“DAHASI YOK MU?”: KIBRIS’TA KIBRIS TÜRKLERİNE KARŞI ETNO-KIRIM, HALK-KIRIM, KİMLİK-KIRIM, MEKÂN-KIRIM, ANI-KIRIM VE CİNSİYET-KIRIM

Gökhan Ak

TR EN

“DAHASI YOK MU?”: KIBRIS’TA KIBRIS TÜRKLERİNE KARŞI ETNO-KIRIM, HALK-KIRIM, KİMLİK-KIRIM, MEKÂN-KIRIM, ANI-KIRIM VE CİNSİYET-KIRIM

Öz

Bu çalışmanın amacı, 1945 ile 1974 yılları arasında Rum-Rum Kıbrıs ikilisi tarafından Türk Kıbrıslılara karşı etnosit, democid, identicide, spaciocid, memoricide ve gendercide amacıyla gerçekleştirilen baskı, yıldırma ve terör eylemlerini incelemektir. İnsanlık tarihi boyunca sayısız katliam, cinayet ve etnik temizlik vakasına tanık olmuştur. Literatürde genellikle “soykırım” olarak tanımlanan bu insanlık suçları, çeşitli alt imha yöntemleriyle de desteklenmiştir. Kıbrıs’ta, özellikle 1945 ile 1974 yılları arasında, Kıbrıs Türkleri hem Kıbrıs Rumları hem de Yunanistan tarafından etnik soykırım, demosid, kimlik soykırımı, uzay soykırımı, anı soykırımı ve cinsiyet soykırımı ile desteklenen yoğun soykırım eylemlerine maruz kaldılar. Bu çalışmanın önemi, adada Kıbrıs Türklerine karşı yakın tarihte gerçekleştirilen etnik temizlik eylemlerinin, Türk sosyal bilimler literatüründe bu alt soykırım yöntemleri çerçevesinde henüz incelenmemiş ve analiz edilmemiş olmasından kaynaklanmaktadır. Bu çalışma, esas olarak nitel araştırma metodolojisine dayanmaktadır ve belge analizi, sistematik tarihsel analiz, tematik analiz ve hermeneutik gibi bilimsel araştırma yöntemlerinden yararlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

Kıbrıs, Kıbrıs Türkleri, Soykırım, Alt-kırımlar, Yunanistan, Kıbrıs Rumları, EOKA Terörü

Destekleyen Kurum

Yoktur

Proje Numarası

Yoktur

Etik Beyan

Çalışmanın herhangi bir etik kurul onayı veya özel bir izne ihtiyacı yoktur. | The study doesn’t need any ethics committee approval or any special permission.

Teşekkür

Yoktur

“IS THERE NOTHING MORE?”: ETHNOCIDE, DEMOCIDE, IDENTICIDE, SPACIOCIDE, MEMORICIDE, AND GENDERCIDE AGAINST TURKISH CYPRIOTS IN CYPRUS

Öz

The aim of the study is to examine the acts of oppression, intimidation, and terror perpetrated against Turkish Cypriots by the Greek-Greek Cypriot duo between 1945 and 1974 with the aim of ethnocide, democide, identicide, spaciocide, memoricide, and gendercide. Throughout history, humanity has witnessed numerous cases of massacres, killings, and ethnic cleansing. These crimes against humanity, generally described in the literature as “genocide,” have also been supported by a wide variety of sub-cide methods of extermination. In Cyprus, Turkish Cypriots were subjected to intense genocide acts supported by ethnocide, democide, identicide, spaciocide, memoricide, and gendercide by Greek Cypriots as well as by Greece, particularly between 1945 and 1974. The importance of this study lies in the fact that the ethnic cleansing actions carried out against Turkish Cypriots on the island in recent history have not yet been examined and analyzed within the framework of these sub-cide methods in the Turkish social sciences literature. This study is primarily based on qualitative research methodology and has utilized scientific research methods such as document analysis, systematic historical analysis, thematic analysis, and hermeneutics.

Anahtar Kelimeler

Cyprus, Turkish Cypriots, Genocide, Sub-cides, Greece, Greek Cypriots, EOKA Terror

Destekleyen Kurum

Not Applicable

Proje Numarası

Yoktur

Etik Beyan

Çalışmanın herhangi bir etik kurul onayı veya özel bir izne ihtiyacı yoktur. | The study doesn’t need any ethics committee approval or any special permission.

