THE SPORTSMANSHIP ORIENTATION OF GENERATION Z

Öz

In the research, it is purposed to analyze the sportsmanship orientation of the Z generation individuals born between 2000-2004 in terms of some variables. This research is a study that aims to examine some demographic characteristics (gender, age, sports club membership, regular exercise) and sportsmanship orientation of the Z generation individuals born between 2000-2004. The sample of the study consists of 233 Z generation individuals, 115 women and 118 men. As it is a means of collected information in the research; Developed by Vallerand, Briere, Blanchart and Provencher (1997), the original Development and Validation of the Multidimensional Sportspersonship Orientations Scale (MSOS) and the Turkish adaptation of Gülfem Sezen Balçıkanlı (2010) was applied. The obtained data were examined by using the SPSS 22 package program. Percentage, frequency and mean values were used in the descriptive analyzes of the demographic characteristics of the participants in our study. “T-Test” was used for samples in the analysis of paired groups, one-way analysis of variance (ANOVA) tests were used in the comparative analysis of three or more groups, and Post-Hoc tests were used to determine which groups the differences originated from. As a result of the tests, it was seen that the sportsmanship orientation of the Z generation individuals born between the years 2000-2004 was at the "Medium" (79,36) level. In the base dimensions of "conforming to social norms, obedience to rules and management and showing respect for the other competitors", "Medium" sportsmanship orientations of the Z generation individuals were observed, and "High" level of sportsmanship orientation was observed in the "responsibility in sports" sub-dimension.

Anahtar Kelimeler

• Generation Z
• Sportsmanship Orientation
• Sportsmanship

Kaynakça

1. Abad, D. (2010). Sportsmanship, Sport, Ethics and Philosophy, 4(1), 27-41.
2. Altun, M., & Güvendi, B. (2019). Ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi ve spor dersi sportmenlik davranışlarının bazı değişkenlere göre incelenmesi. OPUS International Journal of Society Researches, 11(18), 2224-2240.
3. Balçıkanlı, G., Yıldıran, İ. (2006). Beden eğitimi öğretmen adaylarının sportmenlik ve profesyonellik arasında ikilem barındıran somut örnek olaylara yaklaşımlarının değerlendirilmesi. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 11(3), 3-14.
4. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E., Akgün, Ö.E. Karadeniz, Ş., Demirel, F. (2014). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
5. Chantal Y, Bernache-Assolant I. A (2003). Prospective analysis of self-determined sport motivation and sportspersonship orientations. athletic insight. The Online Journal of Sport Psychology 5(4).
6. Çetinkaya, T., & Ayhan, R. Spor bölümlerinde öğrenim gören öğrencilerin sportmenlik yönelim düzeylerinin farklı değişkenler açısından incelenmesi. 2019 Taras Shevchenko 4th International Congress on Social Sciences İzmir, TURKEY.
7. Gümüş, H. (2019). X kuşağında sportmenlik yönelimi. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 10(17), 738-755.
8. Günesen, İ. (2022). Elit düzey boksörlerin müsabaka öncesi kaygı durumları ile sportmenlik yönelim düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Bartın Üniversitesi Yüksek Lisans Tezi. 16.

9. Gürpınar, B., & Kurşun, S. (2013). Basketbolcuların ve futbolcuların sportmenlik yönelimleri. Mediterranean Journal of Humanities, 3(1), 171-176.
10. Kahya, Y. (2020). Lisanslı spor yapan gençler ile lisanssız spor yapan gençlerin fair play anlayışları. Düşünce ve Toplum Sosyal Bilimler Dergisi, 2(2), 52-66.
11. Kavussanu, M. (2008). Moral Behaviour in Sport: A Critical Rewiew of the Literature. International Rewiew of Sport and Exercise Psychology, 1(2), 124-138.
12. Kavussanu, M. (2019). Toward an Understanding of Transgressive Behaviour in Sport: Progress and Prospects. Psychology of Sport And Exercise, 42, 33-39.
13. Kırık, A. M., & Köyüstü, S. (2018). Z kuşaği konusunda yapilmiş tezlerin içerik analizi yöntemiyle incelenmesi. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 6(2), 1497-1518.
14. Koç, Y. (2017). Beden eğitimi dersinde sportmenlik davranışı kazandırmaya yönelik uygulama önerisi: Küçüklerin oyununda centilmenliğin yapılandırılması (KOCY). Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 96-114. Konter, E. (2006). ''Sporda karşılaşma psikolojisi'', Birinci Basım. Ankara, Nobel Yayınları, s. 10-50.
15. Pehlivan, Z. (2004). ''Fair-play kavramının geliştirilmesinde okul sporunun yeri ve önemi'', Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2 (2): 49-53.
16. Stornes, T., Bru, E. (2002). Sportspersonship and perceptions of leadership: an investigation of adolescent handball players’ perception of sportspersonship and associations with perceived leadership. European Journal of Sport Science. 2(6), 1-15
17. Türkmen, M., & Varol, S. (2015). Beden eğitimi ve spor dersinin ortaokul öğrencileri üzerinde sportmenlik davranışı oluşturma etkisinin belirlenmesi: (Bartın İl Örneği). Uluslararası Güncel Eğitim Araştırmaları Dergisi, 1(1), 42-64.
18. Twenge, J.M., Campell, S.M., Hoffman B.J., Lance C.E. (2010). Generational differences in work value: Leisure and extrinsic value increasing, social and intrinsic value decreasing. Journal of Management, 36(5), 1117-1147. Vallerand RJ, Losier GF. (1994). Self-Determined motivation and sportsmanship orientation: An assessment of their temporal relationship. Journal of Sport & Exercise Psychology 16: 229-245.
19. Varlık, Ö. (2021). Lisanslı olarak spor yapan ortaöğretim öğrencilerinin sportmenlik yönelimi düzeylerinin belirlenmesi. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Yüksek Lisans Tezi. 2.
20. Voigt, D. (1998). ''Spor Sosyolojisi'', Birinci Basım. İstanbul, Akım Yayınları, s. 7.
21. Yelkikalan, N., Akatay, A., Yıldırım, H. M., Karadeniz, Y., Köse, C., Koncagül, Ö. ve Özer, E. (2010). Dünya ve Türkiye üniversitelerinde girişimcilik eğitimi: Karşılaştırmalı bir analiz. KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırma Dergisi, 12(19), 51-59.