Examination of the Obstacles for the Participation of the Recreative Activities of Sedentary Women

Öz

The aim of this study was to observe the obstacles which participate the recreative activities of sedentary women. The population of the study consists of the women who live in Samsun, the sampling of it also consists of 245 people who participate voluntarily to the survey. “Personal İnformation Form’ and ‘Leisure Constraints Questionnaire-18’ are applied as the data gathering tool. It is used descriptive scanning model in this study. It is used t test and one way variance anelyses (anova) statictically. The data obtained from the scale in the research were analyzed by means of SPSS 21.0 statistical software program. Results of the tests were evaluated at 0,05 and 0,001 significance level. According to the marital status of sedentary women, significant difference is found at sub-dimensions and total point of “Personal Psychology, Lack of Knowledge, Facility and Time”; according to the place of residence, significant difference is found at sub-dimension of “Lack of interest” (p< 0.05 and p< 0.01). Besides, there can be detected significant difference at sub-dimensions of “Personel Psychology, Lack of Knowledge, Lack of Friend and Time”; according to the daily spare times; while evaluating the leisure time, significant difference also detected and total point at sub-dimensions of “Lack of Knowledge, Facility and Time” (p<0.05 and p<0.01). there cannot be found any significant difference in terms of the working and income status (p> 0.05). As a result, it is seemed that participating the recreative activities of sedentary women is affected by many factors such as marital status, place of residence, leisure times and the difficulties in evaluating the leisure times. 

Anahtar Kelimeler

• Sedentary woman,leisure time,recreative activities

Sedanter Kadınların Rekreatif Etkinliklere Katılımlarının Önündeki Engellerin İncelenmesi*

Öz

Bu çalışmanın amacı, sedanter kadınların rekreatif etkinliklere katılımlarının önündeki engellerin incelenmesidir. Araştırmanın evrenini, Samsun ilinde yaşayan kadınlar, örneklemini ise ankete gönüllü olarak katılan 245 kişi oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak “Kişisel Bilgi Formu” ve “Boş Zaman Engelleri Ölçeği-18” uygulanmıştır. Araştırmada betimsel tarama modeli kullanılmıştır. İstatistiksel analiz olarak t testi ve tek yönlü varyans analizi (anova) testleri kullanılmıştır. Araştırmada ölçekten elde edilen veriler SPSS 21.0 paket programı ile analiz edilmiştir. Sonuçlar 0.05 ve 0.01 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Sedanter kadınların medeni durumlarına göre “Bireysel Psikoloji, Bilgi Eksikliği, Tesis ve Zaman” alt boyutlarında ve toplam puanda; İkamet ettiği yere göre “İlgi Eksikliği” alt boyutunda anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0,05 ve p<0.01). Ayrıca günlük boş zaman vakitlerine göre “Bireysel Psikoloji, Bilgi Eksikliği, Arkadaş Eksikliği ve Zaman” alt boyutlarında; boş zamanlarını değerlendirmede ise “Bilgi Eksikliği, Tesis ve Zaman” alt boyutlarında ve toplam puanda anlamlı fark tespit edilmiştir (p<0.05 ve p<0.01). Çalışma ve gelir durumuna göre anlamlı farklılık bulunmamıştır (p>0.05). Sonuç olarak, sedanter kadınların rekreatif etkinliklere katılımı medeni durum, ikamet ettiği yer, boş zaman vakitleri ve boş zaman değerlendirmede çektikleri güçlükler gibi birçok faktörden etkilendiği görülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Sedanter kadın,boş zaman,rekreatif etkinlikler

Kaynakça

1. Albayrak A (2012). İstanbul’daki Konaklama İşletmelerinin Rekreasyon Faaliyetlerinin Değerlendirilmesi. Online Academic Journal of Information Technology, 3(8): 43-58.
2. Alexandris K, Carroll B (1997). Demographic Differences in the Perception of Constraints on Recreational Sport Participation: Results From a Study in Greece. Journal of Leisure Research, 16(2): 107-125.
3. Bulgu N, Koca Arıtan C, Aşçı FH (2007). Gündelik Yaşam, Kadın ve Fiziksel Aktivite, Spor Bilimleri Dergisi Hacettepe J. of Sport Sciences, 18 (4): 167-181.
4. Bulut M, Koçak F (2016). Hazırlık Öğrenimi Gören Kadın Üniversite Öğrencilerinin Rekreatif Etkinliklere Katılımlarını Engelleyen Faktörlerin Belirlenmesi. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 7(2): 61-71.
5. Coşkun İO (2013). “Boş Zaman ve Rekreasyon Endüstrisi”, “Rekreasyon ve Turizm İlişkisi” Rekreasyon Yönetimi İçinde (Editör: Doç. Dr. Metin Argan), 30-81, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Web-Ofset.
6. Craike MJ, Symons C, Eime RM, Payne WR, Harvey JT (2011). A comparative study of factors influencing participation in sport and physical activity for metropolitan and rural female adolescents. Annals of Leisure Research, 14(4): 355-368.
7. Ekinci NE, Kalkavan A, Üstün ÜD, Gündüz B (2014). Üniversite Öğrencilerinin Sportif ve Sportif Olmayan Rekreatif Etkinliklere Katılmalarına Engel Olabilecek Unsurların İncelenmesi. Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 1(1): 1-13.
8. Emir E (2012). Rekreatif Etkinliklere Katılımın Önündeki Engellerin Belirlenmesi: Üniversite Öğrencileri Örneği, Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.

