AN INVESTIGATION OF DECISION-MAKING STRATEGIES OF THE VETERAN SOCCER PLAYERS

Öz

The aim of this research is to determine the decision-making strategies of veteran footballers, attended veteran football tournament organised in Trabzon in 2014, in line with several variables. The universe of the study involves all the veteran footballers attended the tournament while the population includes 196 footballers, selected through random sampling, and participated the study voluntarily. The data regarding decision-making strategies were collected by means of the questionnaire of “Melbourne Decision Making Questionnaire” (developed by Mann and others, 1998), “Decision-Making Scale” consisting 28 items (translated into Turkish by Deniz, 2004) and personal information form designed by the researcher to get demographic information of footballers.
Frequency distribution was administered in determining the level of decision-making of veteran footballers, Independent Samples T-Test” was used to compare two variables, and ANOVA tests were utilised in comparing the means of variables more than two. The difference between the views of groups was analysed through considering α=0.05 significance level. In this manner, significant difference was detected between the variables of age and marital status according to the means of self-esteem scale. In addition, there was significant difference between the scores of decision-making style scale in line with the variables of education level and their position at the game. However, there was no significant difference between the scales of self-esteem and decision-making styles according to occupation and monthly income variables. To sum up, in the light of the findings of this research, we recommend playing football to develop decision-making strategies for all age groups.

Anahtar Kelimeler

• -

Kaynakça

1. Akbulut, K. A. (2012). “Amatör Ve Profesyonel Erkek Futbolcuların Karar Verme, Problem Çözme Ve İletişim Becerilerinin Bazı Değişkenler Bakımından İncelenmesi”. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi Ve Spor Anabilim Dalı Beden Eğitimi Ve Spor Öğretmenliği Bilim Dalı Ankara
2. Demirbaş, H. (1992). “Suçlu ve Suçlu Olmayan Ergenlerin Karar Verme Davranışlarının Karşılaştırılması”. Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
3. Deniz, M.E. (2002). “Üniversite Öğrencilerinin Karar Verme Stratejileri ve Sosyal Beceri Düzeylerinin Ta-Baskın Ben Durumları ve Bazı Özlük Niteliklerine Göre Karşılaştırmalı Olarak İncelenmesi”. Yayınlanmış Doktora Tezi. Konya: Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
4. Deniz, M. E. (2004). “Investigation of the Relation Between Decision Making Self- Esteem, Decision Making Style And Problem Solving Skills of University Students”. Eurasian Journal of Educational Research. 15, 23-35.
5. Egesoy, H. Eniseler, N. Çamlıyer, H. (1999). “Elit ve Elit Olmayan Futbol Oyuncularının Karar Verme Performanslarının Karar Verme Hızı ve Verilen Kararın Doğruluğu Açısından Karşılaştırılması”. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi. 2, (3), 22-33.
6. Gacar, A. (2011). “Türkiye’deki Beden Eğitimi Ve Spor Öğretim Elemanlarının Karar Verme Ve Atılganlık Düzeylerinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi”. Doktora tezi, Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Elazığ.
7. Gülşen, D. (2008). “Farklı Lig Düzeyinde Oynayan Futbolcuların Oynadıkları Mevkilere, Öğrenim Durumu ve Spor Yaşlarına Göre Problem Çözme Becerilerinin İncelenmesi”. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Adana.
8. Johnson. J. G. (2006). “Cognitive Modeling of Decision Making in Sports. Psychology of Sport and Exercise”. 7 (6), 631–652.

9. Kao. H. P. (2005). “Taiwanese Executive’s Leadership Styles and Their Preffered Decision- Making Models Used in Mainland China”, The University of the Incarnate Word, The School of the Graduate Studies of The University of the Incarnate Word, Doctorate Thesis, Texas,
10. Karasar, N. (1999), “Bilimsel Araştırma Yöntemi”. Nobel Yayın Dağıtım.
11. Koç, H. Gökdemir, K. Kılınç, F. (2000). “Sezon Arasında Yapılan Antrenmanların Kütahya Spor Futbolcularının Bazı Fiziksel ve Fizyolojik Parametrelerine Etkisi”. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri 1. Kongresi, Ankara.
12. Konter E. (1997). “Futbolda Süratin Teori ve Pratiği”. Ankara. Bağırgan Yayınevi.
13. Kuzgun, (2005). “Yıldız Karar Stratejileri Ölçeği”. (Editörler: Yıldız Kuzgun ve Feride Bacanlı). Pdr'de Kullanılan Ölçekler. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım, 7-28.
14. Mann, L. Harmoni, R. ve Power, C. (1989). “Adolescent Decision-Making. The Development Of Competence”, Journal Of Adolescence, 12: ss. 265-278.
15. Nas, K. (2010). “Futbolcularda Sürat ve Çabukluk Arasındaki İlişkinin İncelenmesi”, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Konya.
16. Özcan, K. (1999). “Yöneticilerde Karar Verme ile Kaygı İlişkileri”. Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Teknoloji Eğitimi Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul,
17. Sinangil, H. K. (1993). “Yönetici Adaylarında Karar Verme İle Kaygı İlişkileri”. VII. Ulusal Psikoloji Kongresi Bilimsel Çalışmaları, Edt: Rüveyde Bayraktar ve İhsan Dağ. Türk Psikologlar Derneği Yayını, 171-177.
18. Tiryaki, M.G. (1997). “Üniversite Öğrencilerinin Karar Verme Davranışlarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi”. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
19. Uzunoglu, Ö. U. (2008). Türk Futbol Hakemlerinin Karar Verme stillerinin Klasmanlarına ve Bazı değişkenlere Göre incelenmesi”. Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı. Yayınlanmış yüksek lisans tezi. Konya.