An Analysis on Jesus Christ’s Death and Ascension in the Context of Religious Canonical Texts

Öz

Jesus Christ is the leading figure whose birth, death, and also advent were discussed most throughout the history of thought. No other person’s birth was discussed as much as his, and this is the case for his death as well. When different beliefs of mahdi or messiah in various cultures examined, he comes the first who was most thought that return to the earth again. All the Christians and vast majority Muslims accept Jesus as the one who will descend to the earth again.

Since this study aims to elaborate on the ascension and the declension of the Jesus Christ we will deal with the arguments about his birth. As for his ascension, all the Christians accept that he was ascended to the thrones after his death, according to existing verses of the Bible. There is not any Muslim who do not accept this ascension, which is revealed by Qur’an, as well. However, Muslims are divided into two regarding the issue that whether he was ascended after the death or he was ascended as he was alive. Both camps have certain proofs from the Qur’an and the prophetic traditions (sunnah), and they also have some rational arguments. In this study, all of these arguments will be addressed and analyzed under separate sub-sections and a conclusion will be attempted to arrive at.

Anahtar Kelimeler

• Jesus Christ,death,ascension,religious canonical text

Hz. İsa’nın Ölümü ve Ref’inin Naslar Bağlamında Tetkiki

Öz

Hz. İsa hem doğumu, hem vefatı ve hem de tekrar geri geleceğine dair görüşler noktasında insanlık düşünce tarihini en çok meşgul eden isimlerin başında gelir. Tarihte hiçbir beşerin doğumu onunki kadar tartışılmadığı gibi ölümü de tartışılmamıştır. Yine çeşitli kültürlerde var olan mehdi ve mesih inançları incelendiğinde, yeniden dünyaya döneceğine inanılan ismin Hz. İsa olduğunu düşünen insanların sayısı diğer bütün isimlerin fevkine çıkmaktadır. Zira Hıristiyanların tamamı ve Müslümanların kahir ekseriyeti yeryüzüne tekrar nüzul edecek kişinin Hz. İsa olduğunu kabul eder.

Bizim bu çalışmada incelemek istediğimiz konu Hz. İsa’nın ölümü, göğe kaldırılması ve tekrar nüzulü olduğundan doğumuna yönelik tartışmalara girmeyeceğiz. Göğe kaldırılmasına gelince, tüm Hıristiyanlar konuya dair İncil ayetlerine binaen Hz. İsa’nın öldürüldükten sonra göğe kaldırıldığını kabul eder. Kur’an tarafından haber verilen göğe kaldırılma meselesine itiraz eden Müslüman yoktur. Ancak Müslümanlar, “Hz. İsa öldürülerek mi göğe kaldırılmıştır yoksa canlı olarak mı?” noktasında, onun öldüğünü kabul edenler ve bunu reddedenler olmak üzere ikiye ayrılmıştır. İki görüşte olanların da Kur’an ve sünnetten bir takım delil ve dayanakları olduğu gibi aklî delilleri de vardır. Bu çalışmada tüm bu deliller kendi başlıkları altında ele alınıp incelenecek, sonuca gidilmeye çalışılacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Hz. İsa,ölüm,ref,nas