9. Ertüzün E, Fişekçioğlu B (2013). “Kırsal Alanlarda Yapılan Rekreatif Faaliyetlerin Bölgede Yaşayanlara Etkisi”, Ulusal KOP Bölgesel Kalkınma Sempozyumu, http://unikop.org/makale/KS13-4-11.pdf (Erişim Tarihi: 12.10.2016).
10. Güner B (2015). Kadınların Spor ve Serbest Zaman Etkinliklerine Katılım Sorunlarının Değerlendirilmesi. Uluslararası Spor Bilimleri Dergisi, 1(1): 22-29.
11. Gürbüz B, Karaküçük S (2007). Boş Zaman Engelleri Ölçeği-28: Ölçek Geliştirme, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 12(1): 3-10.
12. Gürbüz B, Öncü E, Emir E (2012). Boş zaman engelleri ölçeği: Yapı geçerliğinin test edilmesi. 12. Uluslararası Spor Bilimleri Kongresi, 12-14 Aralık, Denizli.
13. Gül T, Karaçar E, Kement Ü, Paslı MM, Yayla Ö, Erol E, Göker G (2014). Rekreasyona Giriş, Ankara: Detay Yayıncılık.
14. Henderson KA, Bedini LA, Hecht L, Schuler R (1995). Women with physical disabilities and the negotiation of leisure constraints. Journal of Leisure Studies, 14: 17-31.
15. Karaçar E, Paslı MM (2014). Turizm ve Otel İşletmeciliği Programı Öğrencilerinin Rekreasyonel Eğilimleri ve Rekreasyonel Etkinliklere Katılımına Engel Olan Faktörler, Turizm Akademik Dergisi, 1 (1): 29-38.
16. Karasar N (2004). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayın.
17. Koca C, Arslan B (2010). Kız Çocukları ve Futbol: Toplumsal Cinsiyet Yaklaşımı. İstanbul: Futbol Eğitim Yayınları.
18. Lakot K (2015). Beden Eğitimi Öğretmeni Adaylarında Serbest Zaman Algısı ve Engelleri. Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
19. McLean DD, Hurd AR (2012). Recreation and leisure in Modern Society (9th ed.). Sudbury, MA: Jones and Bartlett.
20. Sevil T (2012). “Boş Zaman ve Rekreasyon: Kavram ve Özellikler”, Boş Zaman ve Rekreasyon Yönetimi İçinde (Ed: Serdar Kocaekşi), 2-26, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Web-Ofset.
21. Siegenthaler KL, O’Dell I (2000). Leisure attitude, leisure satisfaction, and perceived freedom in leisure within family dyads. Leisure Sciences, 22:4, 281–296.
22. Tatar G, Tozoğlu E, Pehlivan Z (2009). 20-40 Yaş Arası Çalışan ve Çalışmayan Kadınların Spor Yapmalarını Etkileyen Bazı Faktörlerin İncelenmesi(Sivas İl Merkezi Örneği), Atabesbd, 11(3): 28-41.
23. Tolukan E, Yılmaz B (2014). Özel Yetenekle İlgili Bölümlerde Okuyan Öğrencilerin Rekreasyonel Aktivitelere Katılımlarına Engel Olabilecek Unsurların Belirlenmesi, International Journal of Science Culture and Sport, SI(1): 525-539.
24. Zorba E (2007). Türkiye’de Rekreasyona Bakış Açısı ve Gelişimi. Türkiye’de Rekreasyona Bakış Açısı ve Gelişimi, Gazi Haber Dergisi, Eylül 2008 ss. 52-55.
25. Zorba E (2014). Herkes İçin Yaşam Boyu Spor, Ankara: Canset Form Matbaacılık.