İki Haftalık Yüksek Şiddetli İnterval Antrenmanın Kadınların Aerobik Göstergeleri Üzerine Etkisi

Öz

Son zamanlarda yüksek şiddetli interval antrenman metotlarının hem aerobik hem de anaerobik performansı geliştirdiği gösterilmiştir. Ancak Kadınların aerobik kapasitesi üzerine bu antrenman yönteminin etkisini inceleyen çalışmaların sayısı yeterli değildir. Bu çalışmanın amacı 2 haftalık yüksek şiddetli interval antrenmanın kadınların aerobik göstergeleri üzerine etkilerinin incelenmesidir. Bu çalışmayayaş ortalaması (23.37±1,505yıl), olan 10 gönüllü kadın katılmıştır. Katılımcılar 2 hafta ve haftada 3 gün olmak üzere 6 seans yüksek şiddetli interval antrenman yapmışlardır. Her çalışma öncesi 10 dakika ısınma yine her antrenman sonrası 5 dakikalık soğuma egzersizleri yaptırılmıştır. Antrenman da ise wingate bisikleti üzerinde vücut ağırlığının %7.5'ine karşı yapabildiğinin en iyisini yapması istenerek 6x30 sn, 4 dakika aralıklarla wingate stili uygulanmıştır. Katılımcılar test öncesi ve sonrası VO_2max (maksimal oksijen tüketimi), VO₂peak(zirve oksijen tüketimi) ve TTE (tükenme zamanı) belirlemek amacıtla maksimal oksijen tüketim testi uygulanmıştır. Aerobik parametreler arasında ön test ve son test farklılığının belirlenebilmesi için  paired simple  t-test uygulanmıştır. 2 hafta sonunda yüzdesel olarak,  _MaksVo₂ (%4.44), _ZirveVo₂ (%8.09), TTE (%7.4) gibi anlamlı artışlar bulunmuştur(p<0.05). Bu sonuçlar 2 haftalık yüksek şiddetli interval antrenmanın aerobik göstergeler üzerinde etkili olduğunu göstermektedir. 

Field : Coaching Type : Research Article

Öz

Son zamanlarda yüksek şiddetli interval antrenman metotlarının hem aerobik hem de anaerobik performansı geliştirdiği gösterilmiştir. Ancak Kadınların aerobik kapasitesi üzerine bu antrenman yönteminin etkisini inceleyen çalışmaların sayısı yeterli değildir. Bu çalışmanın amacı 2 haftalık yüksek şiddetli interval antrenmanın kadınların aerobik göstergeleri üzerine etkilerinin incelenmesidir. Bu çalışmayayaş ortalaması (23.37±1,505yıl), olan 10 gönüllü kadın katılmıştır. Katılımcılar 2 hafta ve haftada 3 gün olmak üzere 6 seans yüksek şiddetli interval antrenman yapmışlardır. Her çalışma öncesi 10 dakika ısınma yine her antrenman sonrası 5 dakikalık soğuma egzersizleri yaptırılmıştır. Antrenman da ise wingate bisikleti üzerinde vücut ağırlığının %7.5'ine karşı yapabildiğinin en iyisini yapması istenerek 6x30 sn, 4 dakika aralıklarla wingate stili uygulanmıştır. Katılımcılar test öncesi ve sonrası VO2max (maksimal oksijen tüketimi), VO2peak(zirve oksijen tüketimi) ve TTE (tükenme zamanı) belirlemek amacıtla maksimal oksijen tüketim testi uygulanmıştır. Aerobik parametreler arasında ön test ve son test farklılığının belirlenebilmesi için paired simple t-test uygulanmıştır. 2 hafta sonunda yüzdesel olarak, MaksVo2 (%4.44), ZirveVo2 (%8.09), TTE (%7.4) gibi anlamlı artışlar bulunmuştur(p

Anahtar Kelimeler

• Aerobik göstergeler, kadın, yüksek şiddetli interval antrenman

Kaynakça

1. Alan R. Barker, Josephine Day, Aaron Smith, Bert Bond, Craig A. Williams (2014).The influence of 2 weeks of low-volume high intensity interval training on healtj outcomes in adolescent boys. Journal of Sport Sciences,32:8,757-765.
2. American Collage Of Sports Medicine(A.C.S.M.)(2011).Quantity and quality of exercise for devoloping and maintaining cardiorespiratory, muscle skeletal and neuromotor fitness in apparently healthy adults.Med. Sci. Sports. 22-265.
3. Bayati M, Farzad B, Gharakhnlou R, And Alınejad H.A. (2011). A practical model of low-volume high-intensity interval training induces performance and metabolic adaptations that resemble ‘all-out’ sprint interval training. Journal of Sports Science and Medicine. 10:571-576. 2011
4. Buchheit M, Laursen P. B (2013). High-intensity interval training, solutions to the programming puzzle: Part I: Sports Med, 43(5), 313-338.
5. Esfarjani F, Paul B, Laursen B, (2007). Manipulating high-intensity interval training: Effects on ˙VO2 max, the lactate threshold and 3000m running performance in moderately trained males. Journal of Science and Medicine in Sport. 10:27-35
6. Gibala M.J, Mc Gee S.L (2012). Physiological adaptations to low-volume, high-intensity interval training in health and disease. J Physiol, 59:1077-1084.
7. Issurin V.B. (2010). New horizons for the methodology and physiology of training periodization Sport Med, 40(3) 189-206.
8. Jacobs R. A, Fluck D, Bonne T. C, Burgi S, Christensen P. M, Toigo M, Lundby C. (2013). Improvements in exercise performance with high-intensity interval training coincide with an increase in skeletal muscle mitochondrial content and function. J Appl Physiol. 785-793.

9. John A. Babraj Niels BJ Vollaard,Cameron Keast,Fergus M.Guppy,Greg Cottrell, James A.Timmons.(2009). BMC Endocrine Disorders.9:3,1472-6823.
10. K. Mcmillan, J Helgerud, R Macdonald, J Hoff (2005). Physiological adaptations to soccer specific endurance training in professional youth soccer players. Br J Sports Med;39:273–277.
11. Laursen Pb, Blanchard Ma, Jenkins Dg (2002). Acute high-intensity interval training improves Tvent and peak power output in highly-trained males. Can J Appl Physiol. 27:336-48.
12. Little Jp. (2010). A practical model of low- wolume high- intensity interval training induces mitochondrial biogenesis in human skeletal muscle:potential mechanisms. J Physiol 588, 1011-1022.
13. Samuel G.J, Martınez N, Campbell B.I (2013). The impact of high-intensity interval training on metabolic syndrome, Strength and Conditioning Journal. 63-65.
14. Tom K, Tong Pak, Kwong Chung, Raymond W, Leung, Jinlei N, Hua, Lin., Jun, Zheng. (2011). Effects of non-wingate-based high intensity interval training on cardiorespiratory fitness and aerobic based exercise capacity in sedentary subjects. J Exerc Sci Fit. 75-81.