsızuçanlar, Seyr ü sülük risalesi,Sûfi Kitap Yay., İstanbul. Çelebi M, (1971), Evliya Çelebi Seyahatnamesi, 4. Kitap Ankara.
7. Dedeoğlu A, (1999), Altun Silsile - Silisile-i Sâdât-ı Nakşibendiyye-i Aliyye, Osmanlı Yay., İstanbul.
8. Develi H, (1999), Ahmed Yesevi, Şule Yay., İstanbul. el-Herevî A, ts, Tabakatü’s-sûfîyye.

9. Harakânî Ebu’l-Hasan, (2001), Nuru’l-ulûm, Çev.: Şenol Kantarcı, Ebu'l-Hasan Harakani
10. Derneği Yayınları, Kars. Hucvirî A, (1979), Keşfu’l-Mahcub, Tahran.
11. Kırzıoğlu M. F, (1953), Kars Tarihi, Işıl matbaası, İstanbul.
12. Kazvinî Z, ts, Âsârül-Bilâd ve Âhbârül-Ibâd, Beyrut. Mevlânâ C, (1995), Mesnevi ve Şerhi, (çev. Abdulbaki Gölpınarlı), İstanbul.
13. Tan, MN, (2012), “Harakânî’nin Tasavvuf Tarihindeki Etkisine Bir Örnek: “Sûfî
14. Yaratılmamıştır” Sözü ve Hâce Yusuf Hemedânî’nin Şerhi”, I. Uluslar arası Harakânî Sempozyumu Bildiriler Kitabı, Kars. Yesevî A, (2009), Divan-ı Hikmet, (Haz. Hayati Bice), TDV. Yay, Ankara.