ÇOCUK İSTİHDAMINI ETKİLEYEN FAKTÖRLER

Öz

Çocuk istihdamı çocuk bireyin bedensel, zihinsel, ruhsal ve sosyal gelişimini olumsuz yönde etkilemesi açısından oldukça önemli bir sorundur. Aynı zamanda çocuk işgücünün uzun vadede hem bireysel hem de ulusal boyutta yarattığı maliyetler oldukça yüksektir. Bu çalışmada Türkiye İstatistik Kurumu tarafından yayınlanan, en güncel veri olan 2019 yılı Çocuk İşgücü Araştırması mikro veri seti kullanılmış ve çocuk bireylerin istihdamda yer almalarını etkileyen faktörler incelenmiştir. Amaç: Bu çalışmanın amacı Türkiye’de çalışmakta olan çocuk bireylerin çalışma kararlarını etkileyen faktörleri analiz etmektir. Metodoloji: Çalışmada en küçük kareler (EKK) yöntemi ve ikili cevap değişkeni temelinde lojistik regresyon modeli, tamamlayıcı log-log regresyon modeli ve cezalı en çok olabilirlik lojistik regresyon modeli kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmanın bulgularına göre kız çocuk bireylerin çalışma olasılığı erkek çocuk bireylere göre daha düşüktür. Aynı zamanda çocuk bireyin eğitimine devam etmesi, anne ve babanın eğitim seviyesinin artması ve anne ve babanın işgücü dışında olmaya göre istihdamda olması; çocuk bireyin istihdamda olma olasılığını düşüren faktörlerdir. Bu etkilerin yanı sıra, çocuk bireyin yaşının artması, anne ve babanın yaşının 35’ten yüksek olması ve anne ve babanın işgücü dışında olmaya göre işsiz olması çocuk bireyin istihdamda olma olasılığını artıran faktörlerdir. “Çocuk bireylerin istihdamda yer almalarını etkileyen en önemli faktörler nelerdir?” sorusu çerçevesinde tahmin edilen standartlaştırılmış beta katsayıları incelendiğinde, çocuk bireyin çalışma olasılığını en çok etkileyen faktörler arasında çocuk bireyin kendi demografik özelliklerinin yanı sıra annenin eğitim seviyesi ve işgücü durumu değişkenlerinin yer aldığı görülmektedir. Bu çarpıcı sonuç, çocuk işçiliği ile mücadelede kadınlar ile ilgili eğitim ve istihdam politikalarının da önemini gözler önüne sermektedir. Özgünlük: Türkiye’de çocuk istihdamı ile ilgili mevcut en güncel veri setinin kullanılması, çocuk istihdamını etkileyen faktörlerin daha önce bu konu bağlamında yapılan çalışmalardan farklı yöntemler kullanılarak analiz edilmesi ve standartlaştırılmış beta katsayıları hesaplanarak çocuk istihdamını en çok etkileyen faktörlerin incelenmesi bu çalışmanın özgün yanları olarak öne çıkmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Çocuk istihdamı
• Türkiye
• 2019 Çocuk İşgücü Araştırması

DETERMINANTS OF CHILD EMPLOYMENT

Öz

Child labor is an important problem as it negatively affects the physical, mental, psychological and social development of children. At the same time, the long run costs of child labor both at individual and national level are very high. This study uses the latest Working Child Statistics published by the Turkish Statistical Institute in 2019 and analyzes the determinants of child employment. Purpose: The purpose of this study is to analyze the determinants of child labor in Turkey. Methodology: Ordinary least squares, logistic regression, complementary log-log regression and penalized maximum likelihood logistic regression methodologies are employed. Findings: The findings indicate that the probability of the child being employed is lower for girls than boys. School attendance, higher education level of parents and parents’ being employed in comparison to being out of labor force are the factors that lower the probability of the child being employed. Moreover, higher age of the child, parents’ age being higher than 35 and parents’ being unemployed in comparison to being out of labor force are the factors that increase the probability of the child being employed. The results of the standardized beta coefficients indicate that as well as children’s demographic characteristics, mother’s education level and labor force status have the greatest impact on children’s employment probability. This striking finding emphasizes the importance of education-oriented and employment-oriented policies for female to combat with child labor. Originality: Using the latest available data on child labor, applying different methodologies that have not been applied in previous studies in the literature and calculating standardized beta coefficients to find the determinants with the greatest impact are the original characteristics of this study.

Anahtar Kelimeler

• Child employment
• Turkey
• 2019 Working Child Statistics

Kaynakça

1. Basu, K. (1999). Child labor: Cause, consequence, and cure, with remarks on international labor standards. Journal of Economic Literature, 37 (3), 1083-1119.
2. Bilgen, Z. Susanli, Ö. & Kologlugil, S. (2016). Child domestic labour and mothers’ employment in Turkey. Economic Research-Ekonomska Istraživanja, 29 (1), 967-979.
3. Cigno, A. & Rosati, F. (2005). The Economics of Child Labour. Oxford University Press, Cambridge.
4. Dayioglu-Tayfur, M & Kirdar, M. G. (2020). Keeping Kids in School and Out of Work: Compulsory Schooling and Child Labor in Turkey, IZA Discussion Papers, No.13276, Institute of Labor Economics (IZA), Bonn.
5. Dayioğlu, M. (2005). Patterns of Change in Child Labour and Schooling in Turkey: The Impact of Compulsory Schooling. Oxford Development Studies, 33 (2), 195-210.
6. Dayioğlu, M. (2006). The impact of household income on child labour in urban Turkey, The Journal of Development Studies, 42 (6), 939-956.
7. Duryea, S. & Arends-Kuenning, M. (2003). School attendance, child labor and local labor market fluctuations in urban Brazil. World Development, 31 (7), 1165-1178.
8. Edmonds, E. (2006). Understanding sibling differences in child labor. Journal of Population Economics, 19, 795-821.

9. Emerson, P. & Souza, A. (2007). Child Labor, School Attendance and Intra-Household Gender Bias in Brazil. World Bank Economic Review, 21 (2), 301-316.
10. Grootaert, C. & Kanbur, R. (1995), Child Labour: An Economic Perspective. International Labour Review, 134 (2), 1–18.
11. Kıral, G. & Tıraş, M.F. (2013). Understanding of Child Labour in Turkey. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 27 (2), 109-120.
12. King, G. & Zeng, L. (2003). Logistic regression in rare events data. Journal of Statistical Software, 9 (2), 137–163.
13. Mukherjee, D. & Das, S. (2008). Role of Parental Education in Schooling and Child Labour Decision: Urban India in the Last Decade. Social Indicators Research, 89 (2), 305–322.
14. Tunalı, İnsan. (1996). "Education and Work: Experiences of 6-14 Year Old Children in Turkey." Education and Labor T. Bulutay (Ed.) içinde, 105-140.