Maksimumu Hedeflemenin İş ve Yaşam Tatmini Üzerindeki Etkileri

Asena Gizem Yiğit; Hilal Tuğçe Bayar Türkoğlu

doi:10.15869/itobiad.1732949

TR EN

Öz

Maksimumu Hedeflemenin İş ve Yaşam Tatmini Üzerindeki Etkileri

Öz

Bu çalışma, bireylerin maksimize etme eğiliminin; karar yorgunluğu, yaşam doyumu, aşırı iş yükü algısı ve iş tatmini ile olan ilişkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda, çeşitli sektörlerde çalışma hayatında yer alan toplam 377 katılımcıdan çevrim içi anket yöntemiyle veri toplanmış ve oluşturulan hipotezler ilişki ve etki testleri aracılığıyla analiz edilmiştir. Araştırma kapsamında hem maksimize edici hem de tatmin edici karar verme eğilimlerine sahip bireyler ayrı gruplar halinde değerlendirilmiştir. Bulgular, maksimize edici bireylerde maksimize etme eğiliminin yaşam doyumu, iş tatmini ve aşırı iş yükü algısı ile anlamlı ilişkiler gösterdiğini ortaya koyarken; tatmin edici bireylerde bu ilişkilerin istatistiksel olarak anlamlı olmadığı tespit edilmiştir. Karar yorgunluğu değişkeni ise her iki grupta da anlamlı bir etki göstermemiştir. Ayrıca, SPSS Process ile yapılan aracılık analizleri sonucunda, maksimize etme eğiliminin iş tatmini üzerindeki etkisinde aşırı iş yükü algısının kısmi bir aracı rol oynadığı belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlar, bireylerin karar verirken benimsedikleri maksimizasyon yaklaşımının sadece karar anını değil, karar sonrasında yaşadıkları memnuniyet, iş tatmini ve iş yükü algısını da etkilediğini göstermektedir. Bu durum, kurumların bireylerin farklı karar verme eğilimlerini dikkate alarak karar süreçlerini yeniden düzenlemesi ve iş yükü yönetiminin sadece fiziksel değil, bilişsel ve duygusal boyutlarda da ele alınması gerektiğine işaret etmektedir. Ayrıca ekonomik davranış modellerine psikolojik farklılıkların dikkate alınmasının ve daha kişiselleştirilmiş seçim mimarisinin gerekliliğini ortaya koymaktadır. Son olarak, araştırma belirli bir örneklem ve sınırlı değişkenlerle yürütüldüğü için bulguların genellenebilirliği sınırlı olabilir. Gelecek çalışmalar, farklı kültürel bağlamlar, meslek grupları ve deneysel tasarımlar kullanarak bu sınırlılığı aşabilir. Bununla birlikte değişkenlerin nedensel ilişkilerini daha güçlü biçimde test edebilmek için boylamsal çalışmaların da yapılması faydalı olacaktır.

Anahtar Kelimeler

Davranışsal İktisat, Maksimize Etme Eğilimi, Çalışma Psikolojisi, Aşırı İş Yükü Algısı, İş Tatmini, Karar Yorgunluğu, Yaşam Doyumu

The Effects of Maximizing Tendency on Job and Life Satisfaction

Öz

This study aims to examine the relationships between individuals’ maximizing tendencies and decision fatigue, life satisfaction, perceived excessive workload, and job satisfaction. For this purpose, data were collected from a total of 377 participants working in various sectors through an online survey method, and the proposed hypotheses were analyzed using correlation and regression-based effect tests. In the study, individuals with maximizing and satisficing decision-making tendencies were evaluated in separate groups. The findings revealed that among maximizers, the tendency to maximize was significantly associated with life satisfaction, job satisfaction, and perceived excessive workload, whereas these relationships were not statistically significant among satisficers. The variable of decision fatigue did not show a significant effect in either group. Moreover, mediation analyses using SPSS PROCESS indicated that perceived excessive workload partially mediated the relationship between maximizing tendency and job satisfaction. The results demonstrate that the maximization approach adopted by individuals during decision-making affects not only the moment of decision but also their subsequent experiences of satisfaction, job satisfaction, and perception of workload. This highlights the necessity for organizations to reconsider decision-making processes by taking individual differences in decision styles into account, and to address workload management not only from a physical perspective but also in cognitive and emotional dimensions. Furthermore, the findings point to the need for incorporating psychological differences into economic behavior models and for developing a more personalized choice architecture. Finally, as the study was conducted with a specific sample and a limited set of variables, the generalizability of the findings may be constrained. Future studies may overcome these limitations by employing diverse cultural contexts, occupational groups, and experimental designs. In addition, longitudinal studies would be beneficial to more robustly test the causal relationships among the variables.

