İÇİŞLERİNE MÜDAHALE YASAĞI BAĞLAMINDA MADURO OPERASYONU

Devletin kurucu unsurlarından biri olan egemenlik, iç ve dış egemenlik şeklinde tezahür eder. Bir devletin iç egemenliği ise değişik şekillerde somutlaşır ki bunların başında da içişlerinde yetki tekeline sahip olmak gelir. İçişlerindeki yetki tekelinin temeli, tek ve son karar verici olmaya dayanır. Bu durum aynı zamanda, uluslararası toplumun içişlerine müdahalesinin mümkün olmaması demektir. Bir başka deyişle devlet, uluslararası bir yükümlülük olmadıkça içişlerinde özgürce tasarrufta bulunabilir. İçişlerine müdahale yasağı, devlet kavramının ortaya çıkışından itibaren fiilen varlığı bilinen bir kavramdır. Her dönemde önemli ve değerli olan bu kavramın yazılı bir ilkeye dönüşmesi, 20. yüzyılda gerçekleşmiş ve Birleşmiş Milletler Şartı’nın 2. maddesinin 7. fıkrasındaki hükümle birlikte kalıcı hâle gelmiştir. Birleşmiş Milletler çatısı altında, içişlerine müdahale yasağı ilkesiyle ilgili kabul edilen düzenlemelerin temeli de söz konusu hükme dayanır. Bu ilke ve söz konusu düzenlemeler, başta devletler olmak üzere, uluslararası toplumun tamamı için yükümlülüklere yol açmıştır. Dolayısıyla Amerika Birleşik Devletleri de içişlerine müdahale yasağına uyma zorunluluğu altında olan bir devlettir. Bu çalışmada, Amerika Birleşik Devletleri tarafından yapılan Maduro Operasyonu, söz konusu ilke bağlamında değerlendirilecektir.

Sovereignty, which is one of the founding elements of a state, occurs as internal and external sovereignty. Internal sovereignty of a state eventualizes in various forms, primarily monopoly of authority in internal affairs. This monopoly is based on being the unique and final decision-maker. This also means that it is impossible for the international community to interfere in internal affairs. In other words, unless there is an international obligation, a state can freely act in its internal affairs. The prohibition of interference in internal affairs is a concept, existed practically since the emergence of the concept of the state. Transformation of this concept, which is important and valuable in every era, to a written principle has been realized in the 20th century and it became permanent via the provision in Article 2, paragraph 7 of the Charter of United Nations. The regulations adopted under the United Nations umbrella regarding the principle of prohibition of non-interference in internal affairs have been also based on this provision. This principle and the so-called regulations have resulted in obligations on the entire international community, especially the states. Therefore, the United States of America is also a state obligated to comply with the prohibition against interference in internal affairs. Maduro Operation, carried out by the United States of America, will be evaluated within the context of the principle at issue in this study.