The Relationship of Assertiveness and Locus of Control with Learning Styles of the Physical Education and Sports School Students

Öz

The present study have been conducted to investigate Physical Education and Sports School students’ learning style preferences in terms of assertiveness and locus of control to see relationship between and learning style.

For this purpose “Kolb’s Learning Style Inventory” translated in Turkish by Askar and Akkoyunlu (1993), “Rathus Assertiveness Scale” which was developed by Rathus A.S. (1973) and “Rotter’s Locus of Control Scale” (1966) which was developed into Turkish by Dağ (1990) was administrated to three hundred sixty six Erciyes University School of Physical Education and Sports students. For analysis of the data, Chi-Square test, Spearman correlation analysis and Multiple Linear Regression analysis were used and p<0.05 level of significance was searched.

According to our findings, assertiveness between learning style were found low levels, negative and significant relationship. Furthermore, the students who have seen their preferred substantially (37.7%) diverge learning style and learning by the feeling and watching. 

Anahtar Kelimeler

• learning style, assertiveness, locus of control, undergraduate students

Field : Physical Education Type : Research Article

Öz

Kaynakça

1. Alberti R, Emmons M (1998). Atılganlık Hakkınızı Kullanın. Çeviren: Serap Katlan, 1.Basım, HYB Yayıncılık, Ankara.
2. Alemdağ C, Öncü E (2015). Kolb Öğrenme Stili Modeline Göre Beden Eğitimi Öğretmeni Adayları, Alan Eğitimi Araştırmaları Dergisi (ALEG), 1(1): 1-12.
3. Andresen L, Boud D, Cohen R (2000). Experience-Based Learning. In G. Foley (Ed.) Understanding Adult Education and Training Second Edition. (4th Ed.), Allen and Unwin, Sydney, 225-239.
4. Arsal Z, Özen R (2007). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Öğrenme Stratejileri ve Öğrenme Biçimi Tercihlerinin İncelenmesi. AİBÜ, Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2): 151-164.
5. Askar P, Akkoyunlu B (1993). Kolb Öğrenme Stili Envanteri. Eğitim ve Bilim Dergisi, 17(87): 37-47.
6. Beck S, Collins L, Overholser J, Terry K (1985). A Cross-Sectional Assessment of The Relationship of Social Competence Measures to Peer Friendship and Likeability in Elementary-age Children. Genetic, Social and General Psychology Monographs, 1(111): 43-63.
7. Bulechek GM, McCloskey JC (1995). Nursing Interventions: Treatments for Nursing Diagnosis. Philadelphia: W.B. Saunders, 328-337.
8. Can Ş (2010). Determination of The Learning Styles of The Pre-school Teacher Candidates (The case of Muğla University, Turkey). Procedia Social and Behavioral Sciences, 2: 4137-4141.