Anahtar Kelimeler

Behavioral Economics, Maximizing Tendecy, Labor Psychology, Perceived Excessive Workload, Job Satisfaction, Decision Fatigue, Life Satisfaction

Kaynakça

Baumeister, R. F., Bratslavsky E., Muraven M., and Tice D. M. (1998). Ego Depletion: Is the active self a limited resource?. Journal of Personality and Social Psychology, 74(5), 1252-1265. https://doi.org/10.1037/0022-3514.74.5.1252
Bayar, H.T. ve Öztürk, M. (2017). İş stresinin iş tatmini üzerindeki etkisi: süleyman demirel üniversitesi araştırma görevlileri üzerine bir araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22 (2), 525-546. http://acikerisim.sdu.edu.tr/xmlui/handle/123456789/50787
Beehr, T. A., and Newman, J. E. (1978). Job stress, employee health, and organizational effectiveness: A facet analysis, model, and literature review. Personnel Psychology, 31(4), 665–699. https://doi.org/10.1111/j.1744-6570.1978.tb02118.x
Bubić, A., and Erceg, N. (2018). The role of decision-making styles in explaining happiness. Journal of Happiness Studies, 19(1), 213-229. https://doi.org/10.1007/s10902-016-9816-z.
Cheek, N. N., and Schwartz, B. (2016). On the meaning and measurement of maximization. Judgment and Decision Making, 11(2), 126–146. https://doi.org/10.1017/S1930297500007257
Cheek, N. N., and Goebel, J. (2020). What does it mean to maximize? “Decision difficulty,” indecisiveness, and the jingle-jangle fallacies in the measurement of maximizing. Judgment and Decision Making, 15(1), 7-24. https://doi.org/10.1017/S1930297500006884
Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques (3rd ed.). New York: John Wiley & Sons.
Cohen, J., Cohen, P., West, S. G., and Aiken, L. S. (2003). Applied multiple regression/correlation analysis for the behavioral sciences (3rd ed., s. 53). Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
Dağlı, A., ve Baysal, N. (2016). Yaşam doyumu ölçeğinin türkçe’ye uyarlanması: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 15(59). https://doi.org/10.17755/esosder.263229
Derya, S. (2008). Crossover of work-family conflict: antecedent and consequences of crossover process in dual-earner couple, Koç Üniversitesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tez Çalışması, İstanbul.