Teşekkür

Not Applicable

Öz

Proje Numarası

Yoktur

Kaynakça

References Ak, G. (2012). Megali İdea, hissiyat, önyargı ve güvensizlik fenomenleri bağlamında Türk-Yunan ilişkilerine bir bakış. In Ulvi Keser (Ed.), Mare Nostrum Adalar Denizi’nden Kıbrıs’a: Akdeniz ve Sorunlar (pp. 314-322). AKAUM Yayınları. Ak, G. (2020). Bıçak kemiğe dayandı: KKTC’nin tanınması ve yapılması gerekenler. In Fatma Çalik Orhun (Ed.), Osmanlı’dan Günümüze Kıbrıs: Dün, Bugün, Yarın (pp. 667-686). Gazi Kitabevi. Anonim. (2014). 1955-1974 Adım Adım Soykırım: Muratağa Atlılar-Sandallar Cilt-III. 4.b. Şehitlerini Yaşatma Derneği Yayınları. Arendt, H. (1951). The origins of totalitarianism. Schocken Books. Arınç, K. (2010). Türk-Yunan anlaşmazlığına jeopolitik ve jeostratejik bir yaklaşım. Journal of Turkish Research Institute, (7), 127-156. Asaf, Ö. (2009). XXIII bellek -341-. In Kırılmadık bir şey kalmadı (p. 167). YKY.
Bardi A. S. (2016). The “architectural cleansing” of Palestine. American Anthropologist, 118(1), 165-171. Bassiouni, M. C. (2005). The legislative history of the ICC. Transnational Publications. Baştan, Ş. A. (2002). Karanlık zamanlarda Arendt okumak. (Published MA Thesis). Çankaya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Berhanu, G. (2017). Ethiopia: Intellectual genocide in the making? The strong and pervasive evidence of ethnic inequalities. Advances in Social Sciences Research Journal, 4(13), 133-165. 86 Bozkurt, İ. (2005). Bir gecede. Cem Yayınları. Broswimmer, F. J. (2002). ECOCIDE-A short history of the mass extinction of species. Pluto Press. Cassese, A. (2008). International criminal law. Oxford University Press. Clavero, B. (2008). Genocide or ethnocide, 1933-2007: How to make, unmake, and remake law with words. Giuffrè Editore. Çoban, E. (2008). Uluslararası hukukta soykırım suçu ve suça zemin hazırlayan toplumsal yapılar: Ruanda örneği, Uluslararası İlişkiler Dergisi, 5(17), 46-72. deGuzman, M. M. (2011). Crimes against humanity. In William A. Schabas & Nadia Bernaz (Eds.), Routledge handbook of international criminal law (pp. 121-137). Routledge. Delmas-Marty, M., Fouchard, I., Fronza, E., & Neyret, L. (2012). İnsanlığa karşı suç. (Berna Ekal, Trans.). İletişim.
Demirel, F. (no date). Never again. Turkish Republic of Northern Cyprus Publications.
Demiralp, D. (2011). Söylenceden düşünbilime Kıbrıs’lı Afrodit: Hesiodos’tan Proklos’a bir aşk ve güzellik tanrıçasının öyküsü. *LAÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 2*(2), 98–110.
de Sousa Santos, B. (2016). *Epistemologies of the South: Justice against epistemicide*. Routledge.
Durukoğlu, S., & Salik, S. (2016). *Kaybolan millet: Türklerin uğradığı işkence, sürgün, katliam ve soykırımlar sözlüğü*. Tuzla Belediyesi Kültür Yayınları.
Erdoğru, M. Â. (1993). Osmanlı idaresinden önce Kıbrıs ve Kıbrıslılar. *Tarih ve Toplum*, (117), 6–8.
Eser, Ü. (2010). Millet sisteminin tarihi arka planı: Gayrimüslim cemaatler için özerk bir alan. *Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13*(24), 204–212.
Gibbons, H. S. (1969). *Peace without honour*. Ada Publishing House.

Gibbons, H. S. (2003). *Kıbrıs’ta soykırım* [Genocide Files] (2. bs.). Near East Publishing.
Gökhan, M. R. (2003). *Kıbrıs’ta Rum-Yunan mezalimi* (2. bs.). Yeni Avrasya Yayınları.
Göktürk, T. B. (2017). Kıbrıs’ta Rumların gerçekleştirdiği 1974 katliamları. *Türk Dünyası Araştırmaları, 116*(228), 159–170.
Gratz, D. (2011). Elitocide in Bosnia and Herzegovina and its impact on the contemporary understanding of the crime of genocide. *Nationalities Papers, 39*(3), 409–424.
Güler, A. (2003). *Dünden bugüne Yunan-Rum terörü*. Emre Yayınları.
Günal, H. (2013). *Hannah Arendt'in düşüncesinde insanlığa karşı suçların temellendirilmesi* (Doktora tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü).
Hanafi, S. (2009). Spacio-cide: Colonial politics, invisibility and rezoning in Palestinian territory. *Contemporary Arab Affairs, 2*(1), 106–121.
Harff, B. (1984). *Genocide and human rights: International legal and political issues*. Graduate School of International Studies.
Hill, G. F. (1940–1952). *A history of Cyprus* (Vols. 1–4). Cambridge University Press.
Irvin-Erickson, D. (2017). *Raphael Lemkin and the concept of genocide*. University of Pennsylvania Press.
Karataş, A. İ. (2006). Osmanlı Devleti’nde gayrimüslimlere tanınan din ve vicdan hürriyeti. *Uludağ Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi Dergisi, 15*(1), 267–284.
Kaya, G. (2024). Uluslararası hukukta etnik temizlik kavramı çerçevesinde 1989’da Bulgaristan’dan Türkiye’ye zorunlu göç. *AHBVÜ Hukuk Fakültesi Dergisi, 28*(3), 263–314.
Kenanoğlu, M. M. (2007). *Osmanlı Millet Sistemi: Mit ve gerçek*. Klasik Yayınları.
Kilercioğlu, O. S. (2007). *Unutulan bedel: Kıbrıs Türkü’nün acı ve cesaret dolu yılları*. Fark Yayınları.
Kimmerling, B. (2006). *The real legacy of Ariel Sharon*. Verso.
Koçkaya, B. (2019). *The crime of genocide and question of genocidal intent in international law* (Yüksek lisans tezi, Galatasaray University Institute of Social Sciences).
Köprülü, T. (2008). *Uluslararası ve ulusal ceza hukukunda soykırım suçu* (Doktora tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü).
Lemkin, R. (1944). *Axis rule in occupied Europe*. Carnegie Endowment for International Peace.
Lieberman, B. (2010). Ethnic cleansing versus genocide? In D. Bloxham & A. D. Moses (Eds.), *The Oxford handbook of genocide studies* (pp. 42–60). Oxford University Press.
Lieberman, B. (2016). *Korkunç kader: Modern Avrupa’nın oluşumunda etnik temizlik* (D. T. Kurt, Çev.). Heretik Yayıncılık.
Luban, D. (2004). A theory of crimes against humanity. *Yale Journal of International Law, 29*, 85–167.
Ludwig, E. (1942). *The Mediterranean: Saga of a sea*. Whittlesey House.
Meharg, S. J. (2001). Identicide and cultural cannibalism: Warfare’s appetite for symbolic place. *Peace Research, 33*(2), 89–98.
Neokleus, P. (2011). *Tarihe ışık tutan anılar: 1955–1974 Kıbrıs* (M. Kızıldağ, Çev.). Kalkedon.
Oberling, P. (1982). *The road to Bellapais: The Turkish Cypriot exodus to Northern Cyprus*. Columbia University Press.
Osiel, M. (2009). *Making sense of mass atrocity*. Cambridge University Press.
Petrovic, D. (1994). Ethnic cleansing: An attempt at methodology. *European Journal of International Law, 5*(3), 342–359.
Pinker, S. (2003). *The blank slate: The modern denial of human nature*. Penguin Books.
Robertson, G. (1999). *Crimes against humanity*. Allen Lane.
Rummel, R. (1998). *Statistics of democide: Genocide and mass murder since 1900*. LIT Verlag.
Quigley, J. (1999). State responsibility for ethnic cleansing. *U.C. Davis Law Review, 32*(2), 341–388.
Schabas, W. A. (2008). State policy as an element of international crimes. *Journal of Criminal Law and Criminology, 98*(3), 953–982.
Schreiber, H. (2017). Cultural genocide–culturecide: An unfinished or rejected project of international law? In G. Michałowska & H. Schreiber (Eds.), *Culture(s) in International Relations* (pp. 319–346). Peter Lang Verlag.
Segesser, D. M., & Gessler, M. (2005). Raphael Lemkin and the international debate on the punishment of war crimes (1919–1948). *Journal of Genocide Research, 7*(4), 453–468.
Serter, V. Z. (2008). *Kıbrıs’ta Rum-Yunan saldırıları ve soykırım: Göç, acı ve gözyaşı*. Genelkurmay ATASE Yayını.
Sipahi, E. B., & Çakar, R. (2023). Soykırımın mekândaki iz düşümü olarak kentkırım anlatıları: Bosna Hersek örneği üzerinden belgesel film analizi. *İnsan ve Toplum, 13*(1), 159–195.
Skutnabb-Kangas, T., & Dunbar, R. (2010). Indigenous children’s education as linguistic genocide and a crime against humanity? A global view. *Gáldu Čála, 1*, 7–126.
Sonyel, S. R. (1978). İngiltere Dışişleri Bakanlığı belgelerine göre: Osmanlı Padişahı Abdülhamit 48 saat içinde Kıbrıs’ı İngilizlere nasıl kiraladı. *Belleten, 42*(168), 725–744.
United Nations. (1951). *United Nations treaty series: Treaties and international agreements registered or filed and recorded with the Secretariat of the United Nations* (Cumulative Index No. 1, Volumes 1–100). UN Secretariat.
Vernon, R. (2002). What is crime against humanity? *The Journal of Political Philosophy, 10*(3), 231–249.
Warren, M. A. (1985). *Gendercide: The implications of sex selection*. Rowman & Allanheld.
Webster, S. (2023). Revisiting memoricide: The everyday killing of memory. *Memory Studies, 17*(6), 1408–1428.
Yücel, O. (2021). EOKA Terör Örgütü’nün saldırılarının Kuzey İrlanda gazetelerine yansıması 1955–1960. *Dumlupınar Üniversitesi İİBF Dergisi, 4*(8), 48–58.
Yürükel, S. M. (2005). *Soykırımlar tarihi I: Batının insanlık suçları*. Near East Publishing.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Bölgesel Çalışmalar

