BOŞ ZAMAN, REKREASYON VE ETKİNLİK TURİZMİ İLİŞKİSİ

Öz

Sanayileşme ve şehirleşmenin yoğun temposu turizm hareketlerini de etkilemektedir. Bireyler için boş zamanlarını değerlendirebilmek, sürekli yaşadıkları ortamlardan uzaklaşmak, yenilenmek ve daha yüksek motivasyonla günlük yaşamlarına dönebilme, amacıyla rekreasyonel etkinlikler her geçen gün daha büyük önem taşımaktadır. Günümüzde bireyler daha sık ve kısa süreli tatilleri tercih etmektedir. Gerek rekreasyonel etkinliklere katılmak amacıyla seyahat etme, gerekse tatillerin de rekreasyonel etkinliklere katılma eğiliminde oldukları görülmektedir. Bunun yanında gelişen iletişim ve ulaşım teknolojileri bu eğilimi gerçekleştirme fırsatı sunarken destinasyonlar arası rekabetinde yoğunluğu da her geçen gün artmaktadır. Destinasyonlar, turizm talebini kendilerine çekebilmek ve talep yaratabilmek için, doğal, tarihi, kültürel çekicilikleri yanında düzenledikleri ya da ev sahipliği yaptıkları etkinliklerle rekabetçiliklerini arttırma çabasındadırlar. Büyüklük ve içerik olarak farklılıklar gösteren etkinlikler, destinasyonlara yönelik talebin artması, destinasyon imajına katkı, mevsimsellik etkisinin azaltılması gibi faydalar yaratırken etkinlik planlaması, destinasyon yöneticileri için etkinliğin başarısı ve sürdürülebilmesi açısından önem taşımaktadır. Bu çalışma da boş zaman, rekreasyonel etkinlikler ve etkinlik turizmi ilişkisi üzerinde durulmuş ve başarılı etkinlik planlama için destinasyon yönetimlerine önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Boş Zaman, Rekreasyon, Rekresyonel Etkinlikler, Etkinlik Turizmi

THE RELATION AMONG LEISURE TIME, RECREATION AND EVENT TOURISM

Abstract

Busy pace of industrialisation and urbanisation affects tourism movement also. Recreational events have had much more matter to able to evaluate leisure time of individuals, to move away from settings which they live constantly, to renew and to turn back to daily life by much more motivation every passing day. Today, individuals prefer more frequent and short-term vacations. It is seen that they are liable both to travel in terms of participate in recreational events and to participate in recreational evwnts in their vacations. Moreover, while developing communication and transportation technologies give a chance for making the inclination, intensity of competition among destinations has also increased every passing day. Destinations make an effort to increase their competitiveness with events that they arrange or receive in addition to natural, historical, cultural attractions in order to get tourism demand and to create demand for themselves. While events which differ from size and concept create advantages such as increasing the demand related to destinations, contribution to destination image, decreasing the effect of seasonality, planning event has matter to success of event and sustainability of event for destination managers. It has been emphasized on the relation among leisure time, recreational events and event tourism and suggestions have been made for destination methods for planning successful event on the study.

Keywords

• LeisureTime, Recreation, Recreational Events, Event Tourism

Kaynakça

1. Akten M. ve S.Akten, (2011), Rekreasyon Potansiyellerinin Belirlenmesine Yönelik Bir Model Yaklaşımı: Gülez Yöntemi I. Ulusal Sarıgöl İlçesi Ve Değerleri Sempozyumu 17-19 Şubat 2011 Sarıgöl
2. Argan, Metin, Eğlence pazarlaması, 2007, Detay yayıncılık, Ankara
3. Aslan Z, (1993). Sanayileşme ve Kentleşmenin Doğada Rekreasyon Faaliyetlerine Duyulan Gereksinimi Arttırıcı Etkisi. Ekoloji Çevre Dergisi, (8): 22-24.
4. Brey, Eric T. Ve Lehto Xinran Y. 2007, The relationship between Daily and Vacation Activities, Annals of tourism Research, 34(1)160-180
5. Bowdin G., Allen J., O’Toole W., Harris R. ve McDonnell I.., Events Management (Second edition), Elsevier, Oxford, 2006.
6. Cropmton, J.L ve McKAY,Ş.L. (1997). Motives of visitors Attending Festival Event, Annals of tourism Research, 24(2) 425-439
7. Eryılmaz,S.S. ve H. Cengiz, Mega Etkinliklerin Kent Mekânına Ekonomik Yansımaları, Formula 1 Örneği Sigma 4 Özel Sayı 2012, 77-96
8. Fredline E., Jago L. ve Deery M., “The Development of A Generic Scale to Measure the Social Impacts of Events”, Event Management, Vol.8, No.1, (2003), 23-37.