Diab, D. L., Gillespie, M. A., and Highhouse, S. (2008). Are maximizers really unhappy? The measurement of maximizing tendency. Judgment and Decision Making, 3(5), 364–370. https://doi.org/10.1017/S1930297500000383.
Diener, E., and Seligman, M. E. P. (2002). Very happy people. Psychological Science, 13(1), 81–84. https://doi.org/10.1111/1467-9280.00415
Diener, E., Emmons, R. A., Larsen, R. J., and Griffin, S. (1985). The satisfaction with life scale. Journal of Personality Assessment, 49(1), 71–75. https://doi.org/10.1207/s15327752jpa4901_13
Field, A. (2018). Discovering statistics using IBM SPSS statistics (5th ed.). SAGE Publications.
Giacopelli, N. M., Simpson, K. M., Dalal, R. S., Randolph, K. L., & Holland, S. J. (2013). Maximizing as a predictor of job satisfaction and performance: A tale of three scales. Judgment and Decision Making, 8(4), 448–469. https://doi.org/10.1017/S1930297500005301
Greenberg, J., and Baron, R. A. (2000). Behavior in organizations (7th ed.). Prentice Hall.
Güriş, S. ve Astar, M. (2014). Bilimsel araştırmalarda SPSS ile istatistik. İstanbul: DER Yayınları.
Hickman Jr, R. L., Pignatiello, G. A. and Tahir, S. (2018). Evaluation of the decisional fatigue scale among surrogate decision makers of the critically ill. Western Journal of Nursing Research, 40(2), 191-208. https://doi.org/10.1177/0193945917723828
Hu, L. and Bentler P.M. (1999). Cut off criteria for fit indexes in covariance structure analysis: conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 6 (1), 1-55. https://10.1080/10705519909540118
Huebner, E. S., Suldo, S. M., Smith, L. C., and McKnight, C. G. (2004). Life satisfaction in children and youth: Empirical foundations and implications for school psychologists. Psychology in the Schools, 41(1), 81–93. https://doi.org/10.1002/pits.10145
Iyengar, S. S., and Lepper, M. R. (2000). When choice is demotivating: Can one desire too much of a good thing?. Journal of Personality and Social Psychology, 79(6), 995–1006. https://doi.org/10.1037//0022-3514.79.6.995
Iyengar, S. S., Wells, R. E., and Schwartz, B. (2006). Doing better but feeling worse: Looking for the “best” job undermines satisfaction. Psychological Science, 17(2), 143–150. https://doi.org/10.1111/j.1467-9280.2006.01677.x
İslamoğlu, A. H. ve Alnıaçık, Ü. (2014). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri, (4. Bs.) İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş.
Judge, T. A., Locke, E. A., Durham, C. C ve Kluger, A. N. (1998). Dispositional Effects on Job and Life satisfaction: The Role of Core Evaluations. Journal of Applied Psychology, 83(1), 17.
Kabasakal, Z. ve Uz-Baş, A. (2013). Ergenlerin yaşam doyumu düzeylerinin yordanmasında sosyal destek, baş etme ve benlik saygısının rolü. Ege Eğitim Dergisi, 14(1), 51–70. https://doi.org/10.26466/opus.748254
Kahneman, D. and Tversky, A. (1979). Prospect Theory: an analysis of decision under risk, Econometrica, 42 (2), 263-292. https://doi.org/10.2307/1914185
Karasek, R. A. (1979). Job demands, job decision latitude, and mental strain: Implications for job redesign. Administrative Science Quarterly, 24(2), 285–308. https://doi.org/10.2307/2392498
Keser, A. ve Bilir, K. B. (2019). İş tatmini ölçeğinin türkçe güvenilirlik ve geçerlilik çalışması. Kırklareli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(3), 229-239. https://dergipark.org.tr/tr/pub/kusbder/issue/51331/654568
Kim, K., and Miller, E. G. (2017). Vulnerable maximizers: The role of decision difficulty. Judgment and Decision Making, 12(5), 516–526. https://doi.org/10.1017/S1930297500006537
Lai, L. (2011). Maximizing and customer loyalty: Are maximizers less loyal?. Judgment and Decision Making, 6(4), 307–313. https://doi.org/10.1017/S1930297500001911
Locke, E.A. (1976) The nature and causes of job satisfaction. In: Dunnette, M.D., Ed., Handbook of Industrial and Organizational Psychology, 1, 1297-1343.
Ma, M., Zhao, N., & Zhang, L. (2021). The Positive Side of Maximization: Linking Maximization Tendency With Meaning in Life Through Time Perspectives. Frontiers in Psychology, 12, 1-9. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2021.708117