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Gökhan Ak ^*
0000-0003-0674-9699
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

2 Ekim 2026

Gönderilme Tarihi

25 Şubat 2026

Kabul Tarihi

28 Nisan 2026

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2026 Cilt: 7 Sayı: 1

IZ

https://izlik.org/JA26WR29MT

APA

Ak, G. (2026). “DAHASI YOK MU?”: KIBRIS’TA KIBRIS TÜRKLERİNE KARŞI ETNO-KIRIM, HALK-KIRIM, KİMLİK-KIRIM, MEKÂN-KIRIM, ANI-KIRIM VE CİNSİYET-KIRIM. İstanbul Kent Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, 7(1). https://izlik.org/JA26WR29MT

AMA

1.Ak G. “DAHASI YOK MU?”: KIBRIS’TA KIBRIS TÜRKLERİNE KARŞI ETNO-KIRIM, HALK-KIRIM, KİMLİK-KIRIM, MEKÂN-KIRIM, ANI-KIRIM VE CİNSİYET-KIRIM. İstanbul Kent Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi. 2026;7(1). https://izlik.org/JA26WR29MT

Chicago

Ak, Gökhan. 2026. “‘DAHASI YOK MU?’: KIBRIS’TA KIBRIS TÜRKLERİNE KARŞI ETNO-KIRIM, HALK-KIRIM, KİMLİK-KIRIM, MEKÂN-KIRIM, ANI-KIRIM VE CİNSİYET-KIRIM”. İstanbul Kent Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi 7 (1). https://izlik.org/JA26WR29MT.

EndNote

Ak G (01 Ekim 2026) “DAHASI YOK MU?”: KIBRIS’TA KIBRIS TÜRKLERİNE KARŞI ETNO-KIRIM, HALK-KIRIM, KİMLİK-KIRIM, MEKÂN-KIRIM, ANI-KIRIM VE CİNSİYET-KIRIM. İstanbul Kent Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi 7 1

IEEE

[1]G. Ak, “‘DAHASI YOK MU?’: KIBRIS’TA KIBRIS TÜRKLERİNE KARŞI ETNO-KIRIM, HALK-KIRIM, KİMLİK-KIRIM, MEKÂN-KIRIM, ANI-KIRIM VE CİNSİYET-KIRIM”, İstanbul Kent Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, c. 7, sy 1, Eki. 2026, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA26WR29MT

ISNAD

Ak, Gökhan. “‘DAHASI YOK MU?’: KIBRIS’TA KIBRIS TÜRKLERİNE KARŞI ETNO-KIRIM, HALK-KIRIM, KİMLİK-KIRIM, MEKÂN-KIRIM, ANI-KIRIM VE CİNSİYET-KIRIM”. İstanbul Kent Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi 7/1 (01 Ekim 2026). https://izlik.org/JA26WR29MT.

JAMA

1.Ak G. “DAHASI YOK MU?”: KIBRIS’TA KIBRIS TÜRKLERİNE KARŞI ETNO-KIRIM, HALK-KIRIM, KİMLİK-KIRIM, MEKÂN-KIRIM, ANI-KIRIM VE CİNSİYET-KIRIM. İstanbul Kent Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi. 2026;7. Available at https://izlik.org/JA26WR29MT.

MLA

Ak, Gökhan. “‘DAHASI YOK MU?’: KIBRIS’TA KIBRIS TÜRKLERİNE KARŞI ETNO-KIRIM, HALK-KIRIM, KİMLİK-KIRIM, MEKÂN-KIRIM, ANI-KIRIM VE CİNSİYET-KIRIM”. İstanbul Kent Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, c. 7, sy 1, Ekim 2026, https://izlik.org/JA26WR29MT.

