Bölgeselcilik Çalışmalarında Bölgeler Üstü ve Bölgeler Arası İlişkiler: Avrupa Birliği ve Afrika Birliği İlişkileri Örneği
Öz
Birliği ve Afrika Birliği ilişkileri üzerinden çalışılmasıdır. Bölgeler arası ve bölgeler ötesi kavramları
bölgeselcilik literatüründe oldukça yeni kavramlar olmakla birlikte uluslararası ilişkiler açısından
son yıllarda özgül ağırlıkları önemli ölçüde artmıştır. Dünya politikasında bölgesel entegrasyon ve iş
birliklerinin sayılarının giderek artmasıyla birlikte gerek bölgeler arası gerekse de bölgeler ve üçüncü
ülkeler arası kurumsal ve diplomatik ilişkilerin ortaya çıktığı gözlenmektedir. Literatürde bu ilişkileri
tanımlanmasına dönük disiplinel bir oydaşma olmamakla birlikte bölgeler arasıcılık ve bölgeler
ötesicilik bu türden ilişkileri ele almak üzere sıklıkla kullanılan iki kavram olarak karşımıza çıkmaktadır.
Bölgeselcilik literatürü açısından da bu iki kavram son dönemde ilgi uyandıran bir çalışma alanına
dönüşmektedir. Avrupa Birliği ve Afrika Birliği arasındaki kurumsallaşmış bölgeler arası ve bölgeler
ötesi ilişkileri odağına alarak bu kavramların hangi anlam ve bağlamda kullanıldıkları bu çalışmanın
temel sorunsalını oluşturmaktadır. Çalışma bu kavramların farklı kullanımlarını özetleyen ve Avrupa
Birliği Afrika Birliği İlişkileri bağlamında bu kavramlarla kastedilen ilişkilerin bir çerçevesini çizen
betimsel bir yönteme dayanmaktadır. Çalışmanın en temel amacı bölgeselcilik alanında Türkçe
literatüre bu iki kavramın tanıtılmasıyla bir katkı sunmaktır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Acharya A (2007) The emerging regional architecture of world politics. World politics 59(4): 629–652. Acharya A (2012) Comparative Regionalism: A Field Whose Time has Come? The International Spectator 47(1): 3–15. DOI: 10.1080/03932.729.2012.655004. Aggarwal VK and Fogarty EA (2003) Between Regionalism and Globalism: European Union Transregional and Inter-Regional Trade Strategies. University of California. Retrieved June 19: 2009. Baldwin RE (1997) The causes of regionalism. The World Economy 20(7): 865–888. Börzel TA (2015) Theorizing Regionalism: Cooperation, Integration, and Governance. In: 2015. Available at: http://aei.pitt.edu/78876/ (accessed 5 October 2017). Börzel TA and Risse T (2009) Diffusing (Inter) Regionalism: The EU as a Model of Regional Integration. KFG working paper Series 7. Free University Berlin: Kolleg-Forschergruppe (KFG). Börzel TA and Risse T (2016) The Oxford handbook of comparative regionalism. Oxford University Press. Clapham C (1996) Africa and the International System: The Politics of State Survival. Cambridge ; New York: Cambridge University Press. de Melo J and Regolo J (2014) The African Economic Partnership Agreements with the EU: Reflections inspired by the case of the East African Community. Journal of African Trade 1(1): 15–24. DOI: 10.1016/j.joat.2014.09.001. Fioramonti L and Mattheis F (2016) Is Africa really following Europe? An integrated framework for comparative regionalism. JCMS: Journal of Common Market Studies 54(3): 674–690. Gardini GL and Malamud A (2018) Debunking Interregionalism: Concepts, Types and Critique–With a Pan-Atlantic Focus. In: Interregionalism across the Atlantic Space. Springer, pp. 15–31. Haastrup T (2013) EU as Mentor? Promoting Regionalism as External Relations Practice in EU–Africa Relations. Journal of European Integration 35(7): 785–800. DOI: 10.1080/07036.337.2012.744754. Hänggi H (2000) Interregionalism: empirical and theoretical perspectives. St. Gallen, University of St. Gallen. Hänggi H (2003) Regionalism through interregionalism: East Asia and ASEM. Regionalism in East Asia: paradigm shifting: 197–219. Hänggi H (2006) Interregionalism as a multifaceted phenomenon: In search of a typology. In: Interregionalism and international relations. Routledge, pp. 51–82. Hänggi H, Roloff R and Rüland J (2006) Interregionalism: a new phenomenon in international relations. Interregionalism and International Relations, London: Routledge: 3–14. Hettne B (2007) Interregionalism