Maslach, C., and Jackson, S. E. (1981). The measurement of experienced burnout. Journal of Organizational Behavior, 2(2), 99–113. https://doi.org/10.1002/job.4030020205
Mayers, A. (2013). Introduction to statistics and SPSS in psychology. Harlow: Pearson Education Limited.
Michalos, A. C. (1972). Rationality between the Maximizers and the Satisficers. PSA: Proceedings of the Biennial Meeting of the Philosophy of Science Association, 1972, 423–445. http://www.jstor.org/stable/3698985
Misuraca, R., and Fasolo, B. (2018). Maximizing versus satisficing in the digital age: disjoint scales and the case for “construct consensus”. Personality and Individual Differences, 121, 152–160. https://doi.org/10.1016/j.paid.2017.09.031
Misuraca, R., Faraci, P., Ruthruff, E., and Ceresia, F. (2021). Are maximizers more normative decision-makers? An experimental investigation of maximizers' susceptibility to cognitive biases. Personality and Individual Differences, 183, 111123. https://doi.org/10.1016/j.paid.2021.111123
Misuraca, R., Faraci, P., Gangemi, A., Carmeci, F. A., and Miceli, S. (2015). The Decision-Making Tendency Inventory: A new measure to assess maximizing, satisficing, and minimizing. Personality and Individual Differences, 85, 111–116. https://doi.org/10.1016/j.paid.2015.04.043
Moyano-Díaz, E., Martínez-Molina, A., and Ponce, F. (2014). The price of gaining: Maximization in decision-making, regret and life satisfaction. Judgment and Decision Making, 9(5), 500-509. https://doi.org/10.1017/S1930297500006859
Nenkov, G. Y., Morrin, M., Ward, A., Schwartz, B., and Hulland, J. (2008). A short form of the maximization scale: Factor structure, reliability and validity studies. Judgment and Decision Making, 3(5), 371–388. https://journal.sjdm.org/08/857a/jdm857a.pdf
Neugarten, B. L., Havighurst, R. J., and Tobin, S. S. (1961). The measurement of life satisfaction. Journal of Gerontology, 16(2), 134–143. https://doi.org/10.1093/geronj/16.2.134
Oishi, S., Tsutsui, Y., Eggleston, C. and Galinha, I.C. (2014). Are maximizers unhappier than satisficers? A comparison between Japan and the USA. Journal of Research in Personality, 49, 14-20. https://doi.org/10.1016/j.jrp.2013.12.001
Parker, A. M., Bruine de Bruin, W., and Fischhoff, B. (2007). Maximizers versus satisficers: Decision-making styles, competence, and outcomes. Judgment and Decision Making, 2(6), 342-350. https://doi.org/10.1017/S1930297500000486
Podsakoff, N. P., LePine, J. A., and LePine, M. A. (2007). Differential challenge stressor–hindrance stressor relationships with job attitudes, turnover intentions, turnover, and withdrawal behavior. Journal of Applied Psychology, 92(2), 438–454. https://doi.org/10.1037/0021-9010.92.2.438
Polman, E. (2010). Why are maximizers less happy than satisficers? Because they maximize positive and negative outcomes. Journal of Behavioral Decision Making, 23, 179–190. http://dx.doi.org/10.1002/bdm.647
Preacher, K. J., Rucker, D. D., and Hayes, A. F. (2007). Addressing moderated mediation hypotheses: Theory, methods, and prescriptions. Multivariate Behavioral Research, 42(1), 185–227. https://doi.org/10.1080/00273170701341316
Purvis, A., Howell, R. T., and Iyer, R. (2011). Exploring the role of personality in the relationship between maximization and well-being. Personality and Individual Differences, 50(3), 370–375. https://doi.org/10.1016/j.paid.2010.10.023
Robbins, S. P., and Judge, T. A. (2013). Organizational Behavior (15th ed.). Pearson.
Rogge, N. (2022). Exploring maximizing, satisficing and minimizing tendency in decision-making among autistic and neurotypical individuals. Research in Autism Spectrum Disorders, 92, 1–14. https://doi.org/10.1016/j.rasd.2022.101935
Sarıakçalı, N., ve Kırpık, G. (2022). Hickman’ın karar yorgunluğu ölçeği’nin türkçe’ye uyarlanması ve covid-19 sürecinde bir araştırma: Türkiye örneği. Abant Sosyal Bilimler Dergisi, 22(3), 1171-1185. https://doi.org/10.11616/asbi.1146908