9. Cavaş BA (2010). Study on Pre-Service, Class and Mathematics Teachers’ Learning Styles in Turkey. Science Education International, 21(1): 47-61.
10. Clump MA, Skogsbergboise K (2003). Differences in Learning Styles of College Students Attending Similar Universities in Different Geographic Location. College Student Journal, 37(4): 501-508.
11. Coker CA (1996). Accommodating Students' Learning Styles in Physical Education. The Journal of Physical Education, Recreation and Dance, 67(9): 66-68.
12. Çağlayan HS, Taşğın Ö (2008). Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Sınavına Başvuran Aday Öğrencilerin Öğrenme Biçemlerinin İncelenmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20: 119-212.
13. Çaycı B, Ünal E (2007). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Sahip Oldukları Öğrenme Stillerinin Çeşitli Değişkenlere Göre İncelenmesi. Bilim, Eğitim ve Düşünce Dergisi, 7(3): 1-16.
14. Çelik F, Şahin H (2011). Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Öğretmen Adaylarının Cinsiyet ve Öğrenim Gördükleri Sınıf Düzeyleri Bakımından Öğrenme Stillerinin İncelenmesi (MAKÜ Örneği). Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 31: 23-38.
15. Çubukçu Z (2005). Öğretmen Adaylarının Düşünme Stillerinin Öğrenme Biçimlerini Tercih Etmelerindeki Etkisi, Çağdaş Eğitim Dergisi, 30(234): 22-32.
16. Dağ İ (1991). Rotter’ın İç-Dış Kontrol Odağı Ölçeğinin Üniversite Öğrencileri İçin Güvenirliği ve Geçerliği. Psikoloji Dergisi, 7(26): 10-16.
17. Durdukoca ŞF, Arıbaş S (2010). İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Sınıf Öğretmenliği Öğretmen Adaylarının Sahip Oldukları Öğrenme Stillerinin Farklı Değişkenlere Göre Değerlendirilmesi. 9.Ulusal Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Sempozyumu Bildiriler Kitabı, Elazığ, 517-523.
18. Egan G (1976). Interpersonal Living: A Skills/Contract Approach to Human Relations Training in Groups. Brooks/Cole Publishing, Monterey, CA.
19. Felder RM (1996). Matters of style. ASEE Prism, 6(4): 18-23.
20. Guild PB, Garger S (1998). What Is Differentiated Instruction? Marching to Different Drummers, (2nd Ed.) ASCD, Alexandria, USA, 2
21. Hotaman D (2009). Bazı Kişisel Değişkenlerin Öğrencilerin Bağımsız, Bir Partnerle ve Bir Grupla Çalışma Alışkanlıkları Üzerindeki Etkisinin Araştırılması. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 6(1): 528-546.
22. Janes C, Reichard C (2003). Are Students Learning Styles Discipline Specific. Community College Journal Pf Research and Practice, 27: 363-375.
23. Kaf-Hasırcı Ö (2006). Sınıf Öğretmenliği Öğrencilerinin Öğrenme Stilleri: Çukurova Üniversitesi Örneği. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 2(1): 15-25.
24. Kayes DC (2005). Internal Validity and Reliability of Kolb’s Learning Style Inventory Version 3 (1999). Journal of Business and Psychology, 20(2): 249-257.
25. Kazu İY (2010). Learning styles of teacher candidates: A sample of Fırat University. African Journal of Business Management, 4(15): 3265-3276.
26. Kolb DA (1984). Experiental Learning: Experience as The Source of Learning and Development. Prentice-Hall, New Jersey, 22
27. Kolb D, Baker R, Dixon N (1985). Personal Learning Guide. Self-Study Booklet. McBer and Company, Boston.
28. Kılıç E, Karadeniz Ş (2004). Cinsiyet ve Öğrenme Stilinin Gezinme Stratejisi ve Başarıya Etkisi, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(3): 129-146.
29. Moneta GB, Marcantonia MP, Felicitaş MR (2006). Approaches to Studying When Preparing for Final Exams as a Function of Coping Strategies. Personality and Individual Differences, 43(1): 191-202.
30. Mutlu M (2008). Eğitim Fakültesi Öğrencilerinin Öğrenme Stilleri. Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 17: 1-21.
31. Phares EJ (1976). Locus of Control in Personality. General Learning Press, USA: Kansas Stage University, 23.
32. Phelps S, Austin N (1997). Atılgan Kadın. Çeviren: Serap Katlan. HYB Yayıncılık, Ankara, 19.
33. Rotter JB, Change JE, Phares EJ (1972). Applications of Social Learning Theory of Personalit. Rinehard and Winston, New York: Holt, 1-43.
34. Salehi S (2007). Nursing Students’ Preferred Learning Styles. Journal of Medical Education Summer and Fall, 11(3-4): 85-89.
35. Truluck JE, Courtenay BC (1999). Learning Style Preferences Among Older Adults. Educational Gerontology, 25: 221-236.
36. Tuna S (2008). Resim-İş Öğretmenliği Öğrencilerinin Öğrenme Stilleri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 7(25): 252-261.
37. Voltan N (1980). Rathus Atılganlık Envanterinin Geçerlik-Güvenirlik Çalışması. Psikoloji Dergisi, 10: 23-25.
38. Yalız D, Erişti B (2009). Anadolu Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Bölümü Öğrencilerinin Öğrenme Stilleri. Celal Bayar Üniversitesi BESBD, 4(4):156-163.
39. Weng CY (2001). The Relationship Between Learning Style Preferences and Teaching Style Preferences in College Students. Yayınlanmamış Doktora Tezi. University of Northern Colorado.
40. Zimbardo PG (1985). Psychology and Life. Ally and Bacon, Boston, 275.