Vancouver

1.Gökhan Ak. “DAHASI YOK MU?”: KIBRIS’TA KIBRIS TÜRKLERİNE KARŞI ETNO-KIRIM, HALK-KIRIM, KİMLİK-KIRIM, MEKÂN-KIRIM, ANI-KIRIM VE CİNSİYET-KIRIM. İstanbul Kent Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi [Internet]. 01 Ekim 2026;7(1). Erişim adresi: https://izlik.org/JA26WR29MT

Amaç ve Kapsam

Yazım Kuralları

YAZIM KURALLARI

1. Sayfanın boyutları 17,5 cm genişliğinde ve 25 cm yüksekliğinde ayarlanmalıdır. Çalışmanın tümünün kenar boşlukları sol taraftan 3,25 cm, sağ taraftan 2,75 cm, üst taraftan 3,5 cm ve alt taraftan 2,5 cm olmalıdır. Üstü bilgi içinse 1,5 cm, alt bilgi için 2 cm boşluk bırakılmış olmalıdır.

2. Çalışmada Türkçe ve İngilizce öz (abstract) bulunmalı; her bir öz (abstract) metni en az 150, en fazla 300 kelimeden oluşmalıdır. Türkçe makaleler için Türkçe ve İngilizce, İngilizce makaleler için İngilizce ve Türkçe, öz ve anahtar kelimeler yazılmalıdır. Özde çalışmanın kapsamı, amacı, yöntemi ve sonuçlarından bahsedilmelidir.

3. Çalışmanın yazı tipi “Times New Roman” olmalıdır. Yazı formatı ise değişik bölümler için aşağıda ifade edildiği gibi olmalıdır.

4. Makele başlığının tümü büyük harfle yazılmalı, hizamala iki taraf yaslı, koyu ve 13.5 punto olmalıdır. Ana metinde paragraflar 12 punto büyüklüğünde olmalı, hizalama iki yana yaslı olmalıdır. Paragraflardan önce ve sonra 6 nk boşluk bırakılmalı ve satır aralığı tek olacak şekilde yazılmalıdır. Sayfalara numara verilmemelidir. Metin içerindeki maddelemeler arasında 2 nk boşluk olmalıdır.

5. Eğer makale bilimsel bir toplantıda veya lisans üsrü tezden üretilmiş ise yıldızla başlığa ilintilendirilerek ilk sayfanın altına verilmelidir.

6. Öz, anahtar kelimeler ve kaynakça 10 punto ve 1 satır aralığı formatında yazılmalıdır. Ana metin ise 1, 15 satır aralığında yazılmalıdır. Öz için kelime sayısı 150 - 300 kelime arasında olmalıdır.

7. Ana başlıkları 12 punto koyu, sadece ilk harfleri büyük olarak sola yaslı şekilde yazılmalıdır. Alt başlıklar ise sadece ilk harfi büyük olarak sola yaslı yazılmalıdır. Ana başlıklardan önce ise 12 nk, alt başlıklardan önce 6 nk boşluk verilmeleridir.

8. Çalışmanın sonuç ve bulguları “Sonuç” başlığı altında yer almalı ve bu bölüm bir sayfayı geçmemelidir.

9. Tablo, Şekil, Grafik ve Resimler: Şekil ve tablo başlıkları 12 punto ve sadece ilk harfleri büyük olarak ve ortalanarak, tablo ve şekillerin üzerine yazılmalıdır. Her birine koyu olarak sıra numarası (Tablo 1:, Tablo 2: ve Şekil 1:, Şekil 2: vs.) verilmeli ve kaynak bildirimleri ile bibliyografik bilgiler de tablo ve şekillerin altında eksiksiz şekilde 10 punto olarak yer almalıdır.

10. Tablo, şekil vs. içindeki metin 8–11 punto aralığında olmalıdır. Metinde yer alacak matematiksel denklemlere sıra numarası verilmeli, sıra numaraları parantez içerisinde sayfanın sağına yaslı olarak yazılmalıdır. Ayrıca, baskıda düzeltme yapılabilmesi için resim dışında hiçbir öğe resim formatında verilmemelidir. Ayrıca, tablo-şekil ve grafikler siyah beyaz basılacağı göz önünde bulundurularak düzenlenmelidir.

11. Atıflar APA 6 yöntemi kullanılarak yapılmalıdır. Açıklama notları sayfa altında dipnot şeklinde 10 punto olacak şekilde verilmelidir.. Metin içerisinde atıflar yazar(lar)ın soyadı, kaynağın yılı ve sayfa numarası şeklinde yapılmalıdır. Yazar adı yoksa kurum adı yazar yerine kullanılmalıdır. Örnek; (Vural, 2003:5), (Köse ve Kasım, 2001:15), (Güneş vd., 2000:10-12), (DPT, 2004:32), (Walter vd., 1998: 25). Ya da Smith’ e (1998:15) göre, March ve Olsen’ a (1989: 26) göre …

12. Aynı parantez içerisinde birden çok gönderme yapılması: Aynı parantez içerisinde yapılan çoklu göndermeler ilk yazarın soyadına göre alfabetik sırada olmalı ve noktalı virgül ile ayrılmalıdır. Örnek: (Akbulut ve Doğan, 2013: 33; Şencan, 2003: 99; Tonta, 2010: 25).

13. Kaynakçada başlık ve kaynaklar 12 punto olmalıdır. Başlık koyu ve sola hizalı olmalıdır. Kaynakçada kullanılan çalışmalar yazarın soyadına göre alfabetik olarak sıralanmış olmalıdır. Çok yazarlı çalışmaların atıflarında “vd.” olarak verilen yazarların tümü kaynaklar kısmında yer almalı ve kaynaklar arası boşluk paragraf arasında olduğu gibi 6 nk olmalıdır. Aynı yazarın birden çok çalışmasına atıfta bulunulduğunda, yayın tarihi en eski olandan başlanmalıdır. Aynı yazarın aynı tarihli birden fazla çalışmasına atıfta bulunulduğunda ise metin içi atıflar ve kaynaklar a, b, c… harfleri kullanılarak numaralandırılmalıdır. Örnek; 2003a, 2003b, 2003c gibi. Bir yazarın tek ve birden fazla yazarlı çalışmasına atıfta bulunulması durumunda, önce tek yazarlı çalışmalar belirtilmelidir.

