Araştırma Makalesi

Şer‘iyye Sicillerinin Serlevhaları -İstanbul Kadılığı Şer‘iyye Sicilleri Özelinde-

Cilt: 12 Sayı: 3 30 Eylül 2023
PDF İndir
TR EN

Şer‘iyye Sicillerinin Serlevhaları -İstanbul Kadılığı Şer‘iyye Sicilleri Özelinde-

Öz

Osmanlı Devleti’nin kuruluşundan Tanzimat’a kadarki süreçte en etkili hukuki icrâ mercii şer‘iyye mahkemeleridir. Bu mahkemelerde her açıdan kamuyu ilgilendiren cezâî davalar, şahıslar ve kurumlar arasındaki hukukî davalar, ordu mensuplarıyla ilgili askerî davalar, vergi, harç vb. mali yükümlülüklerle ilgili malî davalar görülmüştür. Bundan dolayıdır ki bu tarihe kadarki şer‘iyye sicilleri, muhteva açısından oldukça zengindir. Osmanlı hukuk sisteminin işleyişi ve geçirdiği değişimin incelenmesinde birinci el kaynak niteliğindeki bu sicillerle ilgili zamanla standart formlar oluşmuştur. Sicillerin başında genelde Arapça olan dibâce yani bir giriş kısmı yer almaktadır. Bu kısımda, şer‘i kanunları koyan Allah’a ve bu hükümleri tebliğ eden Hz. Peygamber’e saygı arz edilerek sicile başlanmıştır. Sicillerin serlevhalarında ilk olarak Esmâ-i hüsnâ, hamdele ve besmele yazılmıştır. İstanbul Kadı Sicillerinde Tanzimat öncesinde ve sonrasında, sicillerin kapağında sicil defterini tutan kadı’nın adı, görev tarihi, defterin ihtiva ettiği tarihler ve muhtevasına ait özlü bilgiler yer almaktadır. Bu bilgiler genelde katı‘ adı verilen sanatla kesilen kâğıtların üzerine yazılarak, sicil kapağına yapıştırılmıştır. Şer‘iyye sicillerinde deri, cilt ve ebru sanatlarının uygulanmasının yanında katı‘ sanatının da bulunması, onların sanatsal kıymetini artırmıştır. Şer‘iyye Sicillerinin serlevhalarında Esmâ-i hüsnâ ve Besmele, farklı ifade kalıplarıyla yazılmıştır. Tanzimat öncesinde özellikle sicilin başında Allah’ın adaleti, ilmi, affediciliği, zenginliği, her şeyi işitmesi, duyması ve bilmesi, bağışlayıcılığı, izzet ve şerefli oluşu, karşılıksız ihsan ediciliği, cömertliği, benzersiz yaratıcılığı, eşi ve denginin olmayışını ifade eden Esmâ-i hüsnâsı zikredilmiştir. Tanzimat’tan sonra ise sadece Allah’ın birliğine vurgu yapan isimleri tercih edilmiştir. Bu bağlamda İstanbul Kadılığı’nın payitaht kadılığı olması hasebiyle İstanbul Kadılığı Sicillerinin muhtevâları kadar serlevhalarının diplomatik özellikleri de oldukça önemlidir. Çalışmamızda Şer‘iyye Sicilleri Arşivi’ndeki İstanbul Kadılığı sicillerinin serlevhaları ve başlangıç formları yıllara göre muhtevâ, diplomatika ve sanatsal açıdan tahlil edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

İslam Tarihi ve Sanatları , Şer‘iyye Sicilleri , Tanzimat , Diplomatika , Serlevha

Kaynakça

  1. Akgündüz, A. (1988-1989). Şer’iye Sicilleri: Mahiyeti. Toplu Kataloğu ve Seçme Hükümler. I-II İstanbul: Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı.
  2. Akgündüz, A. (2000). “İ‘lâm”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 22/72-73. İstanbul: TDV Yayınları.
  3. Akgündüz, A. (1986). Mukayeseli İslam ve Osmanlı Hukuku Külliyatı. Diyarbakır: Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları.
  4. Akgündüz, A. (1990). Osmanlı Kanunnameleri ve Hukukî Tahlilleri. II. Kitap. İstanbul: OSAV Yayınları.
  5. Akgündüz, A. (2009). “İslam Hukukunun Osmanlı Devleti’nde Tatbiki: Şer’iyye Mahkemeleri ve Şer’iyye Sicilleri”. İslam Hukuku Araştırmaları Dergisi 14 /13-48.
  6. Akgündüz, A. (2002). “İslâm Hukukunun Osmanlı Devleti’nde Tatbiki: Şer‘iyye Mahkemeleri ve Şer‘iyye Sicilleri”. Türkler 10. Cilt. Ankara: Yeni Türkiye Yayınları.
  7. Akgündüz, A. (2002). “Osmanlı Kanunnâmeleri: Doğuşu, Çeşitleri ve Tarihi Seyri”. Türkler 10. Cilt. Ankara: Yeni Türkiye Yayınları.
  8. Aköz, A. (1989). “XVI. Yüzyıl Sonunda Karaman”. Osmanlı Araştırmaları 9 /331-345.
  9. Akyıldız, A. (2006). “Tanzimat Döneminde Belgelerin Şekil, Dil ve Muhteva Yönünden Geçirdiği Bazı Değişiklikler (1839-1956)”. Tanzimat Değişim Sürecinde Osmanlı İmparatorluğu Ed. Halil İnalcık-Mehmet Seyitdanlıoğlu. Ankara: İş Bankası yayınları, 407-418.
  10. Akyıldız, A. (1993). Tanzimat Dönemi Osmanlı Merkez Teşkilâtında Reform (1836-1856). İstanbul: Eren Yayınları.

Kaynak Göster

APA
Yıldız, E. (2023). Şer‘iyye Sicillerinin Serlevhaları -İstanbul Kadılığı Şer‘iyye Sicilleri Özelinde-. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 12(3), 1965-1988. https://doi.org/10.15869/itobiad.1300040