9. Getz G.(2008), Event tourism: Definition, evolution, and research, Tourism Management, 29 (3) 406 (403-428)
10. Getz, D.Anderson,D. Ve Sheehan,L. (1998), Roles, Issues and Strategies for Convention and Visitors’ Bureaux in Destination Planning and Product Development: A Survey of Canadian Bureaux, Tourism Management, 19(4),331-340
11. Getz, D. (1997). Event Management & Event Tourism, Cognizant Communication Corporation, New York.
12. Goldblatt, J. J. (2000). A Future For Event Management: The Analysis Of Major Trendsimpacting The Emerging Profession. Event Beyond 2000 Report.
13. İçöz, O. ve Kozak,N.. (2002) M. Turizm Ekonomisi. Ankara: Turhan Kitabevi.
14. Hacıoğlu, N., A. Gökdeniz ve Y. Dinç, 2003, Boş Zaman Ve Rekreasyon Yönetimi-Örnek Animasyon Uygulamaları, Detay Yayıncılık, Ankara
15. Karagöz D., “Etkinlik Turizmi ve Etkinlik Turizmi Bağlamında Yabancı Ziyaretçi Harcamalarının Ekonomiye Etkisi: Formula 1 2005 Türkiye Grand Prix Örneği”, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi, Turizm İşletmeciliği Anabilim Dalı, Eskişehir, 2006.
16. Karaküçük, S. (1999), Rekreasyon-Boş Zaman Değerlendirme, Üçüncü Basım, Bağırgan Yayınevi, Ankara
17. Kılbas S., Gençlik ve Bos Zaman Değerlendirme, Anaca Yayınları, Adana, 2001.
18. Kişioğlu, E. ve M. S. Selvi, (2013) Yerel Etkinliklerin Tekirdağ’ın Destinasyon İmajına Etkisi: Yerel Paydaşlar Açısından Bir Değerlendirme, IAAOJ, Social Science; 1(1),68-102
19. Koçan N. (2007), Geleneksel Sporlarımızdan Ciritin Rekreasyon Amacı İle Günümüze Uyarlanması Spor Yönetimi Ve Bilgi Teknolojileri Dergisi Issn: 1306-4371 Cilt:2 Sayı:1 , 2007 Elektronik Derg 31-39
20. Kozak, M. A. ve Bahçe, S. (2009), Özel İlgi Turizmi, Ankara: Detay Yayıncılık
21. Köktaş, Şükran., (2004). Rekreasyon Boş Zamanı Değerlendirme. Ankara: Nobel Yayın
22. Lu, L. & Hu, C. (2005). Personality, leisure experiences and happiness. Journal of Happiness Studies, 6, 325-342.
23. Malen. C., And Adams L.J., (2008). Sport, Recreation And Tourism Event Management: Theoretical And Practical Dimensions. Oxfort.
24. Mansuroğlu, S. (2002), Akdeniz Üniversitesi Öğrencilerinin Serbest Zaman Özellikleri Ve Dış Mekan Rekreasyon Eğilimlerinin Belirlenmesi, Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi dergisi, 15(2)53-62
25. Mc Donnell, I., Johnny, A., Ve O’toole, W., (1998), Festival and Special Event Management, John Wiley & Sons Australia Ltd., Brisbane.,
26. Metin T.C., M. Kesici Ve D. Kodaş (2013), Rekreasyon Olgusuna Akademisyenlerin Yaklaşımları Journal Of Yasar University 30(8) 5021-5048
27. Orel, F.D. ve M. C. Yavuz , Rekreasyonel Turizmde Müşteri Potansiyelinin Belirlenmesine Yönelik Bir Pilot Çalışma, Çukurova Üniversitesi Sosyal bilimler enstitüsü dergisi, 2003, 11 (11)
28. Passmore A., French D., “Development and Administration of a Measure to Assess Adolescents’ Participation”, Adolescence, 36(141) pp.67-75, Spring 2001.
29. Serarslan, M. Zahit ve Müslüm Bakır (1988), “Turizm Pazarlamasında Sporun Yeri ve Türkiye Açısından Değerlemesi”, Pazarlama Dünyası, MayısHaziran,Yıl:2 Sayı:9, ss.28-30.
30. Şahin, C.K., S.Akten Ve U.E. Erol, (2009),Eğirdir Meslek Yüksekokulu Öğrencilerinin Rekreasyon Faaliyetlerine Katılımlarının Belirlenmesi Üzerine Bir Çalışma, Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 10 (1):62-71 ISSN: 1300-6053 62-71
31. Tayfun A. ve Arslan E (2013). Festival Turizmi Kapsamında Yerli Turistlerin Ankara Alışveriş Festivali’nden Memnuniyetleri Üzerine Bir Araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 5(2): 192-206.
32. Tassiopoulos, Dimitri (2005). Event Management: A Professional And Developmental Approach, 2nd Editon, Juta Academic, South Africa.
33. Tel M. ve B. Köksalan,(2008). Öğretim Üyelerinin Spor Etkinliklerinin Sosyolojik Olarak İncelenmesi (Doğu Anadolu Örneği) Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi Fırat University Journal of Social Science Cilt: 18, Sayı: 1 Sayfa: 261-278, ELAZIĞ
34. Tengilimoğlu, D. Ve Öztürk Y. (2004). İşletmelerde Halkla İlişkiler. Ankara: Seçkin Kitapevi.
35. Tezcan M., (1982) Sosyolojik Açıdan Bos Zamanların Değerlendirilmesi, A.Ü. Yayını, Ankara,
36. Türkmen M., M.Kul ve M.Sarıkabak, (2013) Konaklama İşletmesi Yöneticilerinin Rekreasyon Algı Ve Tutumlarının Değerlendirilmesi: Batı Karadeniz Bölgesi Örneği, Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic Volume 8/8 Summer 2013, p. 2139-2152,
37. USTA, Öcal (2002). Genel Turizm, İzmir, Anadolu Matbaacılık
38. Waitt G., “Social Impacts of The Sydney Olympics”, Annals of Tourism Research, Vol.30, No.1, (2003), 194-215.
39. Yılmaz S. (2004). Serçeme Vadisinin Rekreasyonel Kullanım Potansiyelinin Belirlenmesi. Ekoloji Çevre Dergisi, 13 (51): 1-6.
40. Özdemir, G., 2014, Destinasyon Yönetimi ve Pazarlanması, Detay Yayıncılık, Ankara.