14. Kaynaklarda ve metin içerisinde yer alan Türkçe eserler için aşağıdaki örneklerde görüldüğü gibi Türkçe kısaltmalar (örneğin, "vd.", "İçinde", "Çev.", "Ed." gibi) kullanılmalıdır.

Değişik Atıfların Kaynaklarda Gösterilmesine İlişkin Bazı Örnekler Aşağıda Verilmiştir:

Tek Yazarlı Kitap:

· Soyadı, A. (Yıl), Kitabın Adı (İtalik), Şehir: Yayınevi.

Abisel, N. (2006), Sessiz Sinema. Ankara: Deki.

Borton, H. (1970), Japan's Modern Century, New York: The Ronald Press Company.

İki Yazarlı Kitap:

· Soyadı, A. ve Soyadı, B. (Yıl), Kitabın Adı (İtalik), Şehir: Yayınevi.

Miles, M. B. ve Huberman, A. M. (1994), Qualitative Data Analysis:An Expanded Sourcebook. Thousand Oaks: Sage.

March, J. G. ve Olsen, J. P. (1989), Rediscovering Institutions: The Organizational Basis of Politics. New York: Free Press.

İkiden Fazla Yazarlı Kitap:

· Soyadı, A.; Soyadı, A. ve Soyadı, A. (Yıl), Kitabın Adı (İtalik), Şehir: Yayınevi.

Mutluer, M. K.; Öner, E. ve Kesik, A. (2013), Teoride ve Uygulamada Kamu Maliyesi, İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.

Abisel, N.; Arslan, U.T., Behçetoğulları, P., Karadoğan, A., Öztürk, S.R. ve Ulusay, N. (2005), Çok Tuhaf Çok Tanıdık. İstanbul: Metis.

Derleme Kitap:

· Soyadı, A. (Ed.), (Yıl), Kitabın Adı (İtalik), Şehir: Yayınevi.

Bottomore, T. ve Nisbet R. (Ed.), (2002), Sosyolojik Çözümlemenin Tarihi, Ankara: Ayraç.

Derleme Kitap Bölümü:

· Soyadı, A. (Yıl), Bölümün adı, İçinde, A. Soyadı, (Ed.), Kitabın Adı (İtalik), Şehir: Yayınevi.

Kejanlıoğlu, B. (2005), Medya Çalışmalarında Kamusal Alan Kavramı, İçinde, M. Özbek (Ed.), Kamusal Alan, İstanbul: Hil.

Gok, F. (2007), The girls’ institutes in the early period of the Turkish Republic, İçinde, M. Carlson, A. Rabo ve F. Gok (Ed.), Education in ‘Multicultural’ Societies. Turkish and Swedish Perspectives, Istanbul: Swedish Research Institute.

Çeviri Kitap:

· Soyadı, A. (Yıl), Kitabın Adı (İtalik), (Çev.: A. Soyadı), Şehir: Yayınevi.

Smith, A. (2017), Ulusların Zenginliği II, (Çev.: M. Saltoğlu), Ankara: Palme Yayıncılık.

Kurum Yayını:

· Kurum (Yıl), Başlık (İtalik), Şehir: Yayınevi.

SPK (2006), Kurumsal Kültür, Ankara: SPK yayınları, Yayın No: 195, Kurumsal Araştırmalar Serisi, No: 3.

Makale:

· Soyadı, A. (Yıl), Makalenin Başlığı, Derginin Adı (İtalik), Cilt (Sayı), sayfa aralığı.

Binark, F. M., Çelikcan, P. (1998), Mahremin Müzakereye Çağrılması ve Yıldo Örneği, Kültür ve İletişim, 1 (2), 197-214.

Cowen, R. (2018), Embodied Comparative Education, Comparative Education, 54 (1), 10-25.

Tebliğ veya Konferans Bildirisi:

· Soyadı, A. (Yıl), Tebliğ Başlığı (İtalik), Konferans Adı, Düzenleyen Kurum, Şehir.

Gümüş, F. N. (2019), Does Education Matter on the Students’ Perception of Secularism?, XVII World Congress of Comparative Education Socities (WCCES), Cancun.

Tez:

· Soyadı, A. (Yıl), Tezin İsmi(İtalik), Üniversite ve Enstitü Adı.

Öner, A. (2014), Hayat boyu eğitimin sağlanmasında halk eğitimi merkezlerinin değerlendirilmesi: Yenişehir Halk Eğitimi Merkezi örneği, Toros Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

İnternet Kitap veya Rapor:

· Soyadı, A. (Yıl), Başlık (İtalik), İnternet adresi, (Erişim Tarihi: GG.AA.YYYY).

Avrupa Komisyonu, (2006), Regular Report on Turkey’s progress towards accession,http://ec.europa.eu/enlargement/pdf/key_documents/2006/nov/tr_sec_1390_en.pdf, (Erişim Tarihi: 26.05.2005)

Etik İlkeler ve Yayın Politikası

Yayın Etiği İlkeleri

İstanbul Kent Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, insan ve toplum bilimleri alanındaki bilimsel ve özgün çalışmaları yayınlamaktadır. Dergi, Sürekli Yayın Statüsünde hakemli bir dergidir; yazım dili Türkçe, İngilizce ve Almancadır.

Dergimiz, bilimsel yayıncılığın uluslararası kabul görmüş etik ilkelerine bağlı kalmayı esas almaktadır. Bu çerçevede, Committee on Publication Ethics (COPE) ve International Committee of Medical Journal Editors (ICMJE) tarafından yayımlanan rehber, ilke ve tavsiyeler dergimizin editöryal karar süreçlerinde temel referans kaynağı olarak kullanılmaktadır. Yayın etiğine aykırı bir durumun tespiti halinde, ister yayın öncesinde fark edilmiş olsun ister yayın sonrasında ortaya çıksın, izlenecek yol COPE'nin yayımladığı karar şemaları ve kılavuzlar doğrultusunda belirlenmektedir.

COPE'nin yayıncılık ve editöryal konularla ilgili öneri, yönerge ve politikaları için tıklayınız.
ICMJE'nin yayıncılık ve editöryal konularla ilgili öneri, yönerge ve politikaları için tıklayınız.

Gönderilen çalışmalar, amaç ve kapsama uygunluk, yöntem ve yazım kurallarına uyum açısından bir editöryal ön incelemeden geçirildikten sonra çift kör hakemlik yöntemiyle değerlendirilmektedir. Yayın kurulu, ulusal ve uluslararası hakemlerin değerlendirmeleri sonucunda makalelerin kabul edilip edilmeyeceği konusunda yetkilidir.

Yayın Seçim Ölçütlerimiz

Dergimize gönderilen çalışmalar, hakemlik sürecine yönlendirilmeden önce editör kurulu tarafından aşağıdaki ölçütler çerçevesinde ön değerlendirmeye tabi tutulmaktadır:

Özgünlük: Çalışmanın, insan ve toplum bilimleri alanındaki bir soruna yeni bir bakış açısı ya da yaklaşım sunuyor olması gerekmektedir.
Bilimsel Katkı: Çalışmanın, ilgili literatüre ve alana somut bir katkı sağlama potansiyeli taşıması gerekmektedir.
Metodolojik Sağlamlık: Kullanılan yöntemin çalışmanın amacına uygun, açık biçimde tanımlanmış ve savunulabilir olması gerekmektedir.
Sunum Bütünlüğü: Argümanların açık, tutarlı bir kurguyla ve dergimizin yazım kurallarına uygun biçimde sunulmuş olması gerekmektedir.
Etik Uygunluk: Çalışmanın, bu sayfada belirtilen etik ilkelerin tamamına uygun şekilde hazırlanmış olması gerekmektedir.

Bu ölçütleri karşılamayan çalışmalar, hakem sürecine gönderilmeden editöryal aşamada reddedilebilmektedir. Yazarların, çalışmalarını göndermeden önce bu ölçütleri gözden geçirmeleri önerilmektedir.

Benzerlik Oranı

Benzerlik üst oranı derginin yayın kurulu tarafından %20 olarak belirlenmiştir. Benzerlik tespit programındaki filtreleme seçenekleri şu şekilde ayarlanmaktadır: kaynakça hariç (bibliography excluded), alıntılar hariç (quotes excluded), beş kelimeden daha az örtüşme içeren metin kısımları hariç (limit match size to 5 words). Program menüsünde bulunan diğer filtreleme seçenekleri raporlamaya dâhil edilmemektedir.

Makalelerin tüm sorumluluğu yazar(lar)ına aittir; yazılarda ifade edilen görüşler yazar(lar)ın kendi görüşleri olup dergiyi bağlamaz. Makalelerin gerek bilimsel olarak uygunluğu gerekse dil olarak doğruluğu da yazarlara aittir.

Yazarlara Yönelik Etik Sorumluluklar

Dergimizin yazarlık ile ilgili etik sorumlulukları, COPE ve ICMJE tarafından yayımlanan öneri ve yönergeler esas alınarak belirlenmektedir.

Yazarlık kavramı, çalışmanın kavramsal tasarımına, verilerin toplanmasına, analiz edilmesine veya yorumlanmasına belirgin bir entelektüel katkı sağlamış olmayı gerektirmektedir. Yazar olarak belirtilen her kişinin, çalışmanın son halini görmüş, onaylamış ve içeriğinin bütünlüğünden sorumluluk almış olması beklenmektedir. Bu ölçütleri karşılamayan katkılar (fon sağlama, veri toplama, dil redaksiyonu vb.) yazarlık olarak değil, çalışmanın Teşekkür veya Destek bölümünde belirtilmelidir.

Yazarlar, sundukları verilerin doğruluğunu ve özgünlüğünü garanti etmelidir; sahte veya çarpıtılmış veriye dayanan çalışmalar kabul edilmemektedir. Dergiye gönderilen çalışmaların, daha önce başka bir yayın organında yayımlanmamış olması veya başka bir derginin değerlendirme sürecinde bulunmaması gerekmektedir.

İnsan katılımcı içeren araştırmalarda, katılımcılardan gerekli izinler alınmalı ve ilgili kurumdan Etik Kurul onayı temin edilmelidir; bu onay makalenin Yöntem bölümünde belirtilmeli, imzalı onay belgesi makale ile birlikte sisteme yüklenmelidir. Çalışmanın etik kurul onayı gerektirmediği durumlarda bu husus yine Yöntem bölümünde açıkça ifade edilmelidir.

Çalışmada kullanılan, üçüncü kişilere ait ve telif hakkına tabi ölçek, anket, tablo, görsel veya benzeri materyaller için ilgili hak sahiplerinden yazılı izin alınması ve bu iznin makalede belirtilmesi gerekmektedir.

Gönderilen çalışmalar, derginin yazım kurallarına göre yazılmalıdır. Makaleler APA referans sistemine (APA 6.0) göre düzenlenmeli ve özler, dipnotlar ve referanslar dâhil, beş ilâ on iki bin sözcük arasında olmalıdır.

Dergiye gönderilen çalışmalar kör hakemlik sistemi ile değerlendirildiğinden, yayınlanana kadar dosya biçimindeyken yazar bilgilerini içermemelidir. Bu sebeple çalışmalar, biri isimli biri isimsiz olmak üzere iki kopya halinde gönderilmelidir.

Yazarlar, hakem ve editörler tarafından önerilen makul revizyonları yapmayı kabul etmelidir; geçerli bir gerekçe olmaksızın revizyonların yapılmaması durumunda gönderilmiş olan çalışma reddedilmektedir. Yayın sonrasında bir hata tespit edildiğinde, tüm yazarların bu hatayı düzeltme ya da gerekiyorsa çalışmayı geri çekme sorumluluğu bulunmaktadır.

Yayınlanması uygun bulunan makalelerin telif hakkı yazarlara aittir; yazarlara telif ücreti ödenmemektedir. Telif ve lisans koşullarına ilişkin ayrıntılar bu sayfanın ilgili bölümünde belirtilmiştir.

Birden fazla yazarlı çalışmalarda, yazar sıralaması ilgili yazar grubu tarafından belirlenmektedir; sorumlu yazar, gönderim ve değerlendirme süreci boyunca dergiyle iletişimden birincil olarak sorumlu tutulmaktadır.

Hakemlere Yönelik Etik Sorumluluklar

Dergimize gönderilen tüm çalışmalar çift kör hakemlik süreciyle değerlendirilmektedir; bu süreçte yazar kimliği hakemlerden, hakem kimliği de yazarlardan gizli tutulmaktadır. Hakemlere ilişkin etik sorumluluklar, COPE ve ICMJE tarafından yayımlanan öneri ve yönergeler esas alınarak belirlenmektedir.

