Research Article

Ana Babalık Davranışları Ölçeğinin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Volume: 22 Number: 3 December 31, 2021

Ana Babalık Davranışları Ölçeğinin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Öz

Bu çalışmanın amacı, okulöncesi dönemde (3-6 yaş) çocukları olan ana babaların ana babalık davranışlarını belirlemeye yönelik güvenilir ve geçerli bir ölçme aracı geliştirmektedir. Kapsamda yapılan çalışmada ana babalar gözlem ve görüşme yapılmıştır. Alanyazın tarandığında ana babalığım olumlu ve olumsuz boyutlarının yer aldığı görülmüş, bu boyutları yansıtan Türk kültürüne uygun maddeler yazılmıştır. 41 maddeden oluşan havuz oluşturularak bu maddeler alanda uzman kişilerin görüşüne sunulmuştur. Uzmanlardan gelen dönütler doğrultusunda maddeler yeniden düzenlenip, ölçme ve değerlendirme uzmanının görüşü alınmıştır. Son hali verilen 40 maddeden oluşan ölçme aracının yapısını ortaya koyabilmek için, Ankara ilinde MEB’e bağlı anaokulu ve ana sınıflarında öğrenim gören çocukların gönüllü ana babalarına ulaşılmıştır. Ana babaların 232’si kadın, 193’ü erkek toplam 426 kişidir. Yapılan açımlayıcı faktör analizi sonunda ölçeğin olumlu ve olumsuz ana babalık davranışları olmak üzere iki alt boyutu olan toplam 28 maddelik bir ölçme aracı olduğu görülmüştür. Elde edilen bu formun doğruluğunu belirlemek için farklı bir gruptan veri toplanmıştır. Bu grup Ankara ilinde MEB’e bağlı anaokulu ve ana sınıflarında öğrenim gören çocukların gönüllü 471 ana babasından oluşmaktadır. Ana babaların 294’ü kadın 177’si erkektir. Bu analiz sonunda elde edilen bulgular yapının doğrulandığını göstermektedir (χ²=802.86, sd=349, χ²/sd=2.3, RMSEA=0.05, SRMR=0.05, GFI=0.90, AGFI=0.88, CFI=0.93, NFI=0.89, NNFI=0.92). Sonuç olarak, okulöncesi dönemde çocukları olan ana babaların ana babalık davranışlarını belirlemeye yönelik Türk kültürünü yansıtan güvenilir ve geçerli bir ölçme aracı elde edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

Ana Babalık , Ana Babalık Davranışları , Ölçek Geliştirme

References

  1. Abidin, R. R. (1992). The determinants of parenting behavior. Journal of Clinical Child Psychology, 21, 407-412.doi: 10.1207/s15374424jccp2104_12
  2. Ainsworth, M.D.S., Blehar, M.C., Waters, E., & Wall, S. (1978). Patterns of attachment: A psychological study of the strange situation. Oxford, England: Lawrence Erlbaum
  3. Albright, M. B., & Tamis-LeMonda, C. S. (2002). Maternal depressive symptoms in relation to dimensions of parenting in low-ıncome mothers. Applied Developmental Science, 6(1), 24-34. doi: 10.1207/S1532480XADS0601_03
  4. Ayoub, C., Vallotton, C. D., & Mastergeorge, A. M. (2011). Developmental pathways to integrated social skills: The roles of parenting and early intervention. Child Development, 82(2), 583–600. doi:10.1111/j.1467-8624.2010.01549.x
  5. Bates J. E., & Bayles, K. (1988). The role of attachment in the development of behavior problems. In J. Belsky & T. Nezworski (Eds.), Clinical implications of attachment (pp. 253–299). Hillsdale, NJ: Erlbaum.
  6. Baumrind, D. (2003). Patterns of parental authority and adolescent autonomy. New Directions for Child and Adolescent Development, 108, 61-69. doi: 10.1002/cd.128
  7. Bayraktar F.(2007). Olumlu Ergen Gelişiminde Ebeveyn/ Akran İlişkilerinin Önemi. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 14(3), 157-166. Erişim adresi http://cms.galenos.com.tr/Uploads/Article_30266/cogepderg-14-157.pdf
  8. Baytemir, K. (2016). Ergenlikte Ebeveyn ve Akrana Bağlanma İle Öznel İyi Oluş Arasındaki İlişkide Kişilerarası Yeterliğin Aracılığı. Eğitim ve Bilim, 41(186), 69- 91. doi: 10.15390/EB.2016.6185
  9. Belsky, J. (1984). The determinants of parenting: A process model. Child Development, 55, 83-96. doi: 10.1037/0033-2909.114.3.413
  10. Biringen, Z., & Robinson, J. (1991). Emotional availability in mother–child interactions: A reconceptualization for research. American Journal of Orthopsychiatry, 61, 258–271. doi:10.1037/h0079238
APA
Doğan Laçin, B. G., & Yalçın, İ. (2021). Ana Babalık Davranışları Ölçeğinin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. İnönü University Journal of the Faculty of Education, 22(3), 1942-1963. https://doi.org/10.17679/inuefd.916049
AMA
1.Doğan Laçin BG, Yalçın İ. Ana Babalık Davranışları Ölçeğinin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. INUJFE. 2021;22(3):1942-1963. doi:10.17679/inuefd.916049
Chicago
Doğan Laçin, Betül Gökçen, and İlhan Yalçın. 2021. “Ana Babalık Davranışları Ölçeğinin Geliştirilmesi: Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması”. İnönü University Journal of the Faculty of Education 22 (3): 1942-63. https://doi.org/10.17679/inuefd.916049.
EndNote
Doğan Laçin BG, Yalçın İ (December 1, 2021) Ana Babalık Davranışları Ölçeğinin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. İnönü University Journal of the Faculty of Education 22 3 1942–1963.
IEEE
[1]B. G. Doğan Laçin and İ. Yalçın, “Ana Babalık Davranışları Ölçeğinin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”, INUJFE, vol. 22, no. 3, pp. 1942–1963, Dec. 2021, doi: 10.17679/inuefd.916049.
ISNAD
Doğan Laçin, Betül Gökçen - Yalçın, İlhan. “Ana Babalık Davranışları Ölçeğinin Geliştirilmesi: Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması”. İnönü University Journal of the Faculty of Education 22/3 (December 1, 2021): 1942-1963. https://doi.org/10.17679/inuefd.916049.
JAMA
1.Doğan Laçin BG, Yalçın İ. Ana Babalık Davranışları Ölçeğinin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. INUJFE. 2021;22:1942–1963.
MLA
Doğan Laçin, Betül Gökçen, and İlhan Yalçın. “Ana Babalık Davranışları Ölçeğinin Geliştirilmesi: Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması”. İnönü University Journal of the Faculty of Education, vol. 22, no. 3, Dec. 2021, pp. 1942-63, doi:10.17679/inuefd.916049.
Vancouver
1.Betül Gökçen Doğan Laçin, İlhan Yalçın. Ana Babalık Davranışları Ölçeğinin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. INUJFE. 2021 Dec. 1;22(3):1942-63. doi:10.17679/inuefd.916049