ŞİRKETLER TOPLULUĞUNDA HAKİMİYETİN KAMU TÜZEL KİŞİSİ TARAFINDAN SAĞLANMASI DURUMUNDA BAĞLI ŞİRKETİN ZARARINA İLİŞKİN KAMU TÜZEL KİŞİSİNİN SORUMLULUĞU

Şirketler topluluğu hukuku, hakim şirketin bağlı şirket üzerindeki hakimiyetini kullanmasının sınırlarını düzenleyen hukuk alanıdır. Hukukumuzda genellikle özel hukuk tüzel kişileri arasındaki hakimiyet ilişkileri incelenirken, bu çalışmada kamu tüzel kişisinin bir şirketler topluluğunda hakim teşebbüs olduğu durumlar ele alınmaktadır. Çalışma, kamu tüzel kişisinin bağlı şirketin zararlarına yol açan işlemlerinden sorumluluğunun sınırlarını tartışmaktadır. Türk Ticaret Kanunu’nun 202. maddesi uyarınca, bir şirketin hakimiyet gücünü bağlı şirketi kayba uğratacak şekilde kullanması ve bu kaybı denkleştirmemesi hukuka aykırı kabul edilmektedir. Bu çalışmada, kamu tüzel kişisinin hakim teşebbüs olduğu durumlarda, kamu yararı kavramına dayalı olarak ile bağlı şirketin kayba uğratılmasının mümkün olup olmadığı ve bir kayıp söz konusu ise bu konudaki kaybın denkleştirilmesi/giderilmesi hususu analiz edilmektedir. Çalışma, karşılaştırmalı hukuk çerçevesinde Alman hukuku ve Türk hukuku karşılaştırmalı olarak birlikte ele alınarak ve kamu tüzel kişilerinin şirketler topluluğundaki rolünü irdelemektedir. Sonuç olarak, kamu tüzel kişisinin şirketler topluluğunda hakimiyet kurması durumunda, özel hukuk tüzel kişilerinin tabi olduğu sorumluluk kurallarına benzer düzenlemelerin uygulanmasının gerekliliği vurgulanmaktadır.

Group company law is a branch of law that regulates the limits of a parent company’s exercise of control over its subsidiary. While the control relationships between private legal entities are generally the focus under Turkish law, this study addresses cases where a public legal entity acts as the dominant enterprise within a group of companies. The study discusses the scope of liability of public legal entities for transactions that result in losses for the subsidiary. Pursuant to Article 202 of the Turkish Commercial Code, it is deemed unlawful for a controlling company to use its power of control in a manner that causes loss to a subsidiary and to fail to compensate such loss. This study analyzes whether it is permissible for a public legal entity, acting as the dominant enterprise, to cause losses to the subsidiary based on the notion of public interest, and if such loss occurs, how the resulting damage should be compensated. Within a comparative legal framework, the study evaluates both German and Turkish legal systems in parallel and examines the role of public legal entities in corporate groups. In conclusion, it emphasizes the necessity of applying rules of liability similar to those imposed on private legal entities in cases where a public legal entity establishes dominance within a group of companies.