Sari, M. P. (2022). Decision-making and life satisfaction: The role of general decision-making styles and maximizing tendency as predictors. Humaniora, 13(2), 127-135. https://doi.org/10.21512/humaniora.v13i2.7769
Schaufeli, W. B., and Bakker, A. B. (2004). Job demands, job resources, and their relationship with burnout and engagement: A multi-sample study. Journal of Organizational Behavior, 25(3), 293–315. https://doi.org/10.1002/job.248
Schwartz, B. (2000). Self determination: The tyranny of freedom. American Psychologist, 55, 79–88. https://doi.org/10.1037/0003-066X.55.1.79
Schwartz, B., Ward, A., Monterosso, J., Lyubomirsky, S., White, K. and Lehman, D. R. (2002). Maximizing versus satisficing: Happiness is a matter of choice. Journal of Personality and Social Psychology, 83(5), 1178–1197. https://doi.org/10.1037//0022-3514.83.5.1178
Schwartz, B. (2004). The paradox of choice: Why more is less. Harper Perennial.
Locke, E. A. (1976). The Nature and Causes of Job Satisfaction. In M. D. Dunnette (Ed.), Handbook of Industrial and Organizational Psychology (ss. 1297–1343). Chicago: Rand McNally.
Shim, Y., Shin, YJ. and Lee, Jy. (2024). Maximization strategies in relationship and career enhances life satisfaction through meaning making among established adults in South Korea. BMC Psychology, 12, 214 https://doi.org/10.1186/s40359-024-01672-2
Simon, H.A. (1955). A Behavioral model of rational choise. Quaterly Journal of Economics, 69(1), 99-118. https://www.jstor.org/stable/1884852
Sparks, E. A., Ehrlinger, J., and Eibach, R. P. (2012). Failing to commit: Maximizers avoid commitment in a way that contributes to reduced satisfaction. Personality and Individual Differences, 52(1), 72–77. https://doi.org/10.1016/j.paid.2011.09.002
Spector, P. E. (1997). Job Satisfaction: Application, assessment, causes, and consequences. Sage Publications.
Spector, P. E., and Jex, S. M. (1998). Development of four self-report measures of job stressors and strain: Interpersonal conflict at work scale, organizational constraints scale, quantitative workload inventory, and physical symptoms inventory. Journal of Occupational Health Psychology, 3(4), 356–367. https://doi.org/10.1037/1076-8998.3.4.356
Steiger, J. H. (1980). Tests for comparing elements of a correlation matrix. Psychological Bulletin, 87(2), 245–251. https://doi.org/10.1037/0033-2909.87.2.245
Suldo, S. M., and Huebner, E. S. (2006). Is extremely high life satisfaction during adolescence advantageous?. Social Indicators Research, 78(2), 179–203. https://doi.org/10.1007/s11205-005-8208-2
Tozkoparan, G. (2021). Örgütsel stresin çalışanların yaşam doyumu ve bireysel performans algısına etkileri üzerine bir araştırma. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 10(2), 1881-1910. https://doi.org/10.15869/itobiad.851959
Traczyk, J., Sobkow, A., Fulawka, K., Kus, J., Petrova, D. and Garcia-Retamero, R. (2018). Numerate decision makers don’t use more effortful strategies unless itpays: a process tracing investigation of skilled and adaptive strategy selection in risky decision making. Judgment and Decision Making, 13(4), 372-381. https://doi.org/10.1017/S1930297500009244
Vohs, K. D., Baumeister, R. F., Twenge, J. M., Schmeichel, B. J., Tice, D. M., and Crocker, J. (2008). Making choices impairs subsequent self-control: A limited-resource account of decision making, self-regulation, and active initiative. Journal of Personality and Social Psychology, 94(5), 883–898. https://doi.org/10.1037/0022-3514.94.5.883.
Weiss, H. M. (2002). Deconstructing job satisfaction: Separating evaluations, beliefs and affective experiences. Human Resource Management Review, 12(2), 173–194. https://doi.org/10.1016/S1053-4822(02)00045-1
Yiğit, A.G. (2024). Maksimize etme eğilimi ile kayıptan kaçınma, riskten kaçınma, mutluluk ve bilişsel önyargıya düşme eğilimi arasındaki ilişkinin cinsiyete göre analizi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 26(2), 676-698. https://doi.org/10.16953/deusosbil.1383131

