UYGULAYICI ARAŞTIRMASI: SPORTİF EĞİTİM UZMANLIĞI

Bir sektör düşünün ki bu sektörün en temel bileşenlerinden birisi olan insan kaynakları üzerine araştırma yapılmamış ve bu sektörde çalışanlarla ilgili hem internette hem de akademik çalışmalarda kayda değer bilgi bulmak zor olsun. Bir sektör yeni ortaya çıktıysa bunun olması normal kabul edilebilir ama onlarca yıldır varolan bir sektörde bu çalışmalar yapılmıyorsa bu durumun sorgulanması gerekir. Örneğin, sağlık sektörü ile ilgili çalışmaların ciddi bir bölümünü, doktorlar ve hemşireler üzerine yapılan çalışmalar kapsamaktadır. Doktorlarla ilgili çalışmalar yapılırken hemşireler ile ilgili çalışma yapmamak- veya tam tersi- sektörün bileşenlerini hesaba katmamak anlamına gelir ki; sonuçlar sektör için yanıltıcı hatta zaman zaman yıkıcı olacaktır. Benzer şekilde Türk sporunun kamu tarafında görev alan ve mevcut sayısı bakımından antrenörlerden sonra ikinci en büyük meslek grubu olan Sportif Eğitim Uzmanlığı üzerine düzenli ve sistemli bir şekilde; görev tanımları, tecrübeleri, mesleki gelişimleri, yaşadıkları sorunlar, spor sektörüne katkıları veya zararları gibi konularla ilgili elle tutulur bilgi bulmak neredeyse imkansızdır. Bugün Sportif Eğitim Uzmanlarının bizatihi kendilerine sorulsa meslek tanımlarını yapmakta zorlanacaklardır ve kişiden kişiye büyük farklılıklar ortaya çıkacaktır. Sportif Eğitim Uzmanlığı mesleğinin bu şekilde ihmal edilmesi, önemli özelliklerinin ve kurumlar için öneminin ortaya koyulmaması Türk Sporuna pahalıya patlamaktadır. Günümüzde bir Sportif Eğitim Uzmanı bulunduğu ildeki sporla ilgili üretilen hizmetin önemli bir kısmını oluşturmaktadır. Dolayısıyla, mevcut durumda sadece onları suçlamak çözüm olmayacaktır. Çünkü neredeyse hayali bir meslekten bahsetmekteyiz. Her ne kadar günümüzde tanınırlığı zamanla artsa da sanki yokmuşlar gibi ve diğer memurlar gibi muamele gören Sportif Eğitim Uzmanları bu çalışmanın konusu olarak ele alınmıştır.

Consider a sector where no research has been done on human resources, which is one of the essential components of this sector, and it is difficult to find important information about the employees in this sector, both on the Internet and in academic studies. If a sector has just emerged, this may be considered normal, but if these studies are not carried out in an industry that has existed for decades, this situation should be questioned. For example, a significant part of the studies related to the health sector covers the studies on doctors and nurses. Ignoring nurses either or doctors in the health sector means not taking into account the components of the industry, and the results will be misleading and at times even devastating for the industry. Likewise, regularly and systematically, the sports training specialist, who take part in the public side of Turkish sports are the second largest occupational group after the coaches in terms of current number; it is almost impossible to find tangible information on subjects such as job descriptions, experiences, professional development, problems they have experienced, contributions to the sports industry, or losses. Today, even sports training specialists were asked themselves, if they would have difficulty in defining their profession, and there would be significant differences from person to person. This neglect of the profession of sports training specialist, not revealing its essential features and importance for institutions, is costing Turkish Sports a lot. Today, Sports Education Specialist constitutes a significant part of the sports-related service in the province where they are located. Therefore, blaming only them will not be the solution in the current situation. Because we are talking about an almost imaginary profession, although its recognition has increased over time, sports training specialists, who are treated as if they do not exist or like other ordinary civil servants are considered the subject of this study.