Yükseköğretimde Sürdürülebilirlik İletişimi: THE Impact 2025 Sıralaması Ekseninde Western Sydney ve Bahçeşehir Üniversitesi Örneği Üzerine Karşılaştırmalı Bir Analiz
Öz
Yükseköğretim kurumları, günümüzde yalnızca akademik başarılarıyla değil, Birleşmiş Milletler Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları’na (SKA) sağladıkları katkıyla da değerlendirilmektedir. Bu çalışma, üniversitelerin sürdürülebilirlik iletişiminde izledikleri dijital stratejileri, Meşruiyet Teorisi ve Sinyal Teorisi bağlamında incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma kapsamında, THE Impact Rankings 2025 sıralamasında dünya genelinde birinci olan Western Sydney Üniversitesi (WSU) ile Türkiye’deki vakıf üniversiteleri arasında lider konumda bulunan Bahçeşehir Üniversitesi (BAU) karşılaştırmalı durum analizi yöntemiyle ele alınmıştır. Betimsel içerik analizi bulguları, "küresel lider" WSU’nun web sitesini bir denetim paneli (Dinamik Raporlama Sistemleri - DRS) gibi kullanarak şeffaflık, hesap verebilirlik ve somut veri paylaşımına dayalı "rasyonel" bir iletişim stratejisi izlediğini göstermektedir. Buna karşılık "ulusal lider" BAU’nun, küresel ağ ve uluslararası iş birliklerini ön plana çıkaran, imaj ve prestij odaklı bir iletişim dili benimsediği tespit edilmiştir. Çalışma sonucunda; dijital güven inşası ve "yeşil aklama" (greenwashing) riskinden kaçınmak için üniversitelerin statik raporlardan ziyade, WSU örneğindeki gibi kanıtlanabilir, dinamik ve ölçülebilir veri sunumuna geçmeleri gerektiği model önerisi olarak sunulmuştur.
Anahtar Kelimeler
Sürdürülebilirlik iletişimi, THE Impact Rankings, Yükseköğretim pazarlaması, Yeşil aklama, Dijital itibar.
Destekleyen Kurum
Bu çalışmanın hazırlanmasında herhangi bir kurum veya kuruluştan finansal destek alınmamıştır.
Etik Beyan
Bu çalışma, literatür taramasına ve ikincil veri kaynaklarına dayalı teorik bir inceleme (kavramsal derleme) olduğundan, insan veya hayvan üzerinde deney/anket uygulaması içermemektedir ve etik kurul izni gerektirmemektedir.
Kaynakça
- Aleixo, A. M., Leal, S. ve Azeiteiro, U. M. (2018). Conceptualization of sustainable higher education institutions, roles, barriers, and challenges. Journal of Cleaner Production, 172, 1664–1673. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2016.11.010
- Bahçeşehir Üniversitesi. (2025). Sürdürülebilir kalkınma amaçları ve CIFAL İstanbul. Erişim tarihi: 15 Ağustos 2025, https://bau.edu.tr/
- Carlos, W. C. ve Lewis, B. W. (2018). Strategic silence: Withholding certification status as a hypocrisy avoidance tactic. Administrative Science Quarterly, 63(1), 130–169. https://doi.org/10.1177/0001839217695089
- Chapleo, C. (2010). What defines "successful" university brands? International Journal of Public Sector Management, 23(2), 169–183. https://doi.org/10.1108/09513551011022519
- Çelik, Z. ve Öztürk, M. (2022). Sürdürülebilir ve Yeşil Kampüsler: Türkiye'deki Üniversitelerin Yeşil Vizyonu. İDEALKENT, 14(Özel Sayı), 315-346. https://doi.org/10.31198/idealkent.1166470
- Delmas, M. A. ve Burbano, V. C. (2011). The drivers of greenwashing. California Management Review, 54(1), 64–87. https://doi.org/10.1525/cmr.2011.54.1.64
- Denzin, N. K. (1978). The research act: A theoretical introduction to sociological methods (2nd ed.). McGraw-Hill.
- Di Tullio, P., La Torre, M. ve Rea, M. A. (2021). Social media for engaging and educating: From universities’ sustainability reporting to dialogic communication. Administrative Sciences, 11(4), 151. https://doi.org/10.3390/admsci11040151
- Duchon, D. ve Burns, M. (2008). Organizational narcissism. Organizational Dynamics, 37(4), 354–364. https://doi.org/10.1016/j.orgdyn.2008.07.004
- Findler, F., Schönherr, N., Lozano, R., Reider, D. ve Martinuzzi, A. (2019). The impacts of higher education institutions on sustainable development: A review and conceptualization. International Journal of Sustainability in Higher Education, 20(1), 23–38. https://doi.org/10.1108/IJSHE-07-2017-0114