TÜRKİYE’DEKİ UZAKTAN EĞİTİM VE E-SERTİFİKA PROGRAMLARINA ÇAĞDAŞ BİR YAKLAŞIM: ÖRNEK BİR ÇALIŞMA

Öz

Bu çalışmanın amacı uzaktan eğitim öğrencilerin memnuniyet ve beklentilerine ilişkin tespitte bulunmaktır. Böylece uzaktan eğitim sistemlerinin gelişimi için çeşitli önerilerde bulunulmuştur. Araştırmanın evrenini tüm uzaktan eğitim öğrencileri oluşturmaktadır. Örneklemi Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler MYO’nun uzaktan eğitim pazarlama 1. Sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Öğrencilerin cinsiyet, yaş ve tercih sebebi demografik özellikleri tespit edilmiştir. Ek olarak, ders içerikleri, eğitim kalitesi, hizmetleri, teknolojiler, görsellik, yeterlilik gibi konularda öğrencilerin memnuniyet seviyeleri ölçülmüştür. Ölçek olarak 5 ölçekli Likert Tipi anket uygulanmıştır. Anketler SPSS programında değerlendirilmiş; elde edilen verilere, frekans ve yüzde tablolarına çalışmada yer verilmiştir. Araştırma sonuçları uzaktan eğitimin her geçen gün geliştiğini göstermektedir. Uzaktan eğitimle eğitim veren kurumlar öğrencilerin verimliliğini arttırmak ve etkili eğitim verebilmek için bu gelişime ayak uydurmalıdır. Sonuç olarak, bu gelişim için çeşitli öneri ve görüşlerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Uzaktan Eğitim, E-sertifika, çağdaş eğitim

MODERN APPROACH TO DISTANCE EDUCATION AND E-CERTIFICATION PROGRAMS IN TURKEY: A CASE STUDY

Abstract

The aim of this study is detect students of distance education satisfaction and expectation. Thus, several suggestions are presented for developing system of distance education. Population of this study is became students of distance education. Its sample is became Marmara University Social Science High School’s departman of marketing distance education students. Students some demographic abilities are detected such as gender, age and chosing cause. Additionally, students’ satisfaction degree is measured about lessons content, educational quality, services, technologies, visuality, adequacy…etc. Five-scale Likert type survey is used for measuring. All surveys evaluate with SPSS software and this study includes these findings, frequency and percent table. Result of this study shows that, distance education is developed day by day. Organizations, which train with distance education, should up-to-date theirselves for increasing students’ fertility and giving more effective education. Consequently, different proposition and opinion is proposed for this development.

Keywords

• Distance education, E-certificate, modern approach

Kaynakça

1. Al, U. ve Madran, R.O. (2004). Web Tabanlı Uzaktan Eğitim Sistemleri: Sahip Olması Gereken Özellikler ve Standartlar, http://yunus.hacettepe.edu.tr/~umutal/publications/webbaseddistanceeducation.pdf adresinden 24.11.2012 tarihinde alınmıştır.
2. Balcı, E.Ö., Gökkaya, Z., Ekren, N. ve Binark, A.K. (2012). Teknoloji fakültelerinde uzaktan eğitim uygulamaları, Geleceğin Mühendislik Eğitiminde Endüstri ile İşbirliği Sempozumu, Süleyman Demirel Üniversitesi
3. Çekirdekçi, S. ve Toptaş, V. (2011). Sınıf öğretmenlerinin matematik (4. ve 5.sınıf) dersinde öğretim materyalleri kullanımını engelleyen unsurlarla ilgili görüşleri, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(1), 137-149.
4. Çınar, İ. (2009). Küreselleşme, Eğitim ve Gelecek, Kuramsal Eğitimbilim Dergisi, 2(1), 14-30
5. Çukadar, S. ve Çelik, S. (2003). İnternete dayalı uzaktan öğretim ve ünversite kütüphaneleri, Doğuş Üniversitesi Dergisi, 4(1), 31-42.
6. Dinçer, S. (2006). Bilgisayar destekli eğitim ve uzaktan eğitime genel bir bakış, Akademik Bilişim Konferansı, Pamukkale Üniversitesi .
7. Kaba, A.U. Güneş, A. ve Altınbaş, T. (2012). E-öğrenmede Destek Hizmetlerinin Öğrenen Memnuniyetine Etkisi, Eğitim Teknolojileri Araştırmaları Dergisi, 3(2), http://www.etad.net/dergi/index.php?journal=etad&page=article&op=view&path%5B%5D=72&path%5B %5D=pdf. adresinden 24.11.2012 tarihinde alınmıştır.
8. Karasar, Ş. (2004). Eğitimde yeni iletişim teknolojileri-internal ve sanal yüksek eğitim, The Turkish Online Journal of Educational Technology –TOJET, 3(4), 117,125

9. Karaş, İ.R. ve Karaman, İ. (2011). Uzaktan eğitim yöntemi ile coğrafi bilgi sistemi öğrenimi, 13. Türkiye Harita Bilimsel ve Teknik Kurultayı, Ankara.
10. Kumalar, M. ve Pürtaş, M. (2012). İlköğretim için bir online sınav sistemi önerisi, Akademik Bilişim 2012 Konferansı, Uşak Üniversitesi.
11. Schlosser, L.A. ve Simonson, M. (2010). Distance education definition and glossary of terms (3rd Edition), America: Information Age Publishing.
12. Süer, İ. Kaya, Z. Bülbül, İ. Karaçanta, H. Koç, Z. ve Çetin, Ş. (2005). Gazi üniversitesi’nin uzaktan eğitim potansiyeli, The Turkish Online Journal of Educational Technology, 4(1), 107-113.
13. Somuncuoğlu, D. (2005). Türkiye ve Dünya’da uzaktan eğitim uygulamaları, TSA Dergisi, 9(3), 85-100
14. Şenkal, O. ve Dinçer, S. (2012). Geleneksel sınıfların uzaktan eğitim platformuna dönüştürülmesi: Bir Model Çalışması, Bilişim Teknolojileri Dergisi, 5(1), 13-17. http://www.tubitak.gov.tr/tubitak_content_files/vizyon2023/eik/EK1.pdf adresinden 28.10.2012 tarihinde alınmıştır.
15. Yalın H.İ., (2001). Öğretim Teknolojileri ve Materyal Geliştirme, Nobel, Ankara