ÇOĞUNLUKÇU DEMOKRASİYE YÖNELİŞ OLARAK POPÜLİZM
Öz
Popülizm, geçmişten günümüze
farklı ülkelerde farklı siyasal rejimlerde zaman zaman ortaya çıkabilmiştir. Bu
nedenle bu farklı örneklerin genel özellikleri üzerinden popülizm tanımlanmaya
çalışılır. Buna göre popülizmin en belirgin özelliği halkçı söylemlere dayanan
bir ideolojik yaklaşım olmasıdır. Popülizmde sıklıkla halk iradesine vurgu yapılır. Popülizmde halk
iradesinin gerçek temsili savunulur, bu amaçla doğrudan demokrasi çağrıları
yapılır. Hemen her siyasal rejim tipinde ortaya çıkabilen popülizm gerçekte bir
popülist seçkinler hakimiyetini ortaya çıkarır. Çoğu yazar tarafından popülizm
bir ideoloji, politik görünüş ya da siyasi hareket tarzı olarak olumsuz
yorumlanabilmektedir. Kimi yazarlara göre ise popülizm, temsili demokraside ya
da halkın temsilinde eleştirilebilecek noktalar olduğunu hatırlatmaktadır. Bu
noktadan hareketle popülizmin olumlu yanlarına da odaklanılmalıdır. Sıradan
insanın daha güçlü temsilini savunan popülizmin siyasal katılımı artırdığı
söylenebilir. Bu yönüyle demokrasiye katkı sunmaktadır. Çalışmada özellikle
üzerinde durulan nokta popülizmin demokrasiye ve temel hak ve özgürlüklere
tehdit oluşturup oluşturmadığıdır. Popülizm benzer inanç ve düşünceleri taşıyan
insanları bir araya getirerek tekliği ortaya çıkarmaktadır. Buradan hareketle
farklılıkların temsiline olanak veren çoğulcu demokratik anlayışı tehdit edip
etmediği tartışılması gerekli bir konu haline gelmektedir. Bu çerçevede
popülizmin çoğunlukçu demokrasiyle aynı anlama geldiği söylenememekle birlikte
temsili ve çoğulcu demokrasiyi, çoğunlukçu demokrasiye doğru yönlendirdiğine
değinilebilir. Popülist bir hareketin ortaya çıkabilmesi belirli koşullar
gerektirmese de demokrasi var olduğu sürece popülizmin de var olacağı iddia
edilebilir. Zira popülizm halkın temsiliyle ilgilidir. Bu nedenle denilebilir
ki popülizm güncelliğini yitirmeyen bir kavramdır. Çalışmada konunun seçiminde
popülizmin sınır ve zaman tanımayan bir kavram olması etkili olmuştur. Popülizm
veya popülist akımlar gelecekte de üzerinde tartışılacak konular olmaya devam
edecektir.
Anahtar Kelimeler
temsili demokrasi,doğrudan demokrasi,azınlıklar,halkçılık,Popülizm,halkçılık
Kaynakça
- ABTS, Koen / RUMMENS, Stefan: “Populism versus Democracy”, Political Studies, 55, 2007, (405-424).
- ALBAYRAK, Hafize Şule: “Hristiyan Fundamentalizmi”, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul, 2006.
- ALLCOCK, J. B.: “ ‘Populism’: A Brief Biography”, Sociology, 5 (3), Eylül 1971, (371-387).
- ARDITI, Benjamin. “Populism as a Spectre of Democracy: A Response to Canovan”, Political Studies, 52 (1), 2004, (135-143).
- ASLANIDIS, Paris: “Is Populism an Ideology? A Refutation and a New Perspective”, Political Studies, 64, 2016, (88-104).
- BOZOĞLU, Tülin: “Hegel’in Zeitgeist’i ve Otoriter Popülist Siyasal Söylem: Trump Üzerine Bir Okuma”, Ekonomi, Politika & Finans Araştırmaları Dergisi, 2 (1), 2017, (67-82).
- BURNS, Edward McNall: Çağdaş Siyasal Düşünceler: 1850-1950, Çev. Alâeddin Şenel, 2. Baskı, Birey ve Toplum Yayınları, Ankara, 1984.
- CANOVAN, Margaret: “Trust the People! Populism and the Two Faces of Democracy”, Political Studies, XLVII, 1999, (2-16).
- CANOVAN, Margaret: Populism, Harcourt Brace Jovanich, New York, 1981.
- DEIWIKS, Christa: “Populism”, Living Reviews in Democracy, 1, 2009, (1-9).