Türkiye'deki Ortaokul Öğrencilerinin Okullardaki Açık ve Kapalı Spor Alanlarına İlişkin Dağılımlarının İncelenmesi
Öz
Bu
çalışmada, Türkiye’deki ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi ve spor dersinin
işlenmesi gerektiği açık ve kapalı spor alanlarına ilişkin dağılımlarının
ortaya çıkartılması amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini 2014-2015 eğitim-öğretim
yılında resmi ortaokulların 5., 6., 7. ve 8. sınıflarında öğrenim gören
ortaokul öğrencileri oluşturmaktadır. Evrenin tamamına ulaşma imkanı
olmadığından amaçlı örneklem türlerinden tabakalı örnekleme yöntemi
kullanılarak, T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı (GSB) tarafından desteklenen
“Mobil Gençlik Merkezi - Genç Gönüllüler Hareketi” projesine dahil olan
Karadeniz Bölgesi’nden 11 il, Akdeniz Bölgesi’nden 5 il, Doğu Anadolu Bölgesi’nden
4 il, Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nden 1 il, İç Anadolu Bölgesi’nden 2 il, Ege
Bölgesi’nden 6 il ve Marmara Bölgesi’nden 4 ilden öğrenci seçme yoluyla
örnekleme gidilmiştir. Bu araştırmaya gönüllü olarak 1500 ortaokul öğrencisi
katılmıştır. Bu çalışmadaki genel ve alt amaçların incelenip ortaya
çıkartılması için araştırmacı tarafından geliştirilen anket kullanılmıştır.
Araştırma sonucunda elde edilen veriler, araştırmanın amaçları doğrultusunda
SPSS istatistik paket programında analiz edilmiştir. Yapılan analizler sonucunda,
okullarında spor salonu olduğu yönünde
görüş bildiren öğrenci oranının %29,4, okullarında açık spor alanının bulunduğu
yönünde görüş bildiren öğrenci oranının %66,9 olduğu tespit edilmiştir. Elde edilen bulgulardan, spor salonu olmadan beden eğitimi ve spor dersi alan ortaokul
öğrenci oranının çok yüksek olduğu, açık ve kapalı spor alanları açısından
ülkemizdeki okullarda halen çok ciddi eksikliklerin bulunduğu sonucuna
varılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Adıgüzel, R. (2010). İlköğretim Okulları II. Kademe Öğrencilerinin Spora Bakış Açılarının ve Spor Alışkanlıklarının Değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi. Erciyes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
- Deutscher Olympischer Sport Bund (DOSB). (2014). Sportstätten in Deutschland – ein Überblick. Erişim: [https://www.dosb.de/fileadmin/fm-dosb/arbeitsfelder/umwelt-sportstaetten/Downloads/Sportstaetten/Sportstaetten_Deutschland_Ansicht.pdf], Erişim tarihi: 14.11.2015.
- Erhan, SE. (2009). Doğu Anadolu Bölgesi İl Merkezlerinde Beden Eğitimi Dersinin İşlenebilirliği, Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Sorunları ve Bunların Öğrenci Tutumları Üzerine Etkisi. Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
- Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü. (2009). 2010-2014 Stratejik Plan. Erişim: [http://www.sp.gov.tr/upload/xSPStratejikPlan/files/aeVCS+GenclikSporGenelMudurluguSP1014.pdf], Erişim tarihi: 20.10.2015.
- Kalemoğlu-Varol, Y., İmamoğlu, A.F. (2014). Türk ve İngiliz eğitim sistemlerine ilişkin sayısal verilerin karşılaştırmalı olarak incelenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 3(1), 406-418
- Karahüseyinoğlu, M.F., Ramazanoğlu, F., Nacar, E., Savucu, Y. (2005). Türkiye’nin Spordaki Konumunun Bazı Avrupa Ülkeleri İle Karşılaştırılması, Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları, 2008, 75-82.
- Karasar, N. (2003). Bilimsel Araştırma Yöntemleri, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
- Mamak, H. (2010). 8 Yıllık Kesintisiz İlköğretim Okullarında Beden Eğitimi ve Spor Derslerinin Uygulanırlığı ve Amaçlarına Ulaşma Düzeyi (Konya İli Uygulaması). Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
Ayrıntılar
Birincil Dil
İngilizce
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Rüstem Orhan
*
Bu kişi benim
Yayımlanma Tarihi
22 Aralık 2017
Gönderilme Tarihi
2 Haziran 2017
Kabul Tarihi
30 Ekim 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 3 Sayı: Special Issue 2