The Investigation of Empathic Tendencies of UEFA Classification Football Coaches

Öz

The basis of interpersonal relationships is constituted by social relations. In order to be able to sustain social interactions, it is necessary to obey some rules. Empathy may be also accepted as an agent that is facilitating social interactions.

This study is carried out with the aim of investigating empathetic tendency levels of Football trainers. In total 58 trainers, 18 of whom are women and 40 of them men, participating in Trainer Course from different regions of Turkey, were included in the study. As data collection tool, with the aim of measuring daily potential developing empathy of individual, Empathic Tendency Scale developed by Dökmen in 1988 (ETS) was used. In analysing of the Data, T-Test was used in comparing of two independent variables of frequence distribution, and Anowa Varience Analysis technique was used in the comparison of more than two independent variables. The distinction between groups’ ideas (P:0,05) was commented by considering P:0.05 significant level.

According to the results obtained, it is seen that the women’s empathic tendencies have higher than those of the men according to gender distributions of the trainers numerically, but there was statistically significant result. However, there were no significant distinction between empathic tendency levels and age gender, marital status, education, duration of being sporter, the statue he or she played football, being a trainer, duration of being a trainer and variables of license level of being trainer.

Kaynakça

1. Akkoyun F (1987). Empatik Eğilim ve Ahlaki Yargı, Psikoloji Dergisi, Cilt: 6.
2. Bulut H, Düşmez İ (2014). Öğretmenlerin Empatik Eğilim Becerilerinin Demografik ve Mesleki Değişkenler Bakımından Karşılaştırılması, Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı / No. 5, Nisan, s.105-115.
3. Ceyhan AA (1993). Anne-Babaların Empatik Eğilim Düzeylerinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
4. Çelik E (2008). Okul Öncesi Eğitim Öğretmenlerinin Empatik Eğilimlerinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
5. Dökmen Ü (1987). Empati Kurma Becerisi ile Sosyometrik Statü Arasındaki İlişki, A.Ü.E. B. F. Dergisi, 20 (1-2);183-207.
6. Dökmen Ü (1988). Empatinin Yeni Bir Modele Dayanılarak Ölçülmesi ve Psikodrama ile Geliştirilmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 21: 155-190.
7. Dökmen Ü (1990). Yeni Bir Empati Modeli ve Empatik Becerinin deki Farklı Yaklaşımla Ölçülmesi, Psikoloji Dergisi: 7 (24).
8. Dökmen Ü (2009). Sanatta ve Günlük Yaşamda İletişim Çatışmaları ve Empati, 5. Basım, Remzi Kitabevi, İstanbul.

9. Hançerlioğlu O (1988). Ruh Bilim Sözlüğü, Remzi Kitapevi, İstanbul.
10. http://www.geocities.com/sanalterapi/empati.html,Şubat-2004.
11. Konter E (1996). Bir Lider Olarak Antrenör, Alfa Basım Yayın Dağıtımı, İstanbul.
12. Korkmaz NH, Şahin E, Kahraman M, Öztürk F (2003). U. Ü. Eğitim Fakültesi Beden Eğitimi ve Spor Bölümü Öğrencilerinin Empatik Becerilerinin Yaşa Göre Karşılaştırılması, Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: XVII, Sayı: 1.
13. Squiver WR (1990). A Model of Empathic Understanding and Adherence to Theatsment Regimers Prectitoner-Patient Relationship, Soc-Sci-Med-vol.30, No:3.
14. Stephan WG, Finlay K (1999). The Role of Empathy in Improving Intergroup Relations, Journal of Social Issues, 55(4), 729-747.
15. Tanrıdağ O (1992). Mental Durum Testleri, Ankara, Gata Basımevi, s.16-20.
16. Tozoğlu E (2003). Farklı Spor Dallarında Görev Alan Antrenörlerin Liderlik Özellikleri ve Bu Özelliklerinin Bazı Değişkenlerle İlişkileri, Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum.
17. Yılmaz İ, Akyel Y (2008). Beden Eğitimi Öğretmen Adaylarının Empatik Eğilim Düzeylerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi, Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), Cilt 9, Sayı 3, s.27-33.