İmam Mâtürîdî’’ye Göre Müslümanlar ile Ehl-i Kitap Arasındaki Beşerî ve Sosyo-kültürel İlişkilerin Dinî Temelelleri

The new facilities of the global world have tremendously accelerated mutual interaction among the people from different religious and cultural circles compared to the past. In a sense, the current status has forced them to live in coexistence rather than homogenous society. Therefore, this status drove them into understand each other better and enhance to some principles of coexistence. Each group struggled to improve a new discourse benefiting from their experiences in the past with respect to the new situation. In this process, especially the creators’ multicultural life, Muslim societies have a critical importance. It is considered that understanding better of the aspect of Imam Mâturîdî (he is the pioneer of Mâturîdism in the tradition of Islamic sciences) in his multicultural society makes a great contribution to the aforementioned struggle. The issue is confined to his opinions about Ahl al-Kitab and tried to give an overview of his approach.

Globalleşen dünyanın adeta küçük bir köy haline gelmesi farklı din, inanç, ideoloji ve kültür mensuplarının bir araya gelmesine ve dinî, siyasî, ekonomik ve kültürel boyutlarda birbirleriyle karşılıklı etkileşim içinde olmasına neden olmuştur. Bu çerçevede çok kültürlü bir toplum içinde yaşama Müslümanları da dün olduğu gibi bugün de başta Ehl-i kitap olmak  üzere farklı din mensuplarıyla bireysel ve toplumsal hayatın doğal bir sonucu olarak arkadaşlık ve dostluk kurma, alış veriş yapma, yeme-içme ve evlenme gibi beşerî ilişkiler kurmaya sevk etmiştir. Bu süreçte müslümanlar, İslam dışı din ve inanç mensupları ile kurabilecekleri sosyal ve kültürel münasebetlerinin nasıl olması gerektiğine dair temel ilkeleri belirleme ihtiyacı hissetmişlerdir.

Bu çalışmada çağımızın bu önemli meselesinin çözümüne ve bu yöndeki ihtiyacın karşılanmasına katkı sağlama bakımından İmam Mâtürîdî’nin konuya ilişkin görüşleri ele alınacaktır. Bu bağlamda konu Ehl-i kitap ile sınırlı tutulup Müslümanların Ehl-i kitabı dost ve veli edinmeleri, kendileriyle evlenmeleri ve kestiklerini yemeleri çerçevesinde incelenecek, Mâtürîdî’nin konuya ilişkin temel yaklaşımı belirlenmeye çalışılacaktır.