Şah İsmail Dönemi Safevî-Portekiz Siyasi İlişkileri
Öz
Avrupalı devletlerin Doğu devletleri ile siyasi ve iktisadi çıkarları için ittifak kurma çabaları Akkoyunlulara hatta İlhanlılara kadar uzanmaktadır. Osmanlı Devleti’nin ilerleyişini durdurmak isteyen Venedik ve Trabzon Rum İmparatorluğu Akkoyunlu Devleti Hükümdarı Uzun Hasan’a elçiler göndermiş ve Osmanlı’ya karşı ittifak teklifinde bulunmuşlardır. XVI. yüzyıla gelindiğinde yine aynı politikanın devam ettiği görülmektedir. Bu yüzyılın başında kurulan Safevî Devleti, Avrupalı devletlerin Osmanlı karşısında ittifak yapabilecekleri siyasi ve ticari çıkarlar elde edebilecekleri stratejik bir konuma sahipti. Safevî Devleti’nin hem coğrafi konumu hem Şii mezhebini devletin resmi dini olarak kabul etmesi Osmanlı Devleti’ni kıskaca almak isteyen Avrupalı devletler için eşsiz bir fırsat sunmuştur. Aynı şekilde etrafını çevreleyen Sünni Müslüman devletler arasında sıkışan ve İslam’ın liderliği iddiasında bulunan Şii Safevî Devleti için Avrupalı devletlerle ilişki kurmak kaçınılmaz olmuştur. Safevî Devleti’nin mezhebi, siyasi ve iktisadi bakımdan en büyük rakibi olarak gördüğü Osmanlı Devleti’ne karşı tek başına mücadele etmesi mümkün değildi. Osmanlı Devleti’ne karşı üstünlük elde etmeye çalışan Safevî Devleti, bu gerçeklik doğrultusunda emperyalist hedeflerle İran sularına gelen Portekiz ile iş birliği yapmayı bir strateji olarak belirlemiştir. Bu makalede tamamıyla Farsça kaynaklar dikkate alınarak Safevî Devleti’nin siyasi ve iktisadi çıkarları için Portekiz ile ilişki kurmasını başlatan süreç, Safevî Devleti’nin takip ettiği strateji ele alınırken aynı zamanda Portekiz’in emperyalist hedeflerle hareket ederek bölge devletlerine karşı uyguladığı politika gözler önüne serilmeye çalışılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Safevî , Portekiz , Şah İsmail , Basra Körfezi , Hint Okyanusu
Kaynakça
- Alevi, N. (1399). “Revâbıt-ı İran ve Portagal ez didgah sefername nivisan-ı harici asr-ı Safevî”. Feslname-i Tarihi Revâbıt-ı Harici, Dovre-i Bisto Yekom, Şomarei 82, s. 33-56, http://www.hfrjournal.ir/article_126171.html
- Anonim. (1350). Âlem-ârâ-yı Safevî. Derleyen: Yadullah Şükri, İntişârât-ı Bonyad-ı Ferhengi İran.
- Bastani Parizi, M. E. (1378). Siyaset ve iktisat asr-ı Safevî. Sefa Alişah.
- Cevadi, H. (1378). İran ez didgah-ı seyyahan-ı Avrupaî. İntişârât-ı Buteh.
- Elahi, H. (1384). Halic-i Fars ve mesail-i an. İntişârât-ı Kamus.
- Emir Mahmud Hândmîr, (1370). Târîh-i Şah İsmail ve Tahmasb. Derleyen: Muhammed Ali Cezayiri, Neşr-i Gostere.
- Felsefi, N. (1396). Siyaset harici-yi İran der dovre-i Safevî (4. bs.). İntişârât-ı İlm-i Ferhengi.
- Gaimmakam, C. (1354). Esnad-ı Farsi, Arabi ve Türki der arşiv-i milli Portagal derbare-i Hürmüz ve Halic-i Fars. Stad-ı Bozorg İntişaran.
- Hasan Rûmlû, (1349). Ahsenü't-tevârîh. C.2, Derleyen; Abdulhüseyin Nevaî, Bongah-ı Tercüme ve Neşr-i Kitap.
- Humâyun, G. (1383). Esnad-ı musavver Avrupaiyan ez İran; ez evayil-i karn-ı veset ta evahir-i karn-ı hicdehom. Cild-i Evvel, İntişârât-ı Danişgâh-ı Tahran.