Öğretmen Adaylarının Ders Planlarının Yapılandırmacı Yaklaşımı Uygulamaya Yönelik Öz Yeterlilik İnanç Düzeyleri Açısından İncelenmesi
Öz
Yapılandırmacı yaklaşım, öğrencilerin bilgiyi
oluşturmaları, yorumlamaları ve düzenlemeleri olarak tanımlanmaktadır.
Öğrencinin süreçteki aktif rolü güçlendikçe, öğretmenin sürecin yönlendiricisi
olarak sorumlulukları artmaktadır. Öğretmenlerin yapılandırmacı yaklaşımla
uyumlu sorumluluklarını yerine getirerek, aktif öğrenme ortamları
oluşturmalarında önemli etkenlerden biri öz yeterlilik inancıdır. Öz yeterlilik
inancının sınıf içi uygulamalar açısından öneminden hareketle, çalışmada
öğretmen adaylarının yapılandırmacı ders planı hazırlama becerilerinin
yapılandırmacı yaklaşımı uygulamaya yönelik öz yeterlilik inanç düzeylerine
göre farklılık gösterip göstermediğinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Karma
araştırma deseninin kullanıldığı çalışmada, Mimar Sinan Güzel Sanatlar
Üniversitesi Pedagojik Formasyon Sertifika Programı’nda kayıtlı olan 124
öğretmen adayı, nicel verilerin elde edildiği ilk çalışma grubunu
oluşturmuştur. Bu grup içinden seçilen üst ve alt öz yeterlilik düzeyinden
beşer öğrenci ise nitel verilerin elde edildiği ikinci çalışma grubuna
alınmıştır. Adayların öz yeterlilik düzeylerini belirlemede, Yapılandırmacı
Yaklaşımı Uygulamaya Yönelik Öz Yeterlilik İnanç Ölçeği, ders planlarının
değerlendirilmesinde Yapılandırmacı Ders Planı Puanlama Anahtarı
kullanılmıştır. Nicel verilerin analizinde ANOVA ve Welch testleri kullanılmış;
ders planları betimsel analiz yoluyla incelenmiştir. Sonuçlar, öğretmen
adaylarının yapılandırmacı ders planı toplam ve öğrenciyi aktifleştirme boyutu
puanlarının, öz yeterlilik düzeylerine göre anlamlı şekilde farklılaştığını
göstermiştir. Nicel ve nitel bulgular ışığında öneriler geliştirilmiştir.
Anahtar Kelimeler
References
- Aykaç, N., & Ulubey, Ö. (2012). Öğretmen adaylarının ilköğretim programının uygulanma düzeyine ilişkin görüşleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 45(1), 63-82.
- Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: W.H.Freeman and Company.
- Baysal, Z. N., Arkan, K., & Yıldırım, A. (2010). Preservice elementary teachers’ perceptions of their self-efficacy in teaching thinking skills. Procedia Social and Behavioral Sciences, 2, 4250–4254.
- Benudhar, C., & Moumita, M. (2013). Epistemological and pedagogical implications of constructivism: A contemporary contemplation. Indian Journal of Educational Research, 2, 82-94.
- Black, G. L. (2015). Developing teacher candidates’ self-efficacy through reflection and supervising teacher support. In-Education. 21(1), 78–98.
- Brooks, J. G., & Brooks, M. G. (1999). In search of understanding: The case for constructivist classrooms. Alexandria, VA: Association for Supervision and Curriculum Development.
- Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi.
- Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö.A., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2013). Bilimsel araştırma yöntemleri (15.Baskı). Ankara: Pegem Akademi
- Can, A. (2014). SPSS ile araştırma sürecinde nicel veri analizi. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
- Charambous, C., Philippou, G., & Kyriakides, L. (2004). Towards a unified model on teachers’ concerns and efficacy beliefs related to a mathematics reform. Proceedings of the 28th Conference on the International Group for the Psychology of Mathematics Education, 2, 199-206.