Examınatıon Of Constraınts On Physıcal Actıvıty Programs Partıcıpatıon To Indıvıduals Wıth Autısm

Öz

The aim of this study was to examine perceptions of constraints on physical activity participation among people with autism.  This qualitative study was conducted on 9 different family of people with autism who participating in physical activity program. The data were collected by using semi-structured interview form. The literature review was done with the purpose of preparing the interview questions and creating conceptual framework. A semi-structured form was developed that consists of 7 items and 7 themes. The data were collected by using face to face interview methods. The descriptive analyses were used to analyze the collected data.  The analysis indicated that the most important constraints were the economical factors on physical activity participation. The most important reason for this occurring was the lack of such programs in the public schools or in institutions. In addition to, this services carried by only the private sector was the other important factor that affected this reason.

Analysis also revealed that central government policies of individuals with autism was insufficient for the participation in such programs in the state (government) contact and also does not meet their needs. As a result, economic difficulties of individuals with autism to participate in physical activity programs was considered the most important constraints. However, it can be concluded that state (government) policies were inadequate that in the social life of individuals with autism use their potential in educational activities that support participation in physical activity programs.

Anahtar Kelimeler

• Autism, physical activity, constraints

OTİZMLİ BİREYLERİN FİZİKSEL AKTİVİTE PROGRAMLARINA KATILIMINI ENGELLEYEN FAKTÖRLERİN İNCELENMESİ

Öz

Bu araştırmanın amacı; otizmli bireylerin fiziksel aktivite programlarına katılımını engelleyen faktörlerin İncelenmesidir. Nitel araştırma yönteminin kullanıldığı çalışmanın örneklem grubunu; Ankara Otizm ve Gençlik Spor Kulübü‟nde fiziksel aktivite programlarına katılan 9 otizmli birey ailesinden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; nitel veri toplama araçlarından biri olan “yarı yapılandırılmış” görüşme formu kullanılmıştır. Kavramsal çerçeveyi oluşturmak ve görüşme sorularını nitelikli hazırlamak amacıyla kapsamlı bir alan yazın taraması yapılmış, 7 genel tema belirlenmiş ve veri toplama aracı olarak 7 maddelik bir görüşme formu hazırlanmıştır. Hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme formu çerçevesinde; katılımcılar ile görüşmeler yüz yüze ve birebir olarak yapılmıştır. Toplanan veriler betimsel analiz yöntemi ile çözümlenmiştir. Araştırma bulgularına göre; ekonomik koşullar temasında; ekonomik nedenlerin fiziksel aktivite programlarına katılımı engelleyen önemli bir unsuru olduğu ve bu durumun oluşmasında en önemli nedenin de devlet okullarında ya da kurumlarında bu tip programların olmayışı ve sadece özel sektör tarafından hizmetlerin sunulması olarak görülmektedir. Bir başka bulgu ise; devlet (hükümet) temasında; merkezi yönetim politikalarının otizmli bireylerin bu tür programlara katılımı konusunda yetersiz olduğu ve ihtiyaçları karşılamadığıdır. Sonuç olarak; ekonomik güçlüklerin otizmli bireylerin fiziksel aktivite programlarına katılımında en önemli engelciyi faktör olduğu ve bununla birlikte otizmli bireylerin sosyal hayata dair potansiyellerini kullanabilmesi için eğitim faaliyetlerine destek olan fiziksel aktivite programlarına katılım noktasında devlet (hükümet) politikaların yetersiz olduğu söylenebilir