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Davranışsal İktisat

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Asena Gizem Yiğit ^*
0000-0002-9791-2211
Türkiye

Hilal Tuğçe Bayar Türkoğlu
0000-0002-8834-7433
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

31 Aralık 2025

Gönderilme Tarihi

2 Temmuz 2025

Kabul Tarihi

10 Kasım 2025

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2025 Cilt: 14 Sayı: 5

DOI

https://doi.org/10.15869/itobiad.1732949

IZ

https://izlik.org/JA43FL62PZ

APA

Yiğit, A. G., & Bayar Türkoğlu, H. T. (2025). Maksimumu Hedeflemenin İş ve Yaşam Tatmini Üzerindeki Etkileri. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 14(5), 2225-2247. https://doi.org/10.15869/itobiad.1732949

AMA

1.Yiğit AG, Bayar Türkoğlu HT. Maksimumu Hedeflemenin İş ve Yaşam Tatmini Üzerindeki Etkileri. itobiad. 2025;14(5):2225-2247. doi:10.15869/itobiad.1732949

Chicago

Yiğit, Asena Gizem, ve Hilal Tuğçe Bayar Türkoğlu. 2025. “Maksimumu Hedeflemenin İş ve Yaşam Tatmini Üzerindeki Etkileri”. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi 14 (5): 2225-47. https://doi.org/10.15869/itobiad.1732949.

EndNote

Yiğit AG, Bayar Türkoğlu HT (01 Aralık 2025) Maksimumu Hedeflemenin İş ve Yaşam Tatmini Üzerindeki Etkileri. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi 14 5 2225–2247.

IEEE

[1]A. G. Yiğit ve H. T. Bayar Türkoğlu, “Maksimumu Hedeflemenin İş ve Yaşam Tatmini Üzerindeki Etkileri”, itobiad, c. 14, sy 5, ss. 2225–2247, Ara. 2025, doi: 10.15869/itobiad.1732949.

ISNAD

Yiğit, Asena Gizem - Bayar Türkoğlu, Hilal Tuğçe. “Maksimumu Hedeflemenin İş ve Yaşam Tatmini Üzerindeki Etkileri”. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi 14/5 (01 Aralık 2025): 2225-2247. https://doi.org/10.15869/itobiad.1732949.

JAMA

1.Yiğit AG, Bayar Türkoğlu HT. Maksimumu Hedeflemenin İş ve Yaşam Tatmini Üzerindeki Etkileri. itobiad. 2025;14:2225–2247.

MLA

Yiğit, Asena Gizem, ve Hilal Tuğçe Bayar Türkoğlu. “Maksimumu Hedeflemenin İş ve Yaşam Tatmini Üzerindeki Etkileri”. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, c. 14, sy 5, Aralık 2025, ss. 2225-47, doi:10.15869/itobiad.1732949.

Vancouver

1.Asena Gizem Yiğit, Hilal Tuğçe Bayar Türkoğlu. Maksimumu Hedeflemenin İş ve Yaşam Tatmini Üzerindeki Etkileri. itobiad. 01 Aralık 2025;14(5):2225-47. doi:10.15869/itobiad.1732949

İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi Creative Commons Atıf-GayriTicari 4.0 Uluslararası Lisansı (CC BY NC) ile lisanslanmıştır.

Öz

Öz

Öz

Maksimumu Hedeflemenin İş ve Yaşam Tatmini Üzerindeki Etkileri

Öz

Anahtar Kelimeler

The Effects of Maximizing Tendency on Job and Life Satisfaction

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster