Leisure Time and Recreation Services in Municipalities (İzmir city example)

Öz

It is possible to name the time left aside after the things one bound to do is called leisure time and the volunteering activities people try to satisfy their bodies and souls in those free times are called recreative activities. In this frame the municipalities in local institutes are known to be the closest sufficient institutes to help individuals and society to spend their leisure times. The research’s aim is to investigate the municipalities’ situations in recreational sector. The research is applied on 190 participants who use those use those recreational zones in 3 big districts united to İzmir City Chief Municipality. As method, the previous literature is analyzed, aquestionnaire form is formed around the collected data and expert’s opinion is taken for the validity.  The frequency and percentage values are calculated and analyzed in data statistics programme. In the lead of the data driven, it is determined that; individuals have at  most 3-4 hours (% 38,4) of leisure time, people between 17-26 participate the recreative and leisure time activities (% 57,9), 107 (%56.3) of those people are male and 125 (%65.8) are single, 84 are students (% 44,2) and 124 (% 65,3) of the participants’’ average income is 0-1000. As a result; the participants reveal that the leisure time and recreational zones of the municipality is not enough and the personal for those services are insufficient. It is advised that the local administrations should develop new programmes to service young, child, old and handicapped all members and expectations of the society.

Anahtar Kelimeler

• -

Yerel Yönetimlerde Serbest Zaman ve Rekreasyon Hizmetleri (İzmir İli Örneği)

Öz

İnsanların günlük yaşam içerisinde yapmak zorunda olduğu faaliyetler dışında arta kalan zaman dilimi olarak nitelendirilen serbest zaman ve bu zamanlarda insanların fiziksel ve ruhsal açıdan doyuma ulaşabilmek için gönüllü olarak katıldığı etkinlikleri ise rekreatif etkinlikler olarak adlandırmak mümkündür. Yerel yönetim kuruluşları içerisinde yer alan belediyeler, insanların serbest zamanlarını değerlendirmesi açısından bireye ve topluma destek verebilecek en yakın önem arz eden kuruluşlar olarak bilinmektedir. Bu bağlamda araştırmanın amacı yerel yönetimlerin rekreasyon hizmet sektörü içerisindeki durumun incelenmesidir. Araştırma; İzmir Büyükşehir Belediyesine bağlı üç büyük ilçedeki rekreasyonel alanlarını kullanan 190 katılımcıya uygulanmıştır. Yöntem olarak daha önce yapılan çalışmalarla ilgili literatür taraması yapılıp, elde edilen bilgiler kapsamında bir anket formu oluşturulmuş ve geçerlilik için uzman görüşüne başvurulmuştur. Veriler istatistik programında frekans ve yüzdelik değerleri hesaplanmış ve analizleri yapılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular ışığında bireylerin en fazla 3-4 saat (%38.4) serbest zamanlarının olduğu, serbest zaman ve rekreatif etkinliklere en çok 17-26 yaş grupları arasında 110 (%57.9) kişinin katılım gösterdiği ve bu kişilerin 107 (%56.3)‟sinin erkek, 125 (%65.8)‟inin bekar, 84 (%44.2)‟ünün ise öğrencilerin oluşturduğu ayrıca etkinliklere katılan bireylerin gelir durumlarının ise en fazla 0-1000TL arasında olan 124 (%65.3) kişinin oluşturduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak; yerel yönetimlerde serbest zaman ve rekreasyon faaliyetleri ile ilgili yeterli hizmet alanlarının bulunmadığı, hizmeti sunabilecek personelin yetersiz olduğu, katılımcılar tarafından ortaya çıkartılmıştır. Yerel yönetimlerden toplumun beklentisi ve isteklerine karşılık verebilecek genç, yaşlı, çocuk, engelli olmak üzere her bireye uygun program geliştirilmesi önerilmektedir

Anahtar Kelimeler

• Serbest Zaman, Rekreasyon, Yerel Yönetim

Kaynakça

1. Ağılönü A, Mengütay S (2009). “Yerel yönetimlerde Rekreasyon Hizmetleri ve Model Belirlemesi”. Uluslar arası İnsan Bilimleri Dergisi, 6(2)
2. Ekici S, Can S, Zorba E, Mollaoğulları H, Kuşçu A (2006). “Yerel Yönetimlerde (Belediyelerde) Rekreasyonun Yeri ve Belediyelerin Rekreasyon Faaliyetlerine Yaklaşımlarının Değerlendirilmesi”. 9. Uluslararası Spor Bilimleri Kongresi, s:27
3. Ekici H (2012). “Halkın Sporla İlgili Belediyelerden Beklentileri: Gaziantep’te Bir Uygulama”. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1(3)
4. Gök Y, Sunay H (2010). “Türkiye ve Fransa’da Uygulanan Spor Yönetiminin Kamu Yönetimi Açısından Karşılaştırılması”. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 8(1), s:7-16
5. Göktaş Z, Çolak M (2006). “Vergi Başkanlığında Çalışan Personelin Boş Zamanlarını Değerlendirmesi Üzerine Bir Araştırma: Balıkesir Örneği”. 9. Uluslararası Spor Bilimleri Kongresi, s:16
6. Kandaz Gelen N, Hergüner G (2006). “Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenlerinin Serbest Zamanlarını Değerlendirme Biçimlerinin İncelenmesi”. 9. Uluslar arası Spor Bilimleri Kongresi, s:49
7. Karaküçük S (2001). Rekreasyon Boş Zamanları Değerlendirme. Gazi Kitabevi, 4.Baskı, Ankara, s:375-399
8. Mengütay S, Zorba E, Ağılönü A, Cerit E, Ağılönü Ö (2009). “Yerel Yönetimlerde Çalışanların Katıldıkları Rekreatif Etkinliklere Yönelten Nedenler ve Kazanımları: Muğla Belediyesi Örneği”. 9. Uluslararası Spor Bilimleri Kongresi

9. Özdağ S, Aytekin U, Aykara E (2010). “Yerel Yöneticilerin Rekreatif Etkinlik Anlayışları ve Uygulamaları”. Türkiye Kickboks Federasyonu Spor Bilimleri Dergisi 2(2)
10. Yerlisu Lapa T, Varol L, Tuncel E, Ağyar E, Certel Z (2012). “Belediyeye Ait Park Alanlarını Sportif Amaçlı Kullanan Bireylerin Katılımlarının ve Beklentilerinin İncelenmesi: Bornova Örneği”. I. Rekreasyonel Araştırmaları Kongresi, s:851-885
11. Yücel N, Yücel A, Atlı Y (2012). “Belediyelerin Sunduğu Hizmetlerde Vatandaş Memnuniyeti: Elazığ Belediyesi Örneği”. Electronic Journal of VocationalColleges
12. Yücel N, Yücel A, Gülter E, Ak M (2012). “Belediyelerde Hizmet Pazarlaması: Elazığ Belediyesi Örneği”. Niğde Üniversitesi İİBF Dergisi, 5(2), s:150-164