Anahtar Kelimeler

• Otizm, fiziksel aktivite, engeller

Kaynakça

1. Akyol A, Bilgiç P, Ersoy G. Fiziksel Aktivite Beslenme ve Sağlıklı Yaşam. 1.Baskı. Ankara: Sağlık Bakanlığı Yayınları; 2008.
2. Arabacı R,Çankaya C. “Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Fiziksel Aktivite Düzeylerinin Araştırılması” Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 20(1) 1-15(2007)
3. Caspersen C.J, Powell K.E, Christenson G.M(1985). Physical Activity, Exercise, and Physical Fitness Definitions and Distinctions for Health-Related Research. Publich Health Sports. Vol: 100, Number:2, Page: 126-131
4. Çelik B, Aydın M, Gözaydın G, Yenigün Ö, Bingöl M B. Otistik Çocuklara Yaptırılan Artistik Buz Pateni Aktivitesinin Sosyal Gelişimlerine Etkisinin İncelenmesi. 1. Uluslararası Çocuk ve Spor Kongresi. Kıbrıs: 2010
5. ÇINARLI S, Ersöz G,ENGELLİLERE YÖNELİK SPOR HİZMETLERİNİNGELİŞİMİ AÇISINDAN SPONSORLUK VE VERGİSEL DÜZENLEMELERE İLİŞKİN ÖNERİLER Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Yıl: 2010/2, Sayı:12, Journal of Süleyman Demirel University Institute of Social Sciences Year: 2010/2, Number:12 [141]
6. Hollander E. & Nowinski C.V. (2003). Core Symptoms Related Disorder and Course of Autism. İçinde Hollander E. Autism Spectrum Disorder (16‐17). New York: Markel Dekker.
7. King, G., Law, M., Hanna, S., King, S., Hurley, P., Rosenbaum, P., Kertoy, M. and Petrenchik, T., (2006), ‘’ Predictors of the Leisure and Recreation Participation of Children With Physical Disabilities: A Structural Equation Modeling Analysis’’, Children’s Health Care, Volume: 35, Number: 3, Page: 209–234.
8. Murphy N A, Carbone P S. Promoting the participation of Children with Disabilities in Sport, Recreation and Physical Activities. Petiatrics. 2008; 121: 1057-1061.

9. Orsmond G I, Krauss M W, Seltzer M M. Peer Relationship and Recreational Activities Among Adolescents and Adult with Autism. Journal of Autism and Development Disorders. 2004; 34 (3): 245-256.
10. Öztürk M A. Engelllenen Bireylerin Gözünden Otizm Spektrumu: Çeşitli İşlevlerin Gelişimi için Beden Eğitimi Önerileri. Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilim Dergisi. 2011; 13 (Özel Sayı): 5 - 12.
11. Penny N B. İstiyorum İhtiyacım var Çünkü Farklıyım. 1.Baskı. İstanbul: Sistem Yayıncılık; 2005.
12. Subaşı F, “Zihinsel Engelli Çocuklarda Sağlık Eğitimi ve Farkındalığın arttırılması” M.Ü. Sağlık Bilimleri Fakültesi, Sağlık Eğiitmi Bölümü sayfa 60-63 Özürlüler 07 kongre sergi ve sosyal etkinlikleri
13. Stumbo N J,, Peterson C A, Therapeutic Recreation Program Desing, Fourth Edition. San Francisco: Darly Fox; 2004.
14. Sarol H. (2013). Uyarlanmış Rekreasyonel Fiziksel Aktivitenin Otizmli Bireylerin Yaşam KalitesiÜzerine Etkisi. Doktora Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
15. Schleien, S., Germ, P. and McAvoy, L., (1996), ‘’Inclusive Community Leisure Services: Recommended Professional Practices and Barriers Encountered’’, Therapeutic Recreation Journal, Volume: 30, Number: 4, Page: 260-273.
16. Sherrill C. Adapted Physical Activity Recreation and Sport. Sixth Edition. New York: McGraw-Hill; 2004.
17. Todd T, Reid G. Increasing Physical Activity in Individuals with Autism. Focus on Autism and Other Developmental Disabilities. 2006; 21 (3): 167-176.
18. Ullenhag, A., Krumlinde-Sundholm L., Granlund, M. and Almqvist, L., (2013), ‘’Differences in Patterns of Participation in Leisure Activities in Swedish Children with and without Disabilities’’ An International Multidisciplinary Journal.
19. Villamisar G, Dattilo J. Effects of Leisure Programme on Quality of Life and Stress of Individual with ASD. Journal of Intellectual Disability Reserch. 2010; 54 (7): 611-619.
20. Yıldırım A., Şimşek H., “ Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri” 5.Baskı. Ankara: Seçkin Yayınevi;2005
21. 05.1986 tarihli ve 3289 sayılı Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü’nün Teşkilât ve Görevleri Hakkında Kanunu.