Evaluation of Communication Skills of Wrestling Trainers

Öz

The aim of this study is to evaluate the communication skills of wrestling coaches. In order to collect data from the trainers participating in the development seminar in the province of Trabzon, a questionnaire of 22 questions inspired by the 50-item Communication Skills Inventory developed by Kabadayı (2010) was used and a Cronbach alpha reliability analysis of 904 values was found by conducting Validity and Reliability. Descriptive statistical techniques (frequency, percentage, arithmetic mean, standard deviation) were applied in the analysis of the collected data. Age, gender, education level, level of education of the coaches demographic characteristics including training, duration, coaching period, and working status were determined. The lowest mean value of the subcontractors' (X = 3,95), and the highest mean value was verbal communication skills (X = 4,28). According to the results, it is necessary that the coaches should be more sensitive to listen to their athletes and deal with their problems and to develop themselves in this respect.

Anahtar Kelimeler

• Communication,communication skills,wrestling coach

Güreş Antrenörlerinin İletişim Becerilerinin Değerlendirilmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı güreş antrenörlerinin iletişim becerilerinin değerlendirilmesidir. Trabzon ilinde yapılan güreş antrenörleri gelişim seminerine katılan antrenörlerden veri toplamak amacıyla Kabadayı (2010) tarafından geliştirilen 50 soruluk İletişim Becerileri Envanterinden esinlenerek 22 soruluk ölçek antrenörlere uygulanmış ve geçerlilik ve güvenirliliği yapılarak Cronbach alpha güvenirlik analizi ,904 bulunmuştur. Araştırmaya 19 kadın ve 99 erkek olmak üzere toplam 118 güreş antrenörü katılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 24 programı kullanılmış ve toplanan verilerin çözümlenmesinde betimsel istatistik teknikleri (frekans, yüzde, aritmetik ortalama, standart sapma) uygulanmıştır. Araştırmada antrenörlerin yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi, antrenör kademesi, antrenörlük yapma süreleri, çalışma statülerini kapsayan demografik özellikler belirlenmiştir. Antrenörlerin iletişim becerilerini değerlendirilmesinin alt boyutlarında en düşük ortalama değer; sözlü iletişim becerisi (X=3,95) en yüksek ortalama değer ise dinleme becerisi (X=4,28) olarak tespit edilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre antrenörlerin sporcularını sözlü iletişim sorunlarıyla ilgilenme konusunda daha duyarlı davranmaları ve kendilerini bu konuda geliştirmeleri gerekliliği söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• İletişim,iletişim becerisi

Kaynakça

1. Abakay U (2010). Futbolcu-Antrenör iletişiminin farklı statülerdeki futbolcuların başarı motivasyonuyla ilişkisi, Doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı, Ankara.
2. Afyon YA, Işıkdemir E (2013). Futbol antrenörlerinin iletişim becerileri, tükenmişlik düzeyleri ve yaşam tatminleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. International journal of human sciences, (10)1, 1705-1716.
3. Buğdaycı S (2018). Antrenörlerin iletişim becerileri ile öz yeterliliklerinin incelenmesi, Doktora tezi, Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Spor Yöneticiliği Ana Bilim Dalı, Konya.
4. Cüceloğlu D (2000). Yeniden insan insana, İstanbul, Remzi Kitapevi, 30-34.
5. Çokluk O, Şekercioğlu G, Büyüköztürk Ş (2018). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları, Ankara, 5. Baskı, 193-199.
6. Eroğlu E (2011). İletişimci liderlik, Konya, Sebat Ofset Matbaacılık, Birinci Basım, 65-70.
7. Gerçek A (2017). Futbol kulüplerindeki sporcu, antrenör ve yöneticilerin kulüp ortamı iletişim düzeylerinin incelenmesi (Bölgesel amatör ligi 3. grup örneği), Yüksek Lisans Tezi, Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Elazığ.
8. Gürbüz S, Şahin F (2017). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri, Ankara, Seçkin Yayıncılık, 104-108.

9. Gürgen H (1997). Örgütlerde iletişim kalitesi, İstanbul, Der Yayınları, 14.
10. Kabadayı Ş (2010). Hentbol antrenörlerinin iletişim becerilerinin değerlendirilmesi, (Hentbol süper lig örneği), Doktora Tezi, Anadolu Üniversitesi İletişim Fakültesi, Eskişehir.
11. Keskin T (2015). Beden dili ve hitabet, Ankara, 1. Baskı., Tutku Yayınevi, 14-16.
12. Konter E (1996). Bir lider olarak antrenör, İstanbul, Alfa Basım Yayım Dağıtım, 71.
13. Köknel Ö (1986). İnsanı anlamak, İstanbul, Altın Kitaplar Yayınevi, 285-288.
14. Kumcağız H, Yılmaz M, Çelik SB, Avcı İA (2011). Hemşirelerin iletişim becerileri: Samsun ili örneği, Dicle Tıp Dergisi, 38 (1): 49-56.
15. Mutlu TO, Akoğlu HE, Şentürk HE, Ağılönü A, Özbey Ö (2019). Antrenör adaylarının iletişim ve liderlik becerilerinin incelenmesi, Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 17(1): 167-177.
16. Özbey Ö (2019). Türkiye olimpik hazırlık merkezlerinde görev yapan antrenörlerin liderlik ve iletişim beceri düzeylerinin sporcular tarafından değerlendirilmesi, Yüksek Lisans Tezi, Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Programı, Ankara. Özbey Ö, Akoğlu E, Polat E (2019). Investigation of the activities of the ministry of youth and sports for sustainable success in sports, International Journal of Social Science Research, 8(2), 42-59.
17. Sever S (1998). Dil ve iletişim: etkili yazılı ve sözlü anlatım, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 31(1), S.50-60.
18. T.C. Cumhurbaşkanlığı Hukuk ve Mevzuat Genel Müdürlüğü, 657 Sayılı Devlet Memurları Kanunu, https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.657.pdf (Erişim: 10.12.2019).
19. T.C. Cumhurbaşkanlığı Hukuk ve Mevzuat Genel Müdürlüğü, Gençlik ve Spor Hizmetleri Kanunu, https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.3289.pdf (Erişim: 10.12.2019).
20. Taşcı D, Kırel AÇ, Kıcır GK (2016). Medya endüstrisinde kamu ve özel sektör çalışanlarının, örgütsel bağlılık konusu bağlamında karşılaştırmalı analizi, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt/Vol.: 16 - Sayı/No: 3 (129-152).
21. Türkiye Güreş Federasyonu, Türkiye Güreş Federasyonu Ana Statüsü, https://www.tgf.gov.tr/tr/index.php/ana-statu/ (Erişim: 10.12.2019).
22. Yağmurlu A (2004). Örgüt kuramları ve iletişim, Amme İdaresi Dergisi, 200437(4), 30-50.
23. Yalçın HF (1995). Beden eğitimi öğretmeni el kitabı, Ankara, Gazi Eğitim Fakültesi Yayımcılık, 34.
24. Yücel MG (2010). Antrenör sporcu ilişkisini etkileyen faktörler (Güreş örneği), Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.