The Study of the Relationship between Individual Perception of Loneliness and Socialization with Recreational Activities: A Research on University Students

Öz

Recreational activity is an important means of socialization, as well as providing psychological relief in order to achieve socialization and to overcome loneliness. Accordingly, the aim of the study is to analyze the relationship between the perception of loneliness and socialization with recreational activities. Another aim of this study is to analyze whether there is a statistically significant difference between the demographic variables and the sense of loneliness of the individuals. In this context, relations between variables were tested using the data based on the questionnaire applied to university students studying at state universities in Konya and the theoretical hypotheses were tested. In addition, in the analysis of the research, descriptive statistics, difference tests were used to determine the difference between demographic variables and loneliness perception and correlation analysis was used to determine the relation between loneliness variable and the variable of socialization with recreational activities. As a result of the analyses, it was detected that there was a positive and meaningful relationship between loneliness perception and the variable of socialization with recreational activities. In this respect, as mentioned in the findings, it was determined that the individuals who have perceptions of loneliness are trying to increase their level of socialization by participating in recreational activities.

Anahtar Kelimeler

• Perception of Loneliness,Recreational Activities,Socialization,Communication,Individual

Kaynakça

1. Ağduman F (2014). Üniversite Öğrencilerinin Boş Zaman Motivasyon ve Tatminlerinin İncelenmesi. 10. Erzurum: Masters Thesis.
2. Argan M, Yüncü D, Coşkun İO, Sevil T, Özel Ç, Yüncü H, Şimşek K (2013). Rekreasyon Yönetimi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
3. Armağan A (2014). Yalnızlık ve Kişilerarası İletişim İlişkisi: Öğrenciler Üzerinde Bir Araştırma. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 28.
4. Atalay A, Akbulut K, Yücel S (2013). Bireylerin Sosyal Algı ve Sosyalleşme Düzeylerinin Gelişiminde Rekreasyonel Uygulamaların Önemi. Uluslararası Hakemli Aile Çocuk ve Eğitim Dergisi, 1(1), 18-20.
5. Buchholz E, Catton R (1999). Adolescents' perceptions of aloneness and loneliness. Adolescence, 204.
6. Coşgun M (2012). Gençlerin Kimlik Gelişimi ve Sosyalleşme Sürecine Televizyon Dizilerinin Etkisi (Sakarya İli Kocaali İlçesi Örneği). Akademik Bakış Dergisi(28), 5.
7. Doğduay G, Yenigün Ö (2012). Mental Retardasyonlu Çocuklarda Rekreasyon Faaliyetlerinin Sosyal Gelişime Etkilerinin İncelenmesi. 1. Rekreasyon Araştırmaları Kongresi, (s. 1014). Antalya.
8. Durak M, Şenol-Durak E (2010). Psychometric Qualities of the UCLA Loneliness Scale-Version 3 as Applied in Turkish Culture. Educational Gerontology, 36(10-11), 988- 1007. DOI: 10.1080/03601271003756628

9. Ekinci NE, Demirel M, Demirel Harmandal D, Utku I (2015). Lise Öğrencilerinin Yalnızlık Algılarının Rekreasyonel Etkinliklere Katılımları ve Bireysel Değişkenlere Göre İncelenmesi. Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 72.
10. Karademir Y, Öz E (2016). Güzel Sanatlar Ve Spor Eğitimi Alan Üniversite Öğrencilerinin Yalnızlık Düzeylerinin İncelenmesi: Karabük Üniversitesi Örneği. Sosyal ve Liberal Bilimlerde Yeni Yönelimler, 129.
11. Karaküçük S (1997). Rekreasyon: Boş Zamanları Değerlendirme. Ankara: Gazi Kitabevi.
12. Perlman D, Peplau LA (1984). Loneliness Research: A Survey Of Empirical Findings. Preventing the Harmful Consequences of Severe and Persistent Loneliness (s. 15). içinde U.S. Government Printing Office.
13. Şahan H (2007). Üniversite Öğrencilerinin Sosyalleşme Sürecinde Spor Aktivitelerinin Rolü. Unpublished Doctoral Thesis. Konya: Selçuk University, Social Sciences Institute.
14. Türkmen M, Kul M, Genç E, Sarıkabak M (2013). Konaklama İşletmesi Yöneticilerinin Rekreasyon Algı ve Tutumlarının Değerlendirilmesi: Batı Karadeniz Örneği. Turkish Studies,8(8), 2141.
15. Uzuner ME, Karagün E (2014). Rekreatif Amaçlı Spor Yapan Bireylerin Yalnızlık Düzeylerinin İncelenmesi. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi(27), 111.
16. Yılmaz E, Altınok V (2009). Okul Yöneticilerinin Yalnızlık ve Yaşam Doyum Düzeylerinin. Educational Administration: Theory and Practice(59), 456.