Kaynakça

1. Âlûsî, Ş. (1415). Rûhu’l-meânî fî tefsîri’l-kur’âni’l-azîm. Dâru’l-Kutubi’l-İlmiyye, Beyrut.Ateş, S. (1989). Yüce Kur’an’ın çağdaş tefsiri. Yeni Ufuklar Neşriyat, İstanbul.Bağdâdî, E. (1420). eş-şerîa. Dâru’l-Vatan, Riyad.Bayraklı, B. (2003). Yeni bir anlayışın ışığında Kur’an tefsiri. Bayraklı Yayınları, İstanbul.Beğavî, M. (1420). Meâlimu’t-tenzîl fî tefsîri’l-Kur’ân. Dâru İhyâi’t-Turâsi’l-Arabî, Beyrut. Beyhakî, A. (2003). Şuabu’l-İmân. Mektebetu’r-Ruşd, Riyad.Bezzâr, E. (1417). Kitâbu’l-fevâid. Dâru İbni’l-Cevzî, Riyad.Çelebi, İ. (2002). İslam’da inanç esasları. Çamlıca Yayınları, İstanbul.Ebu Hanîfe, N. (1419). el-fıkhu’l-ekber. Mektebetu’l-Furkân, Birleşik Arap Emirlikleri.Eş’ârî, E. (1397). el-İbâne an usuli’d-diyâne. Dâru’l-Ensâr, Kahire.Ezdî, M. (1403). el-câmi. el-Meclisu’l-İlmî, Pakistan.Ezherî, A. (1407). el-ayn ve’l-eser fî akâidi ehli’l-eser. Dâru’l-Me’mûn li’t-Turâs, Şam.Herrâs, M. (1993). Faslu’l-makâl fî nuzûli İsâ ve katlihi’d-Deccâl. Mektebetu’s-Sünne, Kahire.Humeydî, E. (1996). Müsned. Dâru’s-Sekâ, Dımeşk.İbn Ebî Hâtim, A. (1419). Tefsîru’l-kur’âni’l-azîm. Mektebetu Nezzâr Mustafa el-Bâz, Suudi Arabistan. İbn Hazm, A. (trs). el-ihkâm fî usûli’l-ahkâm. Dâru’l-Âfâki’l-Cedîde, Beyrut.İbn Kesîr, E. (1431). İhtisâru ulûmi’l-hadîs. Dâru’l-Meymân li’n-Neşri ve’t-Tevzî, Riyad.İbn Kesîr, E. (1420). Tefsîru’l-kur’âni’l-azîm. Dârun Tayyibetun li’n-Neşri ve’t-Tevzî, Mısır.İbn Sa’d, M. (1414). et-tabakâtu’l-kübrâ. Mektebetu’s-Sadîk, Taif.İlhan, A. (1993). Mehdilik. Beyan Yayınları, İstanbul. Kâdî Abdulcebbâr, A. (trs). Tespîtu delâili’n-nübüvve. Dâru’l-Mustafa, Kahire.Kevârî, K. (2008). Tefsîru ğaribi’l-kur’ân. Kahire.Kevserî, M. (1400). Nazratun âbira. Mektebetu’l-Kudsî, Derb Saâdet.Kurtubî, M. (1384). el-câmiu’l-beyân li-ahkâmi’l-kur’ân. Dâru’l-Kutubi’l-Mısriyye, Kahire.Mehmet, V. (1979). Hulâsatu’l-beyân fî tefsîri’l-kur’ân. Evkâf-ı İslamiyye Matbaası, İstanbul. Merâğî, A. (1365). Tefsîru’l-merâğî. Matbaatu Mustafa el-Bâbî, Mısır.Mevdûdî, E. (1996). Tefhîmu’l-kur’ân. İnsan Yayınları, İstanbul.Munzir, M. (1423). Kitâbu tefsîri’l-kur’ân. Dâru’l-Meâsir, Medine. Necdî, F. (1416). Tefvîku’r-rahmân fî durûsi’l-kur’ân. Dâru’l-Âsıme, Riyad. Râzî, M. (1420). Mefâtihu’l-gayb. Dâru İhyâi’t-Turâsi’lArabî, Beyrut.Reşid Rıza. (1990). Tefsîru’l-kur’âni’l-hakîm. el-Hey’etu’l-Mısriyyetu’l-Âmme, Mısır. Sa’lebî, A. (1422). el-keşf ve’l-beyân an tefsîri’l-kur’ân. Dâru İhyâi’t-Turâsi’l-Arabî, Beyrut.Sifil, E. (2018). Nüzûl-i İsâ bir itirazın tahlili. Rıhle Kitap, İstanbul.Suyûtî, C. (trs). ed-durru’l-mensûr. Dâru’l-Fikr, Beyrut. Şeltût, M. (1987). el-fetâvâ. Dâru’ş-Şurûk, Beyrut.Taberî, M. (1420). Câmiu’l-beyân fî te’vîli’l-kur’ân. Muessesetu’r-Risâle, Beyrut.Tayâlisî, S. (1419). Müsned. Dâru Hicr, Mısır.Tuveycerî, H. (1403). el-ihticâcu bi’l-eser alâ men enkere’l-mehdiyye’l-muntazar. er-Riyâsetu’l-Amme li-İdâreti’l-Buhûsi’l-İlmiyye, Riyad.Ünal, M. (2000). Tefsir kaynaklarına göre Hz. İsa’nın ölümü, ref’i ve nüzulü meselesi. İslâmiyât, 3 (4), 133-146.Ünal, Z. (2011). Hz. İsa’nın dönüşü meselesi. Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, Ankara.Ünsal, H. (2011). Tefsirde heterodoksi kadıyânilik ve Kur’ân. Ankara Okulu Yayınları, Ankara.Vâhidî, A. (1415). el-vecîz fî tefsîri’l-kitâbi’l-azîz. Dâru’l-Kalem, Beyrut. Zâhirî, E. (1990). İlmu’l-kelâm alâ mezhebi ehli’s-sünneti ve’l-cemâa. Dâru’l-Ciyl li’t-Tibâati ve’n-Neşr, Beyrut.Zemahşerî, M. (1407). el-keşşâf an hakâiki ğavâmidi’t-tenzîl. Dâru’l-Kitâbi’l-Arabî, Beyrut.Zuhaylî, V. (1418). et-tefsîru’l-munîr. Dâru’l-Fikri’l-Muâsır, Şam.