Yerel Coğrafya ve Öğretimi
Öz
Yerel coğrafya, yeryüzünün sınırlandırılmış herhangi bir alanının coğrafi olarak herhangi bir açıdan veya her yönden incelenmesini sağlayan bir coğrafya yaklaşımıdır. Yerel coğrafya öğretimi ise öğrencilerin öğrenim gördüğü okulun yakın çevresinde veya civar bölgesinde yer alan, coğrafya öğretiminde kullanılabilecek tüm coğrafi unsurların öğretimde etkin bir şekilde kullanılmasıdır. Başka bir ifadeyle yerel coğrafya öğretimi, öğrencinin mikro coğrafi çevresinden başlayarak, bulunduğu çevreyi ve bölgeyi daha iyi anlamasına olanak sağlayan, birey olarak yer aldığı ülkeyi ve yaşadığımız dünyayı anlamasını kolaylaştıran bir öğretim yaklaşımı olarak da adlandırabilir. Yerel coğrafya öğretimi adı üzerinde ‘yerel’ bir alanın onu diğer alanlardan ayıran özelliklerinin bireylere eğitim yoluyla aktarılmasını ve bireylerin öncelikle içinde yer aldığı çevrenin ve bölgenin daha sonra ise ülkenin ve yeryüzünün fiziki, beşeri ve ekonomik etmenlerini öğrenmesini temel almaktadır. Ayrıca bireylerin öğrendiklerinden hareketle bilgilerini genellemesini, farklı bağıntılar kurarak çıkarımlarda bulunmasını ve öğrendiklerini hayatları boyunca kullanmasını hedeflemektedir. Yerel coğrafyaya ilişkin ulusal ve uluslararası alanyazında sınırlı sayıda çalışma/araştırma bulunmaktadır. Yerel coğrafya öğretimine ilişkin ise ulusal alanyazında doğrudan bir çalışma bulunmazken, uluslararası alanyazında ise yine sınırlı sayıda çalışmanın yer aldığı belirlenmiştir. Bu nedenle çalışmanın amacı yerel coğrafya ve öğretimine ilişkin yurtiçi ve yurtdışı literatür ışığında yerel coğrafya öğretiminin varlığını ve önemini ortaya koymaktır. Bu amaç doğrultusunda yerel/yerellik, yerel coğrafya ve yerel coğrafya öğretimi kavramları ele alınarak yorum ve önerilerde bulunulmuştur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akcan, S. (2010). Sosyal bilgiler öğretiminde okul dışı çevre egitimi unsurları (Bilecik ili örneği) (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.
- Akcan, F. (2016). Sosyal bilgiler öğretiminde yerel ögelerin kullanımı: Beypazarı örneği (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi. Bolu.
- Akınoğlu, O. (2005). Coğrafya eğitiminin etkililiği ve sorunları. Marmara Coğrafya Dergisi, 12, 77-95.
- Akkuş, A. ve Meydan, A. (2013). Sosyal bilgiler öğretiminde tarihi ve coğrafi mekân uygulamalarının değerlendirilmesi. Uluslararası Avrasya Sosyal Bilimler Dergisi, 4(13), 14-30.
- Akşit, F. (2007). Coğrafya öğretiminde aktif öğrenmenin akademik başarı ve tutum üzerine etkisi (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi. Ankara.
- Akşit, F. ve Şahin, C. (2011). Coğrafya öğretiminde aktif öğrenmenin akademik başarı ve tutum üzerine etkisi. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(4), 1-26.
- Alkış, S. (2008). Coğrafya öğretiminde inceleme gezileri ve arazi çalışmaları, R. Özey ve A. Demirci (Ed.). Coğrafya öğretiminde yöntem ve yaklaşımlar. İstanbul: Aktif Yayınevi.
- Altın, B. N. ve Atçı, A. Ş. (2014). Sosyal bilgiler dersinde sınıf dışı eğitim etkinlikleri (İnternet tabanlı uygulamalar), M. Safran (Ed.). Sosyal bilgiler öğretimi. Ankara: Pegem Akademi.
- Altın, B. N. ve Demirtaş, S. (2014). Sosyal bilgiler dersinde sınıf dışı eğitim etkinlikleri, M. Safran (Ed.). Sosyal bilgiler öğretimi. Ankara: Pegem Akademi.
- Ardoin, N. M., Bowers, A.W., Roth, N. W. and Holthuis, N. (2018). Environmental education and K-12 student outcomes: A review and analysis of research, The Journal of Environmental Education, 49(1), 1-17, DOI: 10.1080/00958964.2017.1366155