Tematik Haritalama ile İşyeri Saldırganlığı Kavramının Akademik İzleri: 30 Yıllık Bir Perspektif

Bu çalışmanın temel amacı, 1995–2025/Mayıs döneminde yayımlanan akademik yayınlar üzerinden işyeri saldırganlığı literatürünü bibliyometrik analiz yöntemlerinden tematik haritalama tekniğiyle inceleyerek, konunun zaman içerisindeki kavramsal evrimini ve akademik yönelimlerini ortaya koymaktır. Aynı zamanda literatürdeki boşluklara dikkat çekilerek gelecekteki araştırmalara yön vermek hedeflenmiştir. Bu doğrultuda, Web of Science (WoS) veri tabanında yer alan 2.950 yayın, SciMAT yazılımı (v1.1.06) kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışmada üç dönem (1995-2003, 2004-2014, 2015-2025/Mayıs) dikkate alınmış; kavramsal kümeler, merkezilik ve yoğunluk değerleri ile evrimsel geçişler değerlendirilmiştir. Ayrıca yayınların yıllara, ülkelere, kurumlara ve türlerine göre dağılımı betimsel istatistiklerle sunulmuştur. Analiz bulguları, 2004-2014 döneminde işyeri saldırganlığı literatüründe önemli bir kavramsal genişleme yaşandığını, 2015 sonrası dönemde ise sağlık sektörü, örgütsel iklim ve liderlik gibi bağlamlarda tematik olgunlaşmanın gerçekleştiğini göstermiştir. “Örgütsel saldırganlık” ve “işyeri saldırganlığı” temalarının her üç dönemde de yüksek merkezilik ve yoğunluk değerleriyle güçlü temalar olarak öne çıktığı belirlenmiştir. Bunun yanında “iletişim” ve “iş sağlığı” gibi temaların, döneme özgü gelişen veya önem kazanan alt temalar olduğu görülmüştür. Literatür zamanla kuramsal olarak derinleşmiş ve sağlık sektörü ile liderlik gibi uygulamalı alanlara yönelmiştir. Ancak teorik çerçevenin büyük ölçüde oluşmasına rağmen, bireysel farklılıklar, örgütsel iklim ve kültürel bağlam gibi konularda daha fazla disiplinlerarası çalışmaya ihtiyaç duyulmaktadır. Türkiye’nin alana katkısı artmakla birlikte, uluslararası iş birliklerinin güçlendirilmesi ve uygulama temelli stratejik yaklaşımların geliştirilmesi önem arz etmektedir. Bu çalışma yalnızca 1995-2025/Mayıs dönemini ve Web of Science veri tabanını kapsadığından, ileride yapılacak araştırmalarda daha uzun zaman dilimlerini ve farklı veri kaynaklarını içeren kapsamlı analizlerin gerçekleştirilmesi önerilmektedir. Ayrıca, kuramsal bilgilerin sahaya aktarımını sağlayacak uygulamalı çalışmaların artırılması, alandaki mevcut boşlukların giderilmesine katkı sağlayacaktır.

The main objective of this study is to examine the workplace aggression literature published between 1995 and May 2025 through the thematic mapping method, a type of bibliometric analysis, in order to reveal the conceptual evolution and academic trends of the field over time. Additionally, the study aims to identify existing gaps in the literature and guide future research. In this context, 2,950 publications indexed in the Web of Science (WoS) database were analyzed using SciMAT software (v1.1.06). The analysis was conducted across three time periods (1995-2003, 2004-2014, and 2015-May 2025), focusing on conceptual clusters, centrality-density values, and thematic transitions. Furthermore, descriptive statistics were used to present the distribution of publications by year, country, institution, and document type. Findings indicate that the 2004-2014 period experienced significant conceptual expansion in workplace aggression research, while the period after 2015 demonstrated thematic maturity, particularly in the contexts of the healthcare sector, organizational climate, and leadership. The themes of “organizational aggression” and “workplace aggression” consistently emerged as strong themes across all three periods, characterized by high centrality and density values. Additionally, themes such as “communication,” and “occupational health,” gained importance as period-specific or emerging sub-themes. Over time, the literature has deepened theoretically and shifted toward applied areas such as the healthcare sector and leadership. Although a solid theoretical framework has largely been established, there remains a need for more interdisciplinary studies addressing individual differences, organizational climate, and cultural contexts. While Türkiye’s contribution to the field has increased, further development of international collaborations and practice-oriented strategic approaches is strongly recommended. Since this study is limited to the 1995-May 2025 period and the Web of Science database, future research should consider longer time frames and additional data sources. Moreover, increasing the number of applied studies that translate theoretical knowledge into practice will help bridge existing gaps in the literature.