and world order: the diverging EU and US models. European Union and New Regionalism: Regional Actors and Global Governance in a Post-hegemonic Era, Aldershot, Ashgate: 101–119. Hettne B and Söderbaum F (2005) Civilian Power or Soft Imperialism? EU as a Global Actor and the Role of Interregionalism. ID 2398945, SSRN Scholarly Paper. Rochester, NY: Social Science Research Network. Available at: https://papers.ssrn.com/abstract=2398945 (accessed 25 May 2018). Hettne B and Söderbaum F (2008) The future of regionalism. Regionalisation and global governance: The taming of globalisation: 61–80. International Cooperation and Development (2013) Joint Africa–EU Strategy – International Cooperation and Development – European Commission. Available at: https://ec.europa.eu/europeaid/regions/ africa/continental-cooperation/joint-africa-eu-strategy_en (accessed 1 July 2018). Mangala J (2013) Africa and the European Union: A Strategic Partnership. Palgrave Macmillan. Mansfield ED and Milner HV (1999) The new wave of regionalism. International organization 53(3): 589– 627. Nunn A and Price S (2004) Managing Development: EU and African Relations through the Evolution of the Lomé and Cotonou Agreements. Historical Materialism 12(4): 203–230. DOI: 10.1163/156.920.6043505220. Payne A (2006) Key debates in new political economy. Routledge. Pirozzi N and Litsegård A (2018) The EU and Africa: Regionalism and Interregionalism Beyond Institutions. In: Mattheis F and Litsegård A (eds) Interregionalism across the Atlantic Space. Cham: Springer International Publishing, pp. 75–93. DOI: 10.1007/978-3-319-62908-7_5. Putnam RD (1988) Diplomacy and Domestic Politics: The Logic of Two-Level Games. International Organization 42(3): 427–460. DOI: 10.2307/2706785. Ribeiro-Hoffmann A (2016) Inter – and Transregionalism. The Oxford Handbook of Comparative Regionalism. DOI: 10.1093/oxfordhb/978.019.9682300.013.27. Risse T (2016) The diffusion of regionalism. In: Börzel TA and Risse T (eds) Handbook of Comparative Regionalism. Oxford, UK: Oxford University Press, pp. 87–108. Rüland J (2014) Interregionalism and International Relations: Reanimating an Obsolescent Research Agenda? In: Intersecting interregionalism. Springer, pp. 15–35. Rüland J, Hänggi H and Roloff R (2006) Interregionalism and International Relations: A Stepping Stone to Global Governance? Routledge. Santander S (2010) EU-LA relations: from interregionalism to bilateralism? Working Paper 29. Arjantin: CAEI – Centro Argentino de Estudios Internacionale. Schimmelfennig F and Scholtz H (2010) Legacies and leverage: EU political conditionality and democracy promotion in historical perspective. Europe-Asia Studies 62(3): 443–460. Smith KE (2009) European Union Foreign Policy in a Changing World. 2 edition. Cambridge, U.K: Polity. Hakan MEHMETCIK 84 Söderbaum F (2015) Early, Old, New and Comparative Regionalism: The Scholarly Development of the Field. Available at: https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=2687942 (accessed 22 August 2017). Söderbaum F and Van Langenhove L (2005) Introduction: The EU as a Global Actor and the Role of Interregionalism. Journal of European Integration 27(3): 249–262. DOI: 10.1080/070.363.30500190073. Staeger U (2015) The European Union’s Regionalism Diplomacy in Africa: An English School Approach. BRIGG Papers 2. uges Regional Integration & Global Governance. Telo M (2007) European Union and New Regionalism: Regional Actors and Global Governance in a Posthegemonic Era. 2Rev Ed edition. Aldershot, England ; Burlington, VT: Ashgate. Väyrynen R (2003) Regionalism: old and new. International Studies Review 5(1): 25–51. Zanger SC (2000) Good governance and European aid: the impact of political conditionality. European Union Politics 1(3): 293–317.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Siyaset Bilimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Hakan Mehmetcik
Bu kişi benim
Yayımlanma Tarihi
19 Temmuz 2019
Gönderilme Tarihi
19 Aralık 2018
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 7