Araştırma Makalesi

KANT’IN VE HEGEL’İN FELSEFESİNDE CEZANIN AMACI

Cilt: 11 Sayı: 1 30 Haziran 2020
PDF İndir
TR EN

KANT’IN VE HEGEL’İN FELSEFESİNDE CEZANIN AMACI

Öz

Ceza kavramı modern hukuk felsefesine ilişkin temel sorunsallardandır. Cezanın amacı aynı zamanda hukuk düzeninin varlığının meşruiyetine ilişkin bir sorundur. Cezalandırmanın amacına ilişkin mutlak teori, bozulan adalet düzeninin yeniden tesis edilmesi ve misilleme amaçlarını bir arada gütmektedir. Mutlak teori taraftarlarına göre cezalandırma ile faile ya bir başkasına katkı sunulamaz. Mutlak teori, bireyin tanımlanmaya ve birey olmanın kurucu işlev edinmeye başladığı dönemde, modern devletin şiddet tekeli ve meşruiyeti bağlamında oluşturulmuştur. Türkçe hukuk felsefesi alanyazınında cezalandırmanın amacına çokça değinilmemiştir. Bu konu ceza hukuku genel hükümler kitaplarında derlenmiştir. Oysa cezalandırmanın amacı düpedüz bir hukuk politikası ve felsefesi sorunudur. Kant ile Hegel’in cezalandırmanın amacına ilişkin karşılaştırmalı bir okumalarının Türkçede de hukuk felsefesi perspektifinden yapılması gerekmektedir. Bu çalışmada Alman idealizminin iki önemli ismi, Kant ile Hegel’de cezalandırmanın amacı karşılaştırmalı olarak ele alınacaktır. Her iki düşünür de cezanın amacı, cezanın türü, cezanın adaletle ilişkisi ve cezalandırmaya yetkili makamlar hakkındaki değerlendirmeleri bakımından karşılaştırmalı olarak değerlendirilecektir. Son tahlilde her iki düşünür de cezanın pragmatik bir yararının olmaması gerektiğini savunmaları bakımından benzerdirler.

Anahtar Kelimeler

cezanın amacı,mutlak teori,kategorik emperatif,yadsımanın yadsınması,kant,hegel

Kaynakça

  1. AGTAŞ, Özkan: Ceza ve Adalet, Metis Yayınları, İstanbul, 2013.
  2. AKTAŞ Sururi: “Cezalandırmanın Amacı Üzerine”, EÜHFD, XIII(1–2), 2009.
  3. BAUMANN Jürgen/WEBER Ulrich/MITSCH Wolfgang/EISELE Jörg: Strafrecht Allgemeiner Teil, Ernst-Werner Gieseking Yay, Bielefeld, 2016.
  4. BECCARIA Cesare: Suçlar ve Cezalar, çev.Muhiddin Göklü, İnkılap aka Kitabevi İstanbul, 1960.
  5. CENTEL Nur: Cezanın Amacı ve Belirlenmesi, Prof. Dr. Tarık Tufan Yüce’ye Armağan, s.337- 372, İstanbul, 2001.
  6. CEVİZCİ, Ahmet: Felsefe Sözlüğü, Paradigma Yayınları, İstanbul, 2010.
  7. COPLESTONE, Frederik: Coplestone Felsefe Tarihi Hegel, çev: Aziz Yardımlı, İdea Yay. İstanbul, 2000.
  8. ÇATALOLUK, Gökçe: “Kant Düşüncesinde Hukukun Sınır Hatları”, İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi – İnÜHFD 10(1), s.202-209, 2019.
  9. DELİBAŞ, Timur: Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2016.
  10. DUSCH, Christian: Staat und Strafe Eine Studie zum Verhältnis von Staats- und Straftheorie bei Thomas Hobbes und Immanuel Kant, Dissertation an Albert-Ludwigs Universitaet Freiburg, 2010.

Kaynak Göster

APA
Aydın, M. B. (2020). KANT’IN VE HEGEL’İN FELSEFESİNDE CEZANIN AMACI. İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 11(1), 126-138. https://doi.org/10.21492/inuhfd.684367
AMA
1.Aydın MB. KANT’IN VE HEGEL’İN FELSEFESİNDE CEZANIN AMACI. İnÜHFD. 2020;11(1):126-138. doi:10.21492/inuhfd.684367
Chicago
Aydın, Melike Belkıs. 2020. “KANT’IN VE HEGEL’İN FELSEFESİNDE CEZANIN AMACI”. İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 11 (1): 126-38. https://doi.org/10.21492/inuhfd.684367.
EndNote
Aydın MB (01 Haziran 2020) KANT’IN VE HEGEL’İN FELSEFESİNDE CEZANIN AMACI. İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 11 1 126–138.
IEEE
[1]M. B. Aydın, “KANT’IN VE HEGEL’İN FELSEFESİNDE CEZANIN AMACI”, İnÜHFD, c. 11, sy 1, ss. 126–138, Haz. 2020, doi: 10.21492/inuhfd.684367.
ISNAD
Aydın, Melike Belkıs. “KANT’IN VE HEGEL’İN FELSEFESİNDE CEZANIN AMACI”. İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 11/1 (01 Haziran 2020): 126-138. https://doi.org/10.21492/inuhfd.684367.
JAMA
1.Aydın MB. KANT’IN VE HEGEL’İN FELSEFESİNDE CEZANIN AMACI. İnÜHFD. 2020;11:126–138.
MLA
Aydın, Melike Belkıs. “KANT’IN VE HEGEL’İN FELSEFESİNDE CEZANIN AMACI”. İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, c. 11, sy 1, Haziran 2020, ss. 126-38, doi:10.21492/inuhfd.684367.
Vancouver
1.Melike Belkıs Aydın. KANT’IN VE HEGEL’İN FELSEFESİNDE CEZANIN AMACI. İnÜHFD. 01 Haziran 2020;11(1):126-38. doi:10.21492/inuhfd.684367