Yüzücülerde Hidroterapinin Toparlanma Üzerine Etkisi

Öz

Bu çalışmanın amacı yoğun bir egzersiz sonrası hidroterapi uygulamalarının kan laktat seviyesine etkisinin incelenmesidir. Araştırma; aktif milli yüzücüler üzerinde, hidroterapi uygulamalarının maksimal egzersiz sonrası laktat düzeylerine etkisinin belirlenmesi, Ayrıca yüzücülere özel anaerobik eşik testi(4x4x100m) ile oluşturulan yorgunluğun giderilebilmesi ve daha kısa sürede toparlanma sağlanabilmesi için 3 farklı yöntem kullanılarak, hangisinin toparlanmada daha etkili olacağını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Çalışmada deneklerin egzersiz öncesi, egzersiz sonrası, egzersizden 5.,10.,15., ve 30. dakika sonra kan laktat düzeylerine bakılmıştır. Çalışmaya 10 yüzme milli takım sporcusu (5kız, 5 erkek) katılmıştır. Araştırmada deneklerde yorgunluk oluşturmak için anaerobik eşik testi 3 ayrı günde uygulandı. Uygulama sonrası, deneklere 1.gün 30 dakika salt dinlenme (oturma), 3.gün 30 dakika havuz içinde pasif dinlenme, 5.gün ise 30 dakika havuz içinde aktif dinlenme yaptırılmıştır. Egzersizden hemen sonra ve toparlanma uygulamalarının 5.,10.,15. ve 30. dakikalarında alınan kan örneklerinden laktat düzeyleri belirlendi. Uygulama yapılan havuzda suyun sıcaklığı 28-32°C idi. Gruplar arası farklılıkların karşılaştırılmasında ANOVA, farklılığın anlamlılık derecesini tespit etmek için Bonferroni Post Hoc t testi kullanılmıştır. Bu çalışmada hata düzeyi p<0.05 olarak değerlendirilmiştir. Katılımcıların her test öncesi Dinlenim Laktat (F=1,86,p˃0,05) ve Test Sonu Laktat (F=1,93,p˃0,05) değerleri arasında istatiksel olarak anlamlı farka rastlanmamıştır. Kan laktat değerleri test sonu, test sonrası 5. dakika(F=1,22,p˃0,05), test sonrası 10. dakika(F=2,78,p˃0,05), test sonrası 15.dakika (F=2,52,p˃0,05), ve test sonrası 30.dakika'da (F=0,49,p˃0,05) gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark tespit edilememiştir.

Field : Coaching Type : Research Article

Öz

Bu çalışmanın amacı yoğun bir egzersiz sonrası hidroterapi uygulamalarının kan laktat seviyesine etkisinin incelenmesidir. Araştırma; aktif milli yüzücüler üzerinde, hidroterapi uygulamalarının maksimal egzersiz sonrası laktat düzeylerine etkisinin belirlenmesi, Ayrıca yüzücülere özel anaerobik eşik testi(4x4x100m) ile oluşturulan yorgunluğun giderilebilmesi ve daha kısa sürede toparlanma sağlanabilmesi için 3 farklı yöntem kullanılarak, hangisinin toparlanmada daha etkili olacağını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Çalışmada deneklerin egzersiz öncesi, egzersiz sonrası, egzersizden 5.,10.,15., ve 30. dakika sonra kan laktat düzeylerine bakılmıştır. Çalışmaya 10 yüzme milli takım sporcusu (5kız, 5 erkek) katılmıştır. Araştırmada deneklerde yorgunluk oluşturmak için anaerobik eşik testi 3 ayrı günde uygulandı. Uygulama sonrası, deneklere 1.gün 30 dakika salt dinlenme (oturma), 3.gün 30 dakika havuz içinde pasif dinlenme, 5.gün ise 30 dakika havuz içinde aktif dinlenme yaptırılmıştır. Egzersizden hemen sonra ve toparlanma uygulamalarının 5.,10.,15. ve 30. dakikalarında alınan kan örneklerinden laktat düzeyleri belirlendi. Uygulama yapılan havuzda suyun sıcaklığı 28-32°C idi. Gruplar arası farklılıkların karşılaştırılmasında ANOVA, farklılığın anlamlılık derecesini tespit etmek için Bonferroni Post Hoc t testi kullanılmıştır. Bu çalışmada hata düzeyi p

Anahtar Kelimeler

• Laktat, hidroterapi, toparlanma, yüzme

Kaynakça

1. Akgül M, Çakmakçı O (2015). Futbolcularda hidroterapinin toparlanma üzerine etkisi. SPORMETRE. 13(2), 143-150
2. Akgün N (1996). Egzersiz ve Spor Fizyolojisi. VI. Baskı, Ege Üniversitesi Basımevi, İzmir, 125-140.
3. Eniseler N (2010). Bilimin ışığında futbol antrenmanı. 1. Baskı. İzmir, Birleşik Matbaacılık, 334–354.
4. Fox EL, Bowers RW, Foss ML (2011). Beden Eğitimi ve Sporun Fizyolojik Temelleri. 3.Baskı. Ankara, Spor Yayınevi ve Kitabevi, 31–49.
5. Günay M, Tamer K, Cicioğlu İ (2010): Spor Fizyolojisi ve Performans Ölçümü. 2. Baskı. Ankara, Gazi Kitabevi.126-127.
6. Günay M, Cicioğlu İ (2001) Spor Fizyolojisi. 1. Baskı. Ankara, Gazi Kitabevi,75–87.
7. Göksu Ö, Yüksel S (2003). 10-12 Yaş bayan yüzücülere uygulanan sekiz haftalık dinamik germe egzersizlerinin esneklik gelişimi üzerine etkisi. İ.Ü.Spor Bilim Derg. 11(3):62-67.
8. Jeffreys I (2005). A multidimensional approach to enhancing recovery. Strength and Conditioning Journal . 4(1):13-16.

9. Karatosun H (2008). Egzersiz ve Spor Fizyolojisi. 1. Baskı. Isparta, Altıntuğ Matbaası, 187–203.
10. Nıkocıc Z, Ilıc N, (1992) Maximal oxygen uptake in trained and untrained 15 year old boys. Br J Sports Med. 26(3): 36-38.
11. Rafael AC, Emilio ML, Fidel HC, Irene RC, David CD ve Antonio MA (2014). Effects of ın-water passive recovery on sprint swimming performance and heart rate in adolescent swimmers. J Sports Sci Med. 13(4): 958–963.
12. Sevim Y (1995) Antrenman Bilgisi. 5. Baskı. Ankara, Gazi Büro Kitabevi.132–133.
13. Tamer K, Ziyagil MA, Yamaner F (1991) Galatasaray ile Konyaspor profesyonel futbol takımlarının antropometrik özelliklerinin ve fizyolojik kapasitelerinin kıyaslanması. G.Ü. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi.8(4):161-167.
14. Tomlin DL, Wenger HA, (2001). The relationship between aerobic fitness and recovery from high intensity intermittent exercise. Sport Medicine, 31(1):1-11.
15. Wilcock IM, Cronin JB, Hing WA (2006). Physiological response to water ımmersion a method for sport recovery. Sport Medicine. 66(2):747–65.
16. Ziegenfus T (2004). Post workout carbohydrate and protein supplementation. Eur J Appl Phsiol.5(1): 43–44.
17. Zeinab R, Esfarjani F, Marandi SM (2012). Which temperature during the water ımmersion recovery is the best after a sprint swimming? World Applied Sciences Journal 16(10): 1403-1408