Hakemler, değerlendirmelerini yazarların etnik kökeni, cinsiyeti, uyruğu, dini inancı veya politik görüşünden bağımsız olarak, yalnızca çalışmanın bilimsel içeriği üzerinden yapmaktadır. İncelemeyi üstlenen hakemin, değerlendirdiği çalışmanın yazarları veya destekleyici kurumlarla herhangi bir çıkar veya rekabet çatışması bulunmamalıdır; böyle bir durumun varlığı halinde hakem, değerlendirmeyi kabul etmeden önce editörü bilgilendirmelidir.

Kendisine ulaşan bir çalışmanın uzmanlık alanıyla örtüşmediğini ya da süresi içinde değerlendiremeyeceğini öngören hakem, bu durumu editöre bildirerek süreçten çekilmelidir. Hakemler, değerlendirme sürecine ilişkin tüm bilgileri gizli tutmakla, raporlarını veya makaleye dair bilgileri üçüncü kişilerle paylaşmamakla ve editörün onayı olmaksızın yazarla doğrudan iletişime geçmemekle yükümlüdür.

Hakemler, değerlendirdikleri çalışmada yazar tarafından atıf yapılmamış yayımlanmış çalışmaları editöre bildirmelidir. Değerlendirilen çalışma ile hakemin kişisel bilgisi dahilindeki başka bir yayımlanmış çalışma arasında dikkat çekici bir benzerlik veya örtüşme fark edilmesi de dahil olmak üzere, potansiyel etik sorunlar editörün dikkatine sunulmalıdır; bir telif hakkı ihlali veya intihal şüphesiyle karşılaşılması durumunda bu husus editöre bildirilir. Değerlendirmeler nesnel, yapıcı ve kibar bir dille yapılmalı, yazara yönelik kişisel eleştirilerden kaçınılmalıdır. Hakemler, değerlendirme sürecinde edindikleri bilgileri kişisel çıkarları doğrultusunda kullanamaz.

Editörlere Yönelik Etik Sorumluluklar

Dergimizde yayımlanan tüm içerikten editör kurulu sorumludur. Editör kurulunun etik görev ve sorumlulukları, COPE ve ICMJE tarafından yayımlanan öneri ve yönergeler esas alınarak belirlenmektedir.

Bir başvurunun yayımlanıp yayımlanmayacağına dair karar, yazar veya yazarların ırkı, cinsiyeti, inancı, uyruğu veya politik görüşünden bağımsız olarak; gönderinin derginin yayın politikasıyla uygunluğu, özgünlüğü ve bilimsel önemi doğrultusunda verilmektedir. Editör kurulu, yazarların ifade özgürlüğünü desteklemekle ve derginin niteliğinin geliştirilmesine katkı sağlamakla yükümlüdür.

Editör kurulu, yazarlara çalışmalarından ne beklendiğini gösteren yayım ve yazım kurallarını, gerektiğinde örnek şablonlarla birlikte sunmakla yükümlüdür.

Editör kurulu, gönderilen çalışmaları bilgi ve uzmanlık alanına uygun hakemlere yönlendirmekle sorumludur; hakemlerden, değerlendirmeye başlamadan önce çıkar çatışması bulunmadığını beyan etmeleri istenmektedir. Hakemlere, değerlendirme süreciyle ilgili gerekli tüm bilgiler ve kendilerinden beklenenler açıkça iletilmektedir. Hakem değerlendirme sürecinin çift kör hakemlik ilkesine uygun yürütülmesi, yazarlara hakem kimliklerinin, hakemlere de yazar kimliklerinin ifşa edilmemesi editör kurulunun sorumluluğundadır.

Editör kurulu, hakemlerin zamanlama ve performansını izlemekte; nezaketsiz veya niteliksiz yorumlarda bulunan ya da sürekli geç dönen hakemleri hakem listesinden çıkarmaktadır. Hakemlere ilişkin bir veri tabanı oluşturulmakta, bu veri tabanı hakemlerin uzmanlık alanlarına ve performansına göre sürekli yenilenmekte ve genişletilmektedir.

Editör, hakem veya editör kurulu üyeleri, reddedilen ya da değerlendirme aşamasında olan başvurulara ait bilgi ve belgeleri, yazarın yazılı izni olmaksızın kendi araştırmalarında kullanamaz.

Bir çalışmanın ilk değerlendirme aşamasında reddedilmesine karar verilmesi durumunda, ret gerekçesi yazara açık ve yansız biçimde bildirilmektedir. Çalışmanın yazım kuralları veya biçimsel açıdan yeniden gözden geçirilmesi gerektiği kanaatine varılması halinde, yazara bu husus bildirilmekte ve gerekli düzeltmeler için süre tanınmaktadır. Yazarların çalışmalarının durumuna ilişkin bilgi talepleri, çift kör hakemlik sürecinin bütünlüğü bozulmayacak şekilde yanıtlanmaktadır.

Yayın Politikası

Yayıncı

İstanbul Kent Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi’nin yayıncısı, İstanbul Kent Üniversitesi adına Üniversite Rektörlüğü ve İktisadi, İdari ve Sosyal Bilimler Fakültesi adına Fakülte Dekanlığıdır. Yayıncı; derginin yayın etiği ilkelerinin ilgili tüm paydaşlarca uygulanmasını, dergi içeriğine açık erişimin ücretsiz ve kesintisiz sağlanmasını, yayınların arşivlenmesini ve uzun süreli korunmasını taahhüt etmektedir. Suistimal, intihal, çıkar çatışması, telif hakkı ihlali veya öz-intihal gibi bilimsel yayın etiğinin ihlaline dair bir şüphe oluşması halinde, durumu netleştirmek üzere gerekli adımların atılması yayıncının sorumluluğundadır.

Yayın Kurulunun Sorumlulukları

Yayın Kurulu, derginin yayın etiği ilkelerini ve yayın politikasını benimseyerek kararlarını bu çerçevede almaktadır. Bu doğrultuda Kurul üyeleri:

Bir etik ihlal şüphesi oluştuğunda durumu netleştirmek üzere editör ekibini bilgilendirmektedir.

Derginin ulusal ve uluslararası tanınırlığının artırılmasına yönelik önerilerde bulunmaktadır.

Danışma Kurulu için üye önerileri sunmakta ve derginin akademik niteliğini geliştirmek amacıyla taranacağı indeksler konusunda görüş bildirmektedir.

Değerlendirme Süreci

Sisteme yüklenen çalışmalar, öncelikle derginin kapsamına uygunluk, yazım kurallarına uyum ve yayın standartlarına yeterlilik açısından editöryal ön incelemeden geçirilmektedir. Bu aşamayı geçen çalışmalar, ilgili alanda uzman en az iki bağımsız hakeme yönlendirilmekte; süreç boyunca yazar ve hakem kimlikleri karşılıklı olarak gizli tutulmaktadır. İki hakem görüşünün birbiriyle çelişmesi halinde üçüncü bir hakemin görüşüne başvurulmakta; nihai kabul veya ret kararı yayın kuruluna aittir. Sadece akademisyenlerden değil, araştırmacı ve uygulayıcılardan gelen çalışmalar da değerlendirmeye alınmaktadır.

Kurul Üyelerinin Öz-Gönderimi

Yayın Kurulu üyelerinin bilimsel katkı sunan çalışmalarını dergiye göndermesi mümkündür; bu durumda ilgili çalışmanın tüm editöryal ve hakem değerlendirme süreci, çıkar çatışmasını önlemek amacıyla kurulun diğer üyelerince, dergideki standart sürece uygun ve tarafsız biçimde yürütülmektedir.

Yapay Zeka Kullanım Politikası

Yapay zekâ araçlarının kullanımında yazarların, Committee on Publication Ethics (COPE) ve International Committee of Medical Journal Editors (ICMJE) tarafından belirlenen ilkelere uygun hareket etmesi beklenmektedir. Sohbet botları ve benzeri yapay zekâ araçları, bir çalışmanın nihai halini onaylama ve içeriğin bütünlüğünden hesap verme sorumluluğunu taşıyamadıkları için hiçbir şekilde yazar olarak gösterilemez; yazarlık katkısı yalnızca bu sorumlulukları üstlenebilen kişilere aittir.

Çalışmanın hazırlanmasında yapay zekâdan faydalanılmış olması halinde, bu kullanım şeffaflık ilkesi gereği açıkça beyan edilmelidir: yazım, dil düzenleme veya ifade geliştirme amacıyla yapılan kullanımlar Teşekkür (Acknowledgments) bölümünde; veri toplama, analiz veya görsel/tablo üretimi amacıyla yapılan kullanımlar ise Yöntem bölümünde belirtilir. Çalışmanın bilimsel içeriğinin, sonuçlarının ve yapay zekâ aracılığıyla üretilen kısımların doğruluğu ile özgünlüğünden tamamen yazar(lar) sorumludur.

Yayın Sonrası Düzeltmeler ve Geri Çekmeler

Yayımlanan bir makalede hata tespit edilmesi durumunda, editör kurulu bu hatayı en kısa sürede düzeltmek için gerekli çabayı göstermektedir. Düzeltme talepleri, hatanın niteliği ve kapsamına uygun şekilde ele alınmakta ve yayımlanmadan önce editör tarafından incelenip onaylanmaktadır.

İntihal, veri uydurma veya tahrifat gibi ciddi bilimsel suistimal durumlarının tespiti halinde, ilgili çalışma için geri çekme işlemi uygulanmaktadır. Geri çekme kararı editör tarafından incelenip onaylanmakta; geri çekme bildirimi yayımlanarak orijinal makaleyle ilişkilendirilmektedir.

Açık Erişim

İstanbul Kent Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi'nde yayımlanan tüm içerik, herhangi bir kayıt veya ücret talep edilmeksizin, yayımlandığı andan itibaren herkesin erişimine açıktır; içeriğe erişimde herhangi bir ambargo süresi uygulanmamaktadır. Okurlar, içeriği okuyabilir, indirebilir, kopyalayabilir, arayabilir ve bağlantı verebilir.

Lisanslama

Dergimizde yayımlanan çalışmalar, açık bir lisans kapsamında yayımlanmakta olup lisans koşulları bu sayfada ayrıca belirtilecektir.

Telif Hakları

Yayınlanması uygun bulunan makalelerin telif hakkı yazar(lar)a aittir; yazarlara telif ücreti ödenmemektedir. Yazar(lar), çalışmalarının derginin açık erişim ve lisans politikası çerçevesinde kullanılmasına izin verdiklerini, makale gönderimi sırasında yüklenecek telif hakları sözleşmesiyle beyan eder; tek yazarlı çalışmalarda yazarın kendisinin, çok yazarlı çalışmalarda her yazarın onayını gösteren bu sözleşme, makale yüklenirken ayrıca sisteme eklenmelidir.

Arşivleme

Derginin tüm sayı ve makaleleri, DergiPark sistemi üzerinden uzun süreli olarak arşivlenmektedir.

“DAHASI YOK MU?”: KIBRIS’TA KIBRIS TÜRKLERİNE KARŞI ETNO-KIRIM, HALK-KIRIM, KİMLİK-KIRIM, MEKÂN-KIRIM, ANI-KIRIM VE CİNSİYET-KIRIM

“DAHASI YOK MU?”: KIBRIS’TA KIBRIS TÜRKLERİNE KARŞI ETNO-KIRIM, HALK-KIRIM, KİMLİK-KIRIM, MEKÂN-KIRIM, ANI-KIRIM VE CİNSİYET-KIRIM

Öz

Anahtar Kelimeler

Destekleyen Kurum

Proje Numarası

Etik Beyan

Teşekkür

“IS THERE NOTHING MORE?”: ETHNOCIDE, DEMOCIDE, IDENTICIDE, SPACIOCIDE, MEMORICIDE, AND GENDERCIDE AGAINST TURKISH CYPRIOTS IN CYPRUS

Öz

Anahtar Kelimeler

Destekleyen Kurum

Proje Numarası

Etik Beyan

Teşekkür

Öz

Proje Numarası

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

IZ

Kaynak Göster

Amaç ve Kapsam

Yazım Kuralları

Etik İlkeler ve Yayın Politikası